Journals / Aydın Türklük Bilgisi / 2016 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Issues of Rhyme in “Literature Information” Books

“Edebiyat Bilgileri” Kitaplarında Kafiye Meselesi

Pages
125–144
Publication Date
2016-05-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is clear that, this application and grouping is not true

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Rhyme is especially one of the basic elements of classical poetry.
📊
Key Findings & Data:But a new groupings that do not comply with an approach to understanding the rhyme was made to these groups in the 1980s.
💡
Conclusion & Impact:It is clear that, this application and grouping is not true
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Literature Information Books · Turkish poetry · rhyme

Abstract

Rhyme is especially one of the basic elements of classical poetry. Understanding of rhyme in pre-Islamic Turkish poetry continues developing in the folk poetry. In Islamic period, “fenn-i kafiye” (science of rhyme) which was a branch of “ulûm-ı edebiye” (Arabs literary sciences) was also used by our poets. Also in boks containing literature information, understanding of rhyme in Arabic literature was transferred more or less. After “abes-muktebes” problem, slowly moved away from this understanding, rhyme was simplified and grouped. But a new groupings that do not comply with an approach to understanding the rhyme was made to these groups in the 1980s. Moreover, it has started to become widespread. It is clear that, this application and grouping is not true

Özet

Kafiye, özellikle klâsik şiirin temel unsurlarından biridir. İslâm öncesi Türk şiirindeki kafiye anlayışı halk şiirinde gelişerek devam eder. İslâmî devirde Arapların “ulûm-ı edebiyye”sinin bir kolu olan “fenn-i kafiye” bizim şairlerimiz tarafından da kullanılmıştır. Ayrıca “edebiyat bilgileri” veren kitaplarda da az veya çok Arap edebiyatındaki kafiye anlayışı nakledilmiştir. “Abes-muktebes” meselesinden sonra bu anlayıştan yavaş yavaş uzaklaşılmış, kafiye basitleştirilmiş ve gruplandırılmıştır. Fakat 1980’li yıllarda bu gruplara, kafiye anlayışına uymayan bir yaklaşımla yeni gruplandırmalar eklenmiştir. Üstelik bu, yaygınlaşmaya da başlamıştır. Bu uygulama ve gruplandırmanın doğru olmadığı açıktır

🔖

Cite This Article

YETİŞ, K. (2016). Issues of Rhyme in “Literature Information” Books. Aydın Türklük Bilgisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 125–144. https://ajindex.com/articles/134628

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Ali Cemalettin. (1291(=1874-1875)). Arûz-ı Türkî(İlm-i Kavâfi, Sanâyi-i Şi’riyye ve İlm-i Bedî), İstanbul. Ali Nazima. (1308(=1890)). Muhtıra-i Belâgat, Kasbar Matbaası, Dersaâdet. Ahmet Hamdi. (1288-1289(=1872)). Teshîlü’l-Aruz ve’l-Kavâfî ve’l-Bedâyi, İstanbul:
  2. Terakki Matbaası. AKALIN, L. Sami. (1980).
  3. Edebiyat Terimleri Sözlüğü, İstanbul:
  4. Varlık Yayınları.
  5. BANARLI, Nihad Sami. (1942). Edebî Bilgiler, İstanbul:
  6. Remzi Kitabevi.
  7. BANARLI, Nihad Sami. (1953). Metinlerle Edebî Bilgiler, İstanbul: Remzi Kitabevi:
  8. BİRİNCİ, Necat. Tercüman Türk Edebiyatı Ansiklopedisi, İstanbul.
  9. DİLÇİN, Cem. (1983).
  10. Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  11. Edebiyat ve Söz Sanatları Sözlüğü. (1948). Ankara:
  12. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  13. GÜLEÇ, İsmail. (1997). Bahru’l-Maârif’e Göre Edebî Kavramlar, Yaymlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İLAYDIN, Hikmet. (1947).
  14. Türk Edebiyatında Nazım, İzmir: Yeni Yol Matbaası, biz çalışmamızda 4. baskıyı kullandık. (1964,
  15. İnkılap ve Aka, İstanbul). KABAKLI, Ahmet. (1967). Türk Edebiyatı, c. 1, İstanbul:
  16. Türkiye Yayınevi.
  17. KARAALİOĞLU, Seyit Kemal. (1962).
  18. Türkçe ve Edebiyat Sözlüğü, İstanbul:
  19. Okat Yayınevi.
  20. KARAALİOĞLU, Seyit Kemal. (1966).
  21. Türk Şiir Sanatı, İstanbul: İnkılâp ve Aka Kitabevi.
  22. KARATAŞ, Turan. (2001). Ansiklopedik Edebiyat Terimleri Sözlüğü, İstanbul:
  23. Perşembe Kitapları. KARTAL, Numan. (1985), Açıklamalı Yardımcı Edebiyat Kitabı Lise I, İstanbul. Köprülüzade Mehmet Fuad-Şahabettin Süleyman. (1330(=1912)). Malûmât-ı Edebiyye, c.1, Dersaâdet: Kanaat Matbaası. Mehmet Rifat. (1308(=1891)). Mecâmiü’l-Edeb,, Dersaâdet: Kasbar Matbaası. Mehmet Tevfik. ( 1309(=1891)). Usul-i İnşâ ve Kitâbet, (İstanbul). Milliyet Edebiyat Ansiklopedisi (1991). İstanbul. Muallim Naci. (1307(=1890)). Istılahât-ı Edebiyye, İstanbul: A. Asadoryan Şirket-i Mürettibiyye Matbaası. MUTLUAY, Rauf. (1972). 100 Soruda Edebiyat Bilgileri, İstanbul.
  24. PALA, İskender. (tarihsiz). Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü, Ankara: Akçağ Yayınları. Reşit. (1328). Nazariyyat-ı Edebiyye, c. 1, İstanbul: Ahmet İhsan ve Şürekâsı Matbaacılık Osmanlı Şirketi. Selim Sabit. (1287(=1870)). Mi’yâru’l-Kelâm, İstanbul: Matbaa-i Âmire. (SEVÜK) İsmail Habip. (1942).
  25. Edebiyat Bilgileri, İstanbul: Remzi Kitabevi. Süleyman Paşa. (1289(=1872). Mebâni’l-İnşâ, c. 2, İstanbul: Mekteb-i Fünun-ı Harbiyye-i Hazret-i Şâhâne Matbaası. Süleyman Şevket. (1923). Güzel Yazılar, c. 4, İstanbul: Sanayi-i Nefise Matbaas. Tahirülmevlevi. (1329