Journals / Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 1

Determining Energy and Utilization Efficiency of Different Tillage Methods on Cotton Cultivation Under Menemen Plain Conditions

Menemen Koşullarında Pamuk Yetiştiriciliğinde Uygulanan Farklı Toprak İşleme Yöntemlerinin Enerji Verimliliği ve Kullanım Etkinliğinin Belirlenmesi

Tuncay Topdemir(Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Merkezi Menemen İzmir)0000-0001-7425-2110
Mustafa Bülent Coşkun(ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, BİYOSİSTEM MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ, TARIMSAL ENERJİ SİSTEMLERİ ANABİLİM DALI)
Pages
7–12
Publication Date
2019-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The lowest energy ratio is found in Reduced Tillage 1 with the ratio of 3.72.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:By carrying out energy and cost analyses on different agricultural practices applied in cotton cultivation, energy equivalence of inputs per unit area, energy efficiency of the crop, total costs and profit have been calculated.
📊
Key Findings & Data:When energy outputs compared, it’s been understood that the highest energy output is in Traditional Tillage which has the highest yield and the lowest energy output is in Direct Drilling, which has the lowest yield.
💡
Conclusion & Impact:The lowest energy ratio is found in Reduced Tillage 1 with the ratio of 3.72.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:enerji girdi-çıktı analizi · pamuk üretimi · maliyet analizi

Abstract

By carrying out energy and cost analyses on different agricultural practices applied in cotton cultivation, energy equivalence of inputs per unit area, energy efficiency of the crop, total costs and profit have been calculated. This data has been acquired from the experimental plots with three repetitions on four different methods. The highest energy input is in Traditional Tillage, while the lowest is in Direct Drilling. When energy outputs compared, it’s been understood that the highest energy output is in Traditional Tillage which has the highest yield and the lowest energy output is in Direct Drilling, which has the lowest yield. According to the experiments the highest energy ratio is 4.38 in Traditional Tillage, followed by Reduced Tillage 2 with the ratio of 3.99 and Direct Drilling with the ratio of 3.93. The lowest energy ratio is found in Reduced Tillage 1 with the ratio of 3.72.

Özet

Bu çalışmada pamuk üretiminde farklı toprak işleme yöntemlerinin uygulandığı parsellerin enerji ve maliyet analizleri üzerine araştırma yapılarak, üretimdeki girdilerin birim alan başına enerji eşdeğerleri, elde edilen ürünün enerji verimliliği, toplam maliyet ve kar değerleri hesaplanmıştır. Araştırmada kullanılan veriler, dört farklı yöntemde 3 tekerrürlü olarak yürütülen deneme parsellerinden elde edilmiştir. Çalışmada en yüksek enerji girdisi geleneksel toprak işleme yönteminde, en düşük enerji girdisi ise doğrudan ekim yönteminde gerçekleşmiştir. Enerji çıktıları incelendiğinde ise en yüksek enerji çıktısı verimin en yüksek olduğu geleneksel toprak işlemede en düşük enerji çıktısı da verimin en düşük olduğu doğrudan ekim yönteminde gerçekleşmiştir. En yüksek enerji oranı 4.38 ile geleneksel toprak işleme konusunda, sonra sırasıyla 3.99 ile azaltılmış toprak işleme 2 konusunda, 3.93 ile doğrudan ekimde gerçekleşmiştir. En düşük enerji oranı ise 3.72 ile azaltılmış toprak işleme 1 konusunda hesaplanmıştır.

🔖

Cite This Article

Topdemir, T., Coşkun, M. B. (2019). Determining Energy and Utilization Efficiency of Different Tillage Methods on Cotton Cultivation Under Menemen Plain Conditions. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 1, 7–12. https://doi.org/10.25308/aduziraat.439650

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Anonim (2005) 2004 Yılı Faaliyet Raporu. Nazilli Pamuk Araştırma Enstitüsü, Aydın.
  2. Anonim (2016) 2015 Yılı Pamuk Raporu. T.C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü, Ankara.
  3. Aykas E, Önal İ (1999) Effects of Different Tillage Seeding and Weed Control Methods on Plant Growth and Wheat Yield. 7. International Congress on Mechanization and Energy in Agriculture, 26-27 May 1999, Adana, 119-124.
  4. Çelik N, (2000) Tarımda Girdi Kullanımı ve Verimliliğe Etkisi. DPT Uzmanlık Tezleri, Yayın No: DPT: 2521, 154 Sayfa, Ankara.
  5. Gözübüyük Z, Çelik A, Öztürk İ, Demir O, Adıgüzel MC (2012) Buğday Üretiminde Farklı Toprak İşleme – Ekim Sistemlerinin Enerji Kullanım Etkinliği Yönünden Karşılaştırılması. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi, 8(1): 25-34.
  6. Pirinççioğlu N (1988) Tarım Sektöründe Verimlilik (1970-1985 Dönemi). MPM, Yayın No:365, Ankara.
  7. Reis M (2016) Tarımsal Verimlilik ve Ekonomik Gelişme. http://www.ufukotesi.com/yazdir.asp?yazi_no=20020747 (Erişim Tarihi: 26/06/2016)
  8. Singh JM (2002) On Farm Energy Use Pattern İn Different Cropping Systems in Haryana, India. Master of Science, International Institute of Management University of Flensburg, Germany.
  9. Topraksu (1971) Menemen Ovası Temel Toprak Etüdü. Topraksu Genel Müdürlüğü Toprak ve Etüd Haritalama Dairesi Raporları, Seri No: 24, Ankara.
  10. UTAEM (2016) Menemen Hidrometeoroloji Rasat Verileri Yıllığı, İzmir.
  11. Yalçın H, Aykas E, Evrenosoğlu M (2003) Koruyucu Tarım ve Koruyucu Toprak İşleme Ege Üniversitesi Ziraat Fak. Dergisi, 153-160 İzmir.
  12. Yaldiz O, Ozturk HH, Zeren Y, Bascetincelik A (1993) Energy Use in Field Crops Of Turkey. 5. International Congress of Agricultural Machinery and Energy, Kusadasi, Turkey.
  13. Yılmaz I, Akcaoz H, Ozkan B (2005) An Analysis of Energy Use and Input–Output Costs for Cotton Production in Turkey. Renewable Energy, 30:145–55.