SavedAdd your journal

Journals / Türkbilig / 2026 / Cilt: 2026 Sayı: 51

‘Gurbetçi’ Parents in Turkish Television Dramas: Representation of Acculturation Orientations

Türk Televizyon Dizilerinde ‘Gurbetçi’ Ebeveynler: Kültürleşme Yönelimlerinin Temsili

Cenk Çakar(YAŞAR ÜNİVERSİTESİ, LİSANSÜSTÜ EĞİTİM ENSTİTÜSÜ, İLETİŞİM (DR))0000-0002-0613-7599
Ürün Yıldıran Önk(YAŞAR ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ, RADYO, TELEVİZYON VE SİNEMA BÖLÜMÜ)0000-0001-6325-9958
Journal
Türkbilig
Pages
74–92
Publication Date
2026-03-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings reveal that the Turkish parents portrayed in these dramas tend to adopt a form of acculturation characterized by ethnic isolation rather than engagement with German society.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines the representations of parents who play a crucial role in the social integration of the new generation of Turks in Germany within Turkish television dramas, in the context of acculturation.
📊
Key Findings & Data:While cinematic portrayals have frequently depicted the pioneer generation of Turkish parents in Germany as individuals isolated from German society, the way these parents’ social integration is represented in Turkish television dramas holds significant relevance for the existing literature.
💡
Conclusion & Impact:The findings reveal that the Turkish parents portrayed in these dramas tend to adopt a form of acculturation characterized by ethnic isolation rather than engagement with German society.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kültürleşme · Göçmen · Ebeveyn

Abstract

This study examines the representations of parents who play a crucial role in the social integration of the new generation of Turks in Germany within Turkish television dramas, in the context of acculturation. While cinematic portrayals have frequently depicted the pioneer generation of Turkish parents in Germany as individuals isolated from German society, the way these parents’ social integration is represented in Turkish television dramas holds significant relevance for the existing literature. The sample of this study comprises eight parent characters from four Turkish television dramas, analyzed through a qualitative research method. The findings reveal that the Turkish parents portrayed in these dramas tend to adopt a form of acculturation characterized by ethnic isolation rather than engagement with German society. Furthermore, this generation actively seeks to steer, and in some cases pressure, their children toward the same path of ethnic isolation. The narratives of these dramas present such parental guidance toward isolation with sympathy and tolerance.

Özet

Bu araştırma Almanya’daki yeni nesil Türklerin sosyal entegrasyonunda önemli bir yer tutan ebeveynlerin Türk televizyon dizilerindeki temsillerini kültürleşme bağlamında incelemektedir. Almanya’daki öncül nesil ebeveynler, sinemadaki temsillerde genellikle Alman toplumundan izole bireyler olarak sunulmaktadır. Bu ebeveynlerin sosyal entegrasyon biçimlerinin Türk televizyon dizilerinde nasıl temsil edildiği, konuyla ilgili literatür açısından büyük önem taşımaktadır. Araştırma örneklemine dört Türk televizyon dizisinden sekiz ebeveyn karakter dahil edilmiş ve bu karakterler nitel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma sonuçları dizilerdeki Türk ebeveynlerin Alman toplumuna yönelmek yerine etnik izolasyonu tercih ettikleri bir kültürleşme gösterdiklerini ortaya koymaktadır. Bu nesil kendi çocuklarını da aynı şekilde etnik izolasyona yönlendirmeye çalışmakta hatta zorlamaktadır. Ayrıca bu ebeveynlerin çocuklarını etnik izolasyona yönlendirmesi dizilerin anlatı yapısı içerisinde sempatiyle ve hoşgörüyle temsil edilmektedir.

🔖

Cite This Article

Çakar, C., Önk, Ü. Y. (2026). ‘Gurbetçi’ Parents in Turkish Television Dramas: Representation of Acculturation Orientations. Türkbilig, Cilt: 2026 Sayı: 51, 74–92. https://doi.org/10.59257/turkbilig.1773574

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. Akın, F. (Yönetmen). (1998). Kısa ve Acısız [Film]. Wüste Filmproduktion.
  2. Akın, F. (Yönetmen). (2004). Duvara Karşı [Film]. Corazón International.
  3. Arslan, T. (Yönetmen). (1999). Satıcı [Film]. Schramm Film Koerner & Weber.
  4. Asutay, M. ve Bacaksız, E. (2021). Türk-Alman sinemasında “Türk göçmen” imgesi: Şirinin Düğünü’nden Kısa ve Acısız’a. Uluslararası Kültürel Araştırmalar Dergisi, 7(1), 55–78.
  5. Ball-Rokeach, S. J. (1998). A theory of media power and a theory of media use: different stories, questions, and ways of thinking. Mass Communication and Society, 1(1-2), 5–40.
  6. Başer, T. (Yönetmen). (1986). 40 Metrekare Almanya [Film]. Başer-Filmproduktion.
  7. Berry, J. W. (1992). Acculturation and adaptation in a new society. International Migration, 30, 69–69.
  8. Berry, J. W. (1997). Immigration, acculturation and adaptation. Applied Psychology: An International Review, 46, 5–68.
  9. Berry, J. W., Phinney, J. S., Sam, D. L., & Vedder, P. (2006). Immigrant youth: acculturation, identity, and adaptation. Applied Psychology: An International Review, 55(3), 303–332.
  10. Bhabha, H. K. (1994). The location of culture. London: Routledge.
  11. Cox, A. T. (2012). Hyphenated identities: the reception of Turkish German cinema in the Turkish daily press. S. Hake & B. Mennel (Ed.), Turkish German cinema in the new millennium. Sites, sounds, and screens içinde (ss. 161–173). New York: Berghahn Books.
  12. Crul, M. & Schneider, J. (2009). Children of Turkish immigrants in Germany and the Netherlands: the impact of differences in vocational and academic tracking systems. Teachers College Record, 111(6), 1508–1527.
  13. Çetin, S. (Yönetmen). (1993). Berlin in Berlin [Film]. Plato Film.
  14. Depeli, G. (2010). Görsellik ve kültürel bellek ilişkisi: göçmenin evi. Kültür ve İletişim, 13/2(26), 9–39.
  15. Faist, T. (1994). States, markets, and immigrant minorities: second-generation Turks in Germany and Mexican-Americans in the United States in the 1980s. Comparative Politics, 26(4), 439–460.
  16. Gazioğlu, E. (2012). 60’lardan 90’lara göçmen filmlerinde kuşak farklılıkları. Z. Gülmüş (Ed.), Türk-Alman İşgücü Anlaşması’nın 50. yılında Almanya Türkleri içinde, (ss. 61–76). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  17. Gabai, S. (2019). The politics of representation of migrants in Italian media. I. Shaw, J. Lynch, & R. A. Hackett (Ed.), Reporting human rights, conflicts, and peacebuilding: Critical and global perspectives içinde (ss. 119–136). Routledge.
  18. Genel, M. (2014). Almanya’ya giden ilk Türk işçi göçünün Türk basınındaki izdüşümü “sirkeci garı’ndan munchen hauptbahnhof’a”. Selçuk İletişim, 8(3), 301–338.
  19. Gezik, Z. (2022). Suriyeli göçmenlerin anaakım medyada temsili. Journal of Communication Science Research, 2(2), 135–153.
  20. Gomolla, M. & Radtke, F.-O. (2007). Institutionelle diskriminierung: die herstellung ethnischer differenz in der schule [ınstitutional discrimination: the production of ethnic difference in schools]. Wiesbaden, Germany: VS Verlag für Sozialwissenschaften.
  21. Gören, Ş. (Yönetmen). (1979). Almanya Acı Vatan [Film]. Gülşah Film.
  22. Güllüpınar, F. (2010). Bir ileri bir geri: Almanya’daki Türk gençlerinin eğitimdeki başarısızlıklarının yapısal nedenleri üzerine sosyolojik bir analiz. Z. Gülmüş (Ed.), Türk-Alman İşgücü Anlaşmasının 50. Yılında Almanya Türkleri içinde (ss. 97–123). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  23. Gülnar, B. & Balcı, Ş. (2010). Televizyon izleme motivasyonları ve kültürleşme: yabancı uyruklu üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (28), 447–483.
  24. Güney, L. B. (2020). Meksikalı ve Suriyeli göçmenlerin medyada temsili. (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  25. Güney, Y. (Yönetmen). (1971). Baba [Film]. Güney Film.
  26. Gürbüz, S. & Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  27. Kaya, T. (2018). Filmlerde Türkiye’den Almanya’ya işgücü göçü: sinemada göç temsilleri üzerine bir analiz. İstanbul: Göç Araştırmaları Dergisi Yayınları.
  28. Kültürleşme nedir? (2025, 12 Mayıs). Erişim adresi: https://kulturlesme.nedir.org/
  29. McNeil, R. (2019) (2025, 20 Mayıs). Migrants and the media: what shapes the narratives on ımmigration in different countries. The Conversation. Erişim adresi: https://theconversation.com/migrants-and-the-media-what-shapes-the-narratives-on-immigration-in-different-countries-116081
  30. Meier, G. (2010). Two-way immersion education in Germany: bridging the linguistic gap. International Journal of Bilingual Education And Bilingualism, 13(4), 419–437.
  31. Nocera, L. (2018). “Manikürlü eller Almanya’da elektrik bobini saracak”: toplumsal cinsiyet perspektifinden batı Almanya’ya Türk göçü (1961–1984). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  32. Nurkse, R. (1952). Growth in underdeveloped countries: some international aspects of the problem of economic development. The American Economic Review, 42(2), 571–583.
  33. Okan, T. (Yönetmen). (1992). Sarı Mercedes [Film]. Türkiye: TRT.
  34. Schierup, C.-U., Hansen, P. & Castles, S. (2006). Migration, citizenship, and the European welfare state: a European dilemma. Oxford University Press.
  35. Schönwälder, K. (2006). Assigning the state its rightful place? migration, integration, and the state in Germany. L. Lucassen & vd. (Ed.), Paths of integration: Migrants in Western Europe (1880–2004) içinde (ss. 78–98). Amsterdam University Press.
  36. Selinker, L. (1972). Interlanguage. International Review of Applied Linguistics in Language Teaching, 10(3), 209–231.
  37. The Associated Press. (2022) (2025, 15 Mayıs). Europe’s different approach to Ukrainian and Syrian refugees draws accusations of racism. CBC News. Erişim adresi: https://www.cbc.ca/news/world/europe-racism-ukraine-refugees-1.6367932
  38. Thomson, M. & Crul, M. (2007). The second generation in Europe and the United States: how is the transatlantic debate relevant for further research on the European second generation? Journal of Ethnic and Migration Studies, 33(7), 1025–1041.
  39. Tosun, A. F. (2022). Üçüncü alan-metissage sinemasında göçmen; “Kısa ve Acısız” ile “Satıcı” film örnekleri. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences (JOSHAS), 6(28), 1200–1210.
  40. Treadwell, D. & Davis, A. (2020). Introducing communication research: paths of inquiry. Sage Publications.
  41. Vassaf, G. (Ed.). (2010). Biz daha sesimizi duyurmadık. İstanbul: Everest Yayınları.