AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIncorporating illness perception assessment into ED management may support a stratified biopsychosocial approach.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To investigate the relationship between illness perceptions, depressive symptoms, and erectile function (EF) in men with erectile dysfunction (ED) and to evaluate longitudinal changes following treatment. Materials and Methods: Patients with ED (IIEF-5 ≤21) were enrolled at a tertiary urology outpatient clinic between June and October 2025. Participants completed the International Index of Erectile Function-5 (IIEF-5), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9), and Brief Illness Perception Questionnaire (B-IPQ) at baseline and at 1 and 3 months. All patients received lifestyle counseling and phosphodiesterase type-5 inhibitor therapy. Associations were analyzed using correlation and multivariable linear regression analyses. Results: A total of 120 patients completed follow-up. More negative illness perceptions were significantly associated with higher depressive symptom severity and worse ED severity (p < 0.05). B-IPQ scores increased progressively across categories of both depressive symptoms and ED severity. Multivariable analysis showed that education level, IIEF-5 score, and PHQ-9 score were independently associated with illness perception scores (all p<0.05). EF and illness perception improved significantly during follow-up in patients with no or mild-to-moderate depressive symptoms, whereas patients with moderately severe depressive symptoms demonstrated no significant improvement. Conclusion: Illness perception is an important cognitive and emotional factor associated with ED severity, depressive symptoms, and treatment response. Incorporating illness perception assessment into ED management may support a stratified biopsychosocial approach.
Özet
Amaç: Erektil disfonksiyon (ED) sorunu yaşayan erkeklerde hastalık algısı, depresif belirtiler ve erektil fonksiyon (EF) arasındaki ilişkiyi araştırmak ve tedaviyi takiben meydana gelen uzun vadeli değişiklikleri değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: Haziran ile Ekim 2025 tarihleri arasında üçüncü basamak üroloji polikliniğine başvuran ve ED tanısı konmuş (IIEF-5 ≤21) hastalar çalışmaya dahil edildi. Katılımcılar, başlangıçta, 1. ay ve 3. ayda Uluslararası Erektil Fonksiyon Endeksi-5 (IIEF-5), Hasta Sağlığı Anketi-9 (PHQ-9) ve Kısa Hastalık Algısı Anketi’ni (B-IPQ) doldurdu. Tüm hastalar yaşam tarzı danışmanlığı ve fosfodiesteraz tip 5 inhibitörü tedavisi aldı. İlişkiler, korelasyon ve çok değişkenli doğrusal regresyon analizleri kullanılarak incelendi. Bulgular: Toplam 120 hasta takip sürecini tamamladı. Daha olumsuz hastalık algısı, daha yüksek depresif semptom şiddeti ve daha kötü ED şiddeti ile anlamlı bir şekilde ilişkiliydi (p<0,05). B-IPQ puanları, hem depresif semptomlar hem de ED şiddeti arttıkça, kademeli olarak artmıştır. Çok değişkenli analiz, eğitim düzeyi, IIEF-5 puanı ve PHQ-9 puanının hastalık algısı puanlarıyla bağımsız olarak ilişkili olduğunu göstermiştir (tümü p<0,05). Takip süresince, depresif semptomu olmayan veya hafif-orta derecede olan hastalarda EF ve hastalık algısı önemli ölçüde iyileşirken, orta-şiddetli olan hastalarda önemli bir iyileşme görülmedi. Sonuç: Hastalık algısı, ED vakalarının ciddiyeti, depresif belirtiler ve tedaviye yanıt ile bağlantılı önemli bir bilişsel-duygusal faktördür. Hastalık algısı değerlendirmesinin ED yönetimine dahil edilmesi, kademelendirilmiş bir biyopsikososyal yaklaşımı destekleyebilir.