AI Summary & Key Takeaways
AI InsightStudies with longer follow-up and comparative studies are needed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To evaluate the treatment results of radius distal intra-articular fractures with external fixation. Material and Methods: Between November 1997-October 2006, 46 radius distal intra-articular fractures of 43 patients were evaluated retrospectively. All the fractures were treated with closed reduction and external fixation. The patients were evaluated functionally and radiologically on April 2007. Results: According to AO (Arbeitsgemeinschaft fur Osteosynthesefragen) classification, 3 (6.52%) of 46 were type B, 43 (43.98%) were type C. Three of the fractures were open. Mean external fixation application time was 7.3 weeks (4-16). Mean follow-up time was 55.4 months (6-114). Functionally 12 (26.9%) excellent, 16 (34.78%) good, 16 (34.78%) fair, 2 (4.65%) bad results were obtained. Anatomically 5 (10.87%) excellent, 30 (65.22%) good, 9 (19.56%) fair, 2 (4.35%) bad results were obtained. Totally 24 (52.7%) complications were faced up. Fifteen (32.6%) reflex sympathetic dystrophia, 9 (19.56%) pain in the distal radioulnar joint, 4 (8.7%) joint stiffness, 3 (6.5%) pin tract infection were observed. In some cases more than one complication could be observed. In some cases sensory disturbances and pin tract sensitivity were observed but after the removal of the fixator they all recovered. Conclusion: Treatment of radius distal intra-articular fractures with external fixation is a successfull treatment modality. Studies with longer follow-up and comparative studies are needed.
Özet
Amaç: Radius distal uç eklem içi kırıklarının kapalı redüksiyon eksternal fiksasyon yöntemi ile tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Kasım 1997-Ekim 2006 tarihleri arasında kliniğimizde tedavi edilen 43 hastanın 46 eklem içi distal radius kırığı geriye dönük olarak değerlendirildi. Tüm kırıklar kapalı redüksiyon ve el bileği eksternal fiksatörü ile tedavi edildi. Nisan 2007 tarihinde kontrole çağrılan hastalar fonksiyonel ve radyolojik olarak değerlendirildiler. Bulgular: AO sınıflamasına (Arbeitsgemeinschaft fur Osteosynthesefragen) göre 46 kırığın 3’ü(%6.52) tip B, 43’ü(%93.48) tip C idi. Kırıkların 3’ü açık kırık idi. Eksternal fiksatör takılı kalma süresi ortalama 7.3 hafta (4-16) idi. Ortalama takip süresi 55.4 ay (6-114) idi. Fonksiyonel olarak 12 olguda (%26.09) çok iyi, 16 olguda (%34.78) iyi, 16 olguda (%34.78) orta, 2 olguda (%4.65) kötü sonuç elde edildi. Anatomik olarak 5 olguda (%10.87) çok iyi, 30 olguda (%65.22) iyi, 9 olguda (%19.56) orta, 2 olguda (%4.35) kötü sonuç elde edildi. 24(%52.7) komplikasyon ile karşılaştırıldı. 15 olguda (%32.6) refleks sempatik distrofi, 9 olguda (%19.56) distal radioulnar eklemde ağrı, 4 olguda (%8.7) eklem sertliği, 3 olguda (%6.5) derin tel dibi enfeksiyonu görüldü. Bazı olgularda birden fazla komplikasyon görüldü. Erken dönemde duyu bozukluğu ve tel dibi hassasiyeti görülen olgular oldu fakat fiksatör çıkarılınca hızla düzeldi. Sonuç: Eklem içi distal radius kırıklarında kırık hattı açılmadan eksternal fiksasyon ile tedavi başarılı sonuçlar sağlamaktadır. Daha uzun takipli ve karşılaştırmalı çalışmalara ihtiyaç vardır.