AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study aims to contribute to the empirical literature on the determinants of elderly poverty in Turkey by jointly considering human capital, social protection, and macroeconomic performance indicators within the same model, in terms of the dataset used, the variables included, and the econometric method employed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study analyses the determinants of elderly poverty in Turkey. Within this scope, a multiple linear regression model estimated using the Ordinary Least Squares (OLS) method was employed by using annual data covering the period 2011-2022. In the analysis, the elderly poverty rate was considered as the dependent variable, while the independent variables were the educational attainment of the elderly population, the Gini coefficient representing income inequality, old-age public social expenditure, and the real GDP per capita growth rate. According to the regression results obtained in the study, educational attainment and real GDP per capita growth were found to have a negative and statistically significant effect on elderly poverty. Educational attainment stands out as the strongest variable in explaining elderly poverty. The variables of income inequality and old-age public social expenditure were not found to be statistically significant. A review of the literature indicates that econometric analyses on the determinants of elderly poverty in Turkey are limited. This study aims to contribute to the empirical literature on the determinants of elderly poverty in Turkey by jointly considering human capital, social protection, and macroeconomic performance indicators within the same model, in terms of the dataset used, the variables included, and the econometric method employed.
Özet
Bu çalışma Türkiye’de yaşlı yoksulluğunun belirleyicilerini analiz etmektedir. Bu kapsamda 2011-2022 dönemine ait yıllık veriler kullanılarak En Küçük Kareler (OLS) yöntemi ile tahmin edilen çoklu doğrusal regresyon modeli uygulanmıştır. Yapılan analizde bağımlı değişken olarak yaşlı yoksulluk oranı ele alınırken, bağımsız değişkenler ise yaşlı nüfusun eğitim düzeyi, gelir eşitsizliğini temsil eden Gini katsayısı, yaşlılara yönelik kamu sosyal harcamaları ve kişi başına reel GSYH büyüme oranıdır. Çalışmada elde edilen regresyon sonuçlarına göre eğitim düzeyi ile kişi başına reel GSYH büyümesinin yaşlı yoksulluğu üzerinde negatif ve istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi, yaşlı yoksulluğunu açıklamada en güçlü değişken olarak öne çıkmaktadır. Gelir eşitsizliği ve kamu sosyal harcamaları değişkenleri ise istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Literatür incelendiğinde, Türkiye’de yaşlı yoksulluğunun belirleyicileri üzerine yapılan ekonometrik analizlerin sınırlı olduğu görülmektedir. Bu çalışma, beşerî sermaye, sosyal koruma ve makroekonomik performans göstergelerini aynı model içerisinde birlikte ele alarak, kullandığı veri seti, değişkenler ve uyguladığı ekonometrik yöntem bakımından Türkiye’de yaşlı yoksulluğunun belirleyicilerine ilişkin ampirik literatüre katkı sunmayı amaçlamaktadır.