Journals / İlahiyat Tetkikleri Dergisi / 2020 / Sayı: 53

The Construction and Application of Using a Scale to Measure Islamic Doctrinal Behavior Tendency

Mezhepsel Davranış Eğilimi Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Uygulanması

Pages
187–211
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results show, also, that most students mix more than one doctrine in their application of purity and prayer.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aimed to construct and apply a scale to measure the doctrinal trends of a sample of Yarmouk University students, by using well-known doctrinal issues in purity and prayer topics from the four Islamic Sunni jurisprudence doctrines, namely, Ḥanafī, Mālikī, Shāfiīʿ, and Ḥanbalī.
📊
Key Findings & Data:The study adopted an inductive method to select the jurisprudential issues and analytical descriptive methodology and used the questionnaire as a method to build the syllabus and apply it to the sample.
💡
Conclusion & Impact:The results show, also, that most students mix more than one doctrine in their application of purity and prayer.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mezhebi Yönelim · Mezhep · Taharet

Abstract

This study aimed to construct and apply a scale to measure the doctrinal trends of a sample of Yarmouk University students, by using well-known doctrinal issues in purity and prayer topics from the four Islamic Sunni jurisprudence doctrines, namely, Ḥanafī, Mālikī, Shāfiīʿ, and Ḥanbalī. The study adopted an inductive method to select the jurisprudential issues and analytical descriptive methodology and used the questionnaire as a method to build the syllabus and apply it to the sample. The results of the study show that there are doctrinal distinctions between the students based on their home countries and regions. The results show, also, that most students mix more than one doctrine in their application of purity and prayer. More specifically, the results show that Jordanian students tend to use two doctrines, namely, Ḥanbalī and Shāfiīʿ; the Turkish students tend to follow two doctrines, namely, Ḥanafī and Shāfiīʿ; and Chinese students turn to three doctrines, namely, Ḥanafī, Shāfiīʿ, and Ḥanbalī. In South African countries, students turn to Shāfiīʿ in most cases and, then, Mālikī and Ḥanbalī in some cases. Thai and Malaysian students prefer Shāfiīʿ in most cases.

Özet

Bu makale ile fıkıh mezheplerine yönelik bir ölçeğinin geliştirilmesi ve uygulanması hedeflenmektedir. Bu hedefi gerçekleştirebilmek amacıyla Ürdün’deki Yermük Üniversitesinde eğitim görmekte olan öğrenciler örneklem olarak seçilmiştir. Araştırma metodu bağlamında bir anket hazırlanmış ve bu ankette dört mezhebe (Hanefî, Mâlikî, Şâfiî, Hanbelî) göre taharet ve namaz gibi fıkıhın en bilinen konuları seçilmiştir. Dört mezhep içinde, en çok kabul gören ve mezhepleri temsil eden bu iki konunun seçilmesinde ise tümevarım yöntembilimi kullanılmıştır. Ölçeğin uygulanma aşamasında ise analitik tanımlayıcı yöntembilimi- anket metodu kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda öğrenciler arasında, yaşadıkları ülkelere göre mezhep farklılıkları olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca öğrencilerin günlük hayatta taharet ve namaz konusunda birden çok mezhebe göre hareket ettikleri de tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışma, Ürdünlü öğrencilerin genellikle Hanbelî ve Şâfiî mezhebine, Türk öğrencilerin Hanefî ve Şâfiî mezhebine, Çinli öğrencilerin Hanbelî, Şâfiî, ve Hanefî mezhebine, Güney Afrikalı öğrencilerin ise Şâfiî ve Mâlikî başta olmak üzere, ikinci olarak Hanbeli mezhebine, Malezyalı ve Taylandlı öğrencilerin de Şâfiî mezhebine göre tutum sergilediklerini ortaya koymuştur.

🔖

Cite This Article

THALGI, M. J., ALGHONMEEN, O. A., ALSMADI, M. (2020). The Construction and Application of Using a Scale to Measure Islamic Doctrinal Behavior Tendency. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, Sayı: 53, 187–211. https://ajindex.com/articles/130597

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. ʿAdevî, Ṭâhâ. "Mefhûmu'ẕ-ẕât ve ʿalâḳatuh-u bi't-teveccuhi'd-dînî ve'ṣ-ṣalâbeti'n-nefsiyye ledâ ʿayyine min ṭullâbi'l-câmiʿa". Mecelletü'l-irşâdi'n-nefsî 42 (Nisan 2015), 143-182. ʿAlvânî, Ṭâhâ Câbir Feyyâż el-Edebu’l-iḫtilâf fi’l-İslâm. Virginia: el-Ma’hedü’l-’âlemî li’l-Fikri’l-İslâmî, 1992.
  2. Erkuş, Adnan. "Ölçek Geliştirme ve Uyarlama Çalışmalarında Karşılaşılan Sorunlar". Türk Psikoloji Bülteni, 13 (40) 2007, 17-25.
  3. Arıkan, Adem. "İslam Dünyasının Mezhep Haritası ve Nüfuz Dağılımı". Journal of Islamic Research 29/2 (2018), 79-348. Âsımî, ʿAbdurraḥmân b. Muḥammed. Ḥâşiyetu'r-ravżu’l-murbi‘ bi şerḥi zâdi’l-müstaḳni‘. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1377/1397. Aslan, Mehmet Selim. İslam Hukuk Metodolojisinde "İstikrâ Yöntemi". İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi 3 (2019), 59-82. Aynî, Ebû Muhammad Bedreddîn. el-Binâye şerḥu’l-hidâye. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ʿİlmiyye, 1420/1999. Berekât, Fâtima. "et-Tenebbuʾ bit-tevecühi'd-dînî fî żevʾ baʿżi's-sûlûkiyâti'l-ictimaʿiyyeti'l-îcâbiyye ledâ ʿAyyine min ṭalebet Camiʿat 6 Oktuber". Mecelletu Kulliyeti't-Terbiye 4/34 (2010), 395-436.
  4. Beyaz, Rafet - Kaldık, Behçet. "Üniversite Gençliğinde Dindarlık ve Mutluluk İlişkisi: Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Örneği". Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 11/60 (2018), 621-632.
  5. Cirhinlioğlu, Fatma Gül. "Dini Yönelimler ve Önyargı". Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 7/1 (2010), 1367-1382. Cüveynî, Żiyâu’d-dîn Ebu’l-Meʻâlî. Nihâyetu’l-maṭlab fî dirâyeti’l-meẕheb. Thk. ʻAbdulʻaẓîm Maḥmûd ed-Dîb. Dımaşk: Dâru’l-ʻâlem, 2007.
  6. Çatak, Bilge Deniz. "Mezhep Farklılıklarının Evli Çiftlerin İlişkileri Üzerindeki Etkileri Berlin-İstanbul Örneği". Mediterranean Journal of Humanities 2 (2015), 179-201. Desûḳî, Muḥammed b. Aḥmed b. ʿArefe el-Mâlikî (1815/11230). Ḥâşiyetü’d-Desûḳî ̒ale’ş-şerḥi’l-kebîr. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts. Dihlevî, Şah Veliyyullah, el-İnṣâf fî beyâni sebebi’l-iḫtilâf. Thk. ʿAbdulfettâḥ ebû Ġudde. Beyrut: Dâru’n- nefâʾis, 1997. Fridâvî, Abduraḥîm. "et-Ta̒aṣṣub ve ʿalaḳatuh bi'l-iltiẓami'd-dînî li-ṭalebeti camiʿati Baġdâd". Mecelletü'l-Buhusi't-Terbeviyye ve’n-Nefsiyye 111 (2013), 612-568. Ḫafîf, ʿAlî el-Esbâbu iḫtilâfi’l-fuḳahâ. Kahire: Dâru’l-Fikri’l-ʿArabî, 1996. Ḫalîfe, ʿAbdullaṭîf. "ʿAlâḳatu't-ṭaʿaṣṣubi'd-dinî ve'l-meẕhebî bi'ş-şaḫṣiyyeti uḥâdiyyeti'l-̒aḳlîyye ledâ ṭullâbi'l-cemʿiyye." Ḥavliyyat Merkezü'l-buḥûs ve'l-dirâsât'n-nefsiyye 2 (2006), 1-58. Ḫarşî, Muḥammed b. Abdullah. Şerḥu muḫtasar-ı Ḥalîl. Beyrut: Dâru'l-Kütübi’l-ʿİlmiyye, 1422/2001. Ḫaṭîb Bağdadî. Ebû Bekir.