AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that parental emotional availability influences the risk of suicide attempts through adolescents’ emotion regulation difficulties.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim is to examine the relationship between parental emotional availability and negative life events in adolescents who present with a suicide attempt to the child and adolescent mental health clinic. Additionally, the study aims to elucidate the mediating role of emotion regulation difficulties in this relationship. Methods: Within the last month, 31 adolescents aged 12-18 with a history of suicide attempts and 31 healthy adolescents of the same age were included in the study. The Columbia Suicide Severity Rating Scale was administered to the adolescents. The adolescents were also asked to fill out a socio-demographic data form, the Emotion Regulation Difficulty Scale, and the Parental Emotional Availability Scale. Results: Adolescents who have attempted suicide were found to have parents with lower educational levels compared to the control group, and maternal physical illness was more prevalent in this group. These adolescents also exhibited greater difficulties in emotion regulation, while their parents demonstrated lower emotional availability. The findings indicate that parental emotional availability influences the risk of suicide attempts through adolescents’ emotion regulation difficulties. Conclusion: Reducing the risk of suicidal behavior involves addressing adverse experiences from childhood in appropriate contexts and planning preventive, timely interventions for adolescents at risk. Additionally, providing parental and psychosocial support early on, recognizing difficulties in emotion regulation, and encouraging healthier emotion regulation strategies can be beneficial.
Özet
Amaç: Çalışmamızda çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları kliniğine intihar girişimi ile başvuran ergenlerde ebeveyne duygusal erişilebilirliğin ve olumsuz yaşam olaylarının intihar ile ilişkisini incelemek ve bu ilişkide duygu düzenleme güçlüklerinin aracı rolünü ortaya koymak, intihar girişimleri için ilgili koruyucu ve risk faktörlerini tanımlamak amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza son 1 ay içerisinde intihar girişimi öyküsü olan 12 – 18 yaş arası 31 ergen ve aynı yaşlar arasında 31 sağlıklı ergen dahil edilmiştir. Ergene klinisyen tarafından Columbia İntihar Şiddetini Derecelendirme Ölçeği uygulanmış. Ergenlerden; sosyodemografik veri formunu, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeğini ve Ebeveynin Duygusal Erişilebilirliği Ölçeğini doldurmaları istenmiştir. Bulgular: İntihar girişiminde bulunan ergenlerin ebeveynlerinin eğitim düzeyi, kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur ve anneye ait fiziksel hastalıkların prevalansı bu grupta daha yüksektir. Bu ergenlerde duygu düzenleme güçlüklerinin daha yüksek olduğu, ebeveynlerin ise daha düşük duygusal erişilebilirliğe sahip olduğu belirlenmiştir. Bulgular, ebeveynlerin duygusal erişilebilirliğinin, ergenlerin duygu düzenleme güçlükleri aracılığıyla intihar girişimi riskini etkilediğini göstermektedir. Sonuç: İntihar davranışı riskini azaltmak için, çocukluk döneminde yaşanan olumsuz deneyimlerin uygun bağlamlarda ele alınması ve risk altındaki ergenlere yönelik koruyucu ve zamanında müdahalelerin planlanması önemlidir. Ayrıca, ebeveyn ve psikososyal desteğin erken dönemde sunulması, duygu düzenleme güçlüklerinin fark edilmesi ve daha sağlıklı duygu düzenleme yollarının teşvik edilmesi faydalı olabilir.