AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt also underscores the necessity for further linguistic and sociocultural analyses to comprehensively understand the literary and cultural roles of sound.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article aims to analytically examine the multilayered nature of the concept of “sound” in Mehmet Âkif Ersoy’s poetry collection Safahat. The study employs a qualitative content analysis method. Through selected poems from Safahat, the functions of sound are explored in both thematic and formal dimensions. The research reveals that sound transcends its role as merely an auditory phenomenon, encompassing functions such as the voice of individual conscience, a call for social awareness, a source of spiritual and divine inspiration, and the rhythmic echo of nature. Within the scope of thematic analysis, the study thoroughly evaluates the use of sound imagery in various contexts, including internal personal conflicts, social resistance and collective memory, spiritual submission, and natural depictions. Moreover, from a formal perspective, the article discusses how phonetic elements such as rhyme, rhythm, alliteration, and assonance enrich the emotional intensity and semantic layers of the poetry, supported by illustrative examples. In the conclusion, the study emphasizes that sound plays a decisive role both in content and form in constructing the national and spiritual atmosphere of Safahat. Mehmet Âkif’s use of sound offers a multifaceted narrative dynamic that simultaneously conveys the individual and societal dimensions of the poems to the reader. Accordingly, the article contributes significantly to interdisciplinary research on the multidimensional functions of sound in modern Turkish poetry. It also underscores the necessity for further linguistic and sociocultural analyses to comprehensively understand the literary and cultural roles of sound.
Özet
Bu makale, Mehmet Âkif Ersoy’un Safahat adlı şiir külliyatında ‘ses’ kavramının çok katmanlı yapısını analitik bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nitel içerik analizi yöntemi kullanılmış; Safahat’ta yer alan şiirlerden seçilen örneklerle tematik ve biçimsel açıdan sesin işlevleri detaylandırılmıştır. Çalışma, sesin işitsel bir fenomen olmanın ötesinde bireysel vicdanın sesi, toplumsal bilinç çağrısı, manevi ve ilahi ilham kaynağı ile doğanın ritmik yankısı gibi çok yönlü işlevlere sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Tematik analiz kapsamında ses imgelerinin bireysel iç dünyadaki çatışmalar, toplumsal direniş ve kolektif hafıza, manevi teslimiyet ve doğa betimlemeleri gibi farklı alanlardaki kullanım biçimleri değerlendirilmiştir. Ayrıca biçimsel açıdan sesin, kafiye, ritim, aliterasyon ve asonans gibi fonetik unsurlar aracılığıyla şiirin duygusal yoğunluğunu ve anlam katmanlarını nasıl zenginleştirdiği örnekler eşliğinde ele alınmıştır. Sonuç kısmında, sesin Safahat’ın millî ve manevi atmosferinin inşasında hem içerik hem biçim açısından belirleyici bir işlev üstlendiği vurgulanmıştır. Mehmet Âkif’in ses kullanımı, şiirin bireysel ve toplumsal boyutlarını bir arada okuyucuya aktaran çok katmanlı bir anlatım dinamiği sunmakta, böylece modern Türk şiirinde sesin çok boyutlu işlevlerine ilişkin disiplinler arası araştırmalara önemli katkılar sağlamaktadır. Çalışma, sesin edebî ve kültürel bağlamdaki işlevlerinin daha kapsamlı incelenmesi için ileri dil bilimsel ve sosyokültürel analizlerin gerekliliğine işaret etmektedir.