AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBecause the disclosure categories included respondents who did not use AI for clinical decisions, these findings do not establish differences in actual disclosure behavior among AI users.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To assess whether institutional setting is associated with surgeons’ disclosure of artificial intelligence (AI) use to patients and whether AI-related attitudes differ by professional seniority. Methods: This cross-sectional survey included 50 surgeons in Türkiye, classified by institutional setting (academic, n=36; service-oriented, n=14) and experience (1–5 years, n=21; ≥6 years, n=29). Disclosure responses were evaluated using Pearson’s chi-square and the Fisher–Freeman–Halton exact test. Five AI-related Likert items were compared between seniority groups using Mann–Whitney U tests. Results: Nondisclosure of AI use was reported by 78.6% (11/14) of surgeons in service-oriented institutions and 25.0% (9/36) in academic institutions. No service-oriented participant reported always being transparent. The four-category disclosure distribution differed by institutional setting (χ²=12.396; p=0.0061; exact p=0.0080). No significant differences by seniority were identified for perceived improvement in surgical decisions (p=0.615), delegation of clinical steps (p=0.442), malpractice risk (p=0.178), future trust (p=0.897), or effects on residency training (p=0.143). Conclusion: The distribution of self-reported AI disclosure-related responses differed by institutional setting, while five AI-related attitude items did not differ significantly by professional seniority. Because the disclosure categories included respondents who did not use AI for clinical decisions, these findings do not establish differences in actual disclosure behavior among AI users.
Özet
Amaç: Cerrahların yapay zekâ (YZ) kullanımını hastalara açıklama yönündeki tutumları ile çalıştıkları kurum türü arasındaki ilişkinin ve YZ’ye yönelik tutumlarının mesleki kıdeme göre farklılaşıp farklılaşmadığının değerlendirilmesi. yöntemler: Türkiye’de cerrahi branşlarda çalışan 50 hekimin katıldığı bu kesitsel anket çalışmasında katılımcılar kurum türüne (akademik, n=36; hizmet odaklı, n=14) ve mesleki deneyime (1–5 yıl, n=21; ≥6 yıl, n=29) göre sınıflandırıldı. Hastaya açıklama yanıtları Pearson ki-kare ve Fisher–Freeman–Halton kesin testleriyle değerlendirildi. YZ’ye ilişkin beş Likert maddesi kıdem grupları arasında Mann–Whitney U testiyle karşılaştırıldı. Bulgular: YZ kullanımını hastalarına açıklamadığını bildirenlerin oranı hizmet odaklı kurumlarda %78,6 (11/14), akademik kurumlarda %25,0 (9/36) idi. Hizmet odaklı kurumlardaki katılımcıların hiçbiri her zaman şeffaf olduğunu belirtmedi. Dört kategorili açıklama yanıtlarının dağılımı kurum türüne göre farklılık gösterdi (χ²=12,396; p=0,0061; kesin test p=0,0080). Cerrahi kararları iyileştirme (p=0,615), klinik karar adımlarını YZ’ye devretme (p=0,442), malpraktis riski (p=0,178), gelecekteki güven (p=0,897) ve uzmanlık eğitimine etkiler (p=0,143) bakımından kıdem grupları arasında anlamlı fark saptanmadı. Sonuçlar: YZ kullanımının hastalara açıklanmasına ilişkin öz bildirimlere dayalı dört kategorili yanıtların dağılımı, kurum türüne göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterirken, değerlendirilen beş YZ tutumu maddesinde mesleki kıdeme göre anlamlı farklılık saptanmadı. Açıklama yanıtları arasında klinik karar verme süreçlerinde YZ kullanmadığını belirten katılımcılar da bulunduğundan, bu bulgular YZ kullanan hekimlerin gerçek açıklama davranışlarının farklılaştığını göstermemektedir. Kesitsel çalışma tasarımı nedensel çıkarımlara izin vermemektedir.