AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings indicate that digital transformation is framed primarily in technical-operational terms (infrastructure, data, digital skills), whereas sustainability appears as a normative agenda centered on equity, ethics, and ecological responsibility.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study conceptually examines the emerging phenomenon of twin transition—the simultaneous advancement of digital and sustainable transformation—in the field of educational administration and proposes a unified leadership framework entitled Sustainable Digital Leadership (SDL). Designed as a qualitative inquiry, the research employs theoretical analysis and document review, drawing on key international policy texts including the EU Digital Education Action Plan (2021–2027), OECD Learning Compass 2030, UNESCO ESD-2030, and UNESCO (2023) Guidance for AI in Education, as well as Türkiye's 12th Development Plan (2024–2028), the Ministry of National Education Strategic Plan (2024–2028), and Presidential Annual Programs. Findings indicate that digital transformation is framed primarily in technical-operational terms (infrastructure, data, digital skills), whereas sustainability appears as a normative agenda centered on equity, ethics, and ecological responsibility. Both strands advance in parallel yet disconnected policy pathways. Literature analysis shows that digital leadership research insufficiently addresses ethical AI, data governance, and environmental costs, while sustainable leadership studies often overlook digital governance requirements. The proposed SDL model reconceptualizes educational leadership across five dimensions: strategic alignment, ethical AI and data governance, green computing, pedagogical innovation, and stakeholder accountability. The study contributes a holistic and future-oriented leadership paradigm and calls for future empirical work, including SDL scale development, mixed-method studies, and institutional case analyses.
Özet
Bu çalışma, eğitim yönetiminde giderek önem kazanan ikiz dönüşümü yani dijital ve sürdürülebilir dönüşümün eş zamanlı yürütülmesi olgusunu, dijital liderlik kuramları çerçevesinde kavramsal olarak incelemekte ve bu bağlamda Sürdürülebilir Dijital Liderlik (SDL) adını taşıyan bütünleşik bir liderlik modeli önermektedir. Araştırma, nitel yaklaşımla tasarlanmış olup kuramsal analiz ve doküman incelemesi yöntemleri kullanılmış; AB Dijital Eğitim Eylem Planı (2021–2027), OECD Learning Compass 2030, UNESCO ESD-2030 ve UNESCO (2023) Yapay Zekâ Rehberi gibi uluslararası belgeler ile Türkiye’nin 12. Kalkınma Planı (2024–2028), MEB Stratejik Planı (2024–2028) ve Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programları analiz edilmiştir. Bulgular, dijitalleşmenin politika söyleminde daha çok altyapı, veri ve beceriler bağlamında teknik-operasyonel bir çerçevede, sürdürülebilirliğin ise sosyal adalet, etik ve çevresel duyarlılık ekseninde normatif olarak konumlandığını göstermektedir. Bu iki hattın politika ve uygulama düzeyinde büyük ölçüde paralel fakat kopuk ilerlediği saptanmıştır. Literatür incelemesi, dijital liderlik çalışmalarının etik, veri yönetişimi ve çevresel maliyet gibi alanlarda sınırlı kaldığını; sürdürülebilir liderlik yaklaşımının ise dijital çağın yönetişim gerekliliklerini yeterince içermediğini ortaya koymuştur. Önerilen SDL çerçevesi, liderliği teknolojik kapasite, etik-veri yönetişimi, yeşil bilişim, pedagojik inovasyon ve paydaş katılımı boyutlarında yeniden tanımlamakta; böylece kuramsal literatüre ve uygulamaya bütüncül bir model sunmaktadır. Çalışma, gelecekte SDL ölçme araçlarının geliştirilmesi, ampirik testler ve çoklu durum çalışmaları yapılması gerektiğini önermektedir.