AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Different ISPA subtypes demonstrate distinct topographic patterns of sacroiliac joint involvement on initial MRI, which may aid in early differential diagnosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: We aimed to investigate whether different inflammatory spondyloarthropathy (ISPA) subtypes demonstrate distinct topographic patterns of sacroiliac joint involvement on their initial MRI examinations. Methods: Initial MRI studies of 126 patients with clinically confirmed ISPA were retrospectively evaluated. Bone marrow edema (BME) was classified as an acute finding, while subchondral sclerosis, erosions, fatty infiltration, and ankylosis were classified as chronic changes. All findings were documented according to their location in the upper, middle, and lower thirds of the joint, as well as involvement of the ligamentous versus synovial portions and sacral versus iliac dominance. Results: The study included 62 patients with ankylosing spondylitis (AS), 19 with psoriatic spondyloarthritis (PSA), 17 with undifferentiated spondyloarthritis (USPA), 14 with enteropathic spondyloarthritis (ESPA), and 14 with other inflammatory conditions. On initial MRI, BME was most frequently observed in the middle third (68%) and lower third (52%) of the joints. PSA showed significantly more frequent lower third involvement (80% vs 41–58% in other subtypes, p=0.024). AS demonstrated sacral-dominant BME (44% vs 9–40%, p=0.013), while ESPA showed iliac-dominant involvement (66% vs 16–26%, p=0.003). PSA exhibited a symmetrical pattern more frequently (60% vs 23–50%, p=0.043). No significant differences were observed among subtypes regarding chronic structural changes. Conclusion: Different ISPA subtypes demonstrate distinct topographic patterns of sacroiliac joint involvement on initial MRI, which may aid in early differential diagnosis.
Özet
Amaç: Bu çalışmada farklı inflamatuvar spondiloartropati (İSPA) alt tiplerinin başlangıç MRG incelemelerinde sakroiliak eklem tutulumunda farklı topografik paternler gösterip göstermediğini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Klinik olarak İSPA tanısı doğrulanmış 126 hastanın başlangıç MRG çalışmaları retrospektif olarak değerlendirildi. Kemik iliği ödemi (KİÖ) akut bulgu olarak, subkondral skleroz, erozyon, yağlı infiltrasyon ve ankiloz ise kronik değişiklikler olarak sınıflandırıldı. Tüm bulgular eklemin üst, orta ve alt üçte birlik bölümlerindeki konumlarına, ligamentöz ve sinoviyal bölümlerinin tutulumuna ve sakral veya iliak taraf baskınlığına göre belgelendi. Bulgular: Çalışmaya 62 ankilozan spondilit (AS), 19 psoriatik spondiloartrit (PSA), 17 farklılaşmamış spondiloartrit (FSPA), 14 enteropatik spondiloartrit (ESPA) ve 14 diğer inflamatuvar durumlu hasta dahil edildi. Başlangıç MRG'de KİÖ en sık orta üçte birde (%68) ve alt üçte birde (%52) gözlendi. PSA diğer alt tiplere göre anlamlı olarak daha sık alt üçte bir tutulumu gösterdi (%80'e karşı %41-58, p=0,024). AS sakral baskın KİÖ gösterirken (%44'e karşı %9-40, p=0,013), ESPA iliak baskın tutulum gösterdi (%66'ya karşı %16-26, p=0,003). PSA daha sık simetrik patern sergiledi (%60'a karşı %23-50, p=0,043). Kronik yapısal değişiklikler açısından alt tipler arasında anlamlı fark gözlenmedi. Sonuç: Farklı İSPA alt tipleri başlangıç MRG'de sakroiliak eklem tutulumunda farklı topografik paternler göstermektedir ve bu erken ayırıcı tanıya yardımcı olabilir.