AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In our study, we realized that in the group given GIK; some of the myocardial injury markers were decreasing and finally decided that GIK solution could be beneficial in diabetic and nondiabetic patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Glucose- insulin-potassium (GIK) treatment given additional to standard therapy effectiveness was investigated in nondiabetic patients with acute myocardial infarction. Material and Method: 29 nondiabetic patients with acute myocardial infarction participated between January and June 2005 in Taksim Training and Research Hospital Coronary Care Unit. Besides standard therapy 14 patients received GIK solution while 15 patients did not. The cardiac enzyme increasing velocity differences were investigated. All patients investigated were nondiabetics. Myocardial infarction was diagnosed by chest pain, electrocardiography and cardiac enzyme assessments. Blood samples for creatin phosphokinase, CPK-MB, myoglobine, Troponin-I and C-reactive protein (CRP) were enrolled at index and further after 6th, 12th and 24th hours. Results: No difference was detected regarding age, body weight, height, application time and lipid profiles between two groups. Although index of 6th and 12th hour controls showed no difference, 24th hour values showed statistically significant difference with a p=0.0013. CRP level in GIK group was 22.56±12.95 mg/dL and 78.92±69.94 mg/dL in non-GIK group. In our assessment using DUNN’s multiple comparison test, although in the group receiving GIK, there was a statistically significant difference accordingly Troponin-I initial and 6th, 12th hours; there was no difference in the given GIK and non GIK group. In comparison of the CRP levels at index and at 24th hour p values were found less than 0,05 (p<0,05) in both groups. Conclusion: In our study, we realized that in the group given GIK; some of the myocardial injury markers were decreasing and finally decided that GIK solution could be beneficial in diabetic and nondiabetic patients.
Özet
Amaç: Çalışmamızda akut miyokard infarktüsü (AMİ) geçiren nondiyabetik hastalarda standart tedavilere ek olarak verdiğimiz glikoz-insülin-potasyum (GİK) tedavisinin etkinliği araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Koroner Yoğun Bakım Ünitesi’nde Ocak 2005-Haziran 2005 tarihleri arasında AMİ tanısı ile takip edilen nondiyabetik 29 hasta alındı. Standart tedavilere ek olarak hastaların 14’üne GİK solüsyonu verildi, 15’ine ise verilmedi. İki grup arasında kardiyak enzim yükselme hızı bakımından fark olup olmadığı araştırıldı. Diyabetes mellitus tanısı, anamnezinde antidiyabetik ilaç kullanması veya açlık kan şekerinin iki kez 126 ve üzerinde olması veya tokluk kan şekerinin 200’ün üzerinde ve diyabete ait semptomların olması ile konuldu. Miyokard infarktüsü tanısı klinik değerlendirme, elektrokardiyografi ve kardiak enzim yüksekliği ile konuldu. Başvuruda 6, 12 ve 24. saatte kreatin fosfokinaz (CPK), CPK-MB, myoglobin, Troponin I ile C-reaktif protein (CRP) düzeylerine bakıldı. Lipid profili incelendi. Bulgular: Gruplar arasında yaş, vücut ağırlığı, boy, başvuru saati ve lipid profili açısından fark yoktu. Başvuru, 6 ve 12. saat CRP düzeyleri iki grup arasında istatistiksel açından anlamlı fark oluşturmazken 24. saat değeri GİK verilen grupta 22.56±12.95 mg/dL iken verilmeyen grupta 78.92±69.4 mg/dL olup p 0.013 bulundu. Dunn's Çoklu Karşılaştırma Testi’ni kullanarak yaptığımız değerlendirmede GİK verilen grupta Troponin I’nın 0 ile 6. ve 12. saat değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmasına karşın (p 0.05). Geliş ve 24. saat değerlerine bakıldığında ise her iki grupta da p<0.05 bulundu. Sonuç: GİK verdiğimiz grupta miyokardiyal hasar belirteçlerinin bir kısmında düşme olduğunu belirlediğimiz çalışmamızda GİK solüsyonunun diyabetik hastalar kadar nondiyabetik hastalarda da yararlı olabileceği kanısına vardık.