AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt will maintain its importance in lung cancer diagnosis until histopathology is obtained with less invasive methods.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this study, we aimed to evaluate the clinical feasibility of computed tomography (CT)-guided percutaneous transthoracic needle biopsy (PTNB) by analyzing its sensitivity, specificity, complication rates, and diagnostic utility in the histopathological characterization of thoracic malignancies. Methods: Data on 864 patients who underwent transthoracic biopsy were analysed retrospectively. After excluding non-operated patients and those with insufficient data, a total of 279 procedures performed on 202 patients were analyzed. Age, gender, smoking status, comorbidity, lesion location, and dimension, needle entry distance, procedure duration, pneumothorax-hemothorax status, and pre- and postoperative pathology parameters were analysed. Results: When the results of Tru-cut biopsy, fine-needle aspiration biopsy (FNAB), and the groups where both were performed together were compared with post-operative pathology results; the sensitivity and specificity were calculated separately for lung adenocarcinoma, squamous cell lung cancer, lung carcinoid tumor, undiagnosed benign cases, and large cell lung cancer. No significant difference was observed between the groups (p=0.807). Pneumothorax and pulmonary hemorrhage were the most frequently encountered complications. Pneumothorax occurred in 29.2% of patients, while pulmonary hemorrhage was detected in 73.8%. Conclusion: Transthoracic biopsy remains a valid diagnostic tool today, with its high diagnostic rate, minimal invasiveness, short recovery time, and low complication rates. It will maintain its importance in lung cancer diagnosis until histopathology is obtained with less invasive methods.
Özet
Amaç: Bu çalışmamızda, bilgisayarlı tomografi kılavuzluğunda perkütan transtorasik iğne biyopsisinin özgüllüğünü, duyarlılığını, komplikasyonlarını, torasik malignitelerdeki histopatolojik tanı değerlerini inceleyerek klinik uygulanabilirliğini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Transtorasik biyopsi uygulanan 864 hastaya ait veriler retrospektif olarak analiz edildi. Ameliyat edilmeyen veya verileri yetersiz olan hastalar dışlandıktan sonra toplam 202 hasta üzerinden 279 işlem analiz edildi. Yaş, cinsiyet, sigara içme durumu, eşlik eden hastalık, lezyon yeri ve boyutu, iğne giriş mesafesi, işlem süresi, pnömotoraks-hemotoraks durumu ve ameliyat öncesi ve sonrası patoloji parametreleri analiz edildi. Bulgular: Tru-cut biyopsi, ince iğne biyopsisi ve her ikisinin de birlikte yapıldığı grupların sonuçları post operatif patoloji sonuçları ile karşılaştırıldığında; akciğer adeno kanseri, skuamöz hücreli akciğer kanseri, akciğer karsinoid tümörü, tanı konulmamış iyi huylu olgular, büyük hücreli akciğer kanseri için duyarlılıkları ve özgüllükleri ayrı ayrı hesaplanmıştır. Gruplar arasında anlamlı fark izlenmemiştir (p=0,807). Pnömotoraks ve pulmoner hemoraji sıklıkla görülen komplikasyonlardı. Hastaların %29,2’inde pnömotoraks ve %73,8’de pulmoner hemoraji saptanmıştır. Sonuç: Transtorasik biyopsi, yüksek tanı oranı, minimal invazivliği, kısa iyileşme süresi ve düşük komplikasyon oranları ile günümüzde geçerli bir tanı aracı olmaya devam etmektedir. Daha az invaziv yöntemlerle histopatoloji elde edilene kadar akciğer kanseri tanısında önemini koruyacaktır.