AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study demonstrates how modern urban spaces, by transforming the violence they render invisible into a bodily memory experience, create a micro-level space of resistance within institutional settings.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article examines Teresa Margolles's work, Vaporisation, within the framework of Michel de Certeau's concepts of strategy and tactics, discussing how violence rendered invisible in modern urban space is reintroduced into circulation. Modern cities are constructed with strategic arrangements that erase the traces of death, rendering bodies lost through violence politically and epistemically invisible. Margolles intervenes tactically in this invisibility by evaporating the water used to wash dead bodies in the morgue and spreading it throughout the space. The vapor permeates the viewer's body, breath, and the atmosphere of the space, reproducing memory as a bodily experience. The study reveals how this tactical act transforms the sterilized strategic spaces of art, rewrites memory, and transforms the viewer from a passive observer to an ethical witness. In this context, the spatial, material, and experiential dimensions of Vaporisation are examined through a qualitative analysis, considering Michel de Certeau's distinction between strategy and tactics. The study demonstrates how modern urban spaces, by transforming the violence they render invisible into a bodily memory experience, create a micro-level space of resistance within institutional settings.
Özet
Bu makale, Teresa Margolles’in Buharlaşma adlı çalışmasını Michel de Certeau’nun strateji ve taktik kavramları çerçevesinde ele alarak modern kentsel mekânda görünmez kılınan şiddetin nasıl yeniden dolaşıma sokulduğunu tartışmaktadır. Modern kentler, ölümün izlerini silen stratejik düzenlemelerle inşa edilirken, şiddet sonucu hayatını kaybeden bedenler politik ve epistemik olarak görünmezleştirilmektedir. Margolles, morgda ölü bedenlerin yıkandığı suyu buharlaştırarak mekâna yaymak suretiyle, bu görünmezliğe taktiksel bir müdahalede bulunmakta, buhar izleyicinin bedenine, nefesine ve mekânın atmosferine sızarak hafızayı bedensel bir deneyim olarak yeniden üretmektedir. Çalışma, bu taktiksel eylemin sanatın sterilize edilmiş stratejik mekânlarını nasıl dönüştürdüğünü, hafızayı nasıl yeniden yazdığını ve izleyiciyi pasif bir gözlemciden etik bir tanığa nasıl dönüştürdüğünü ortaya koymaktadır. Bu kapsamda Buharlaşma’nın mekânsal, maddesel ve deneyimsel boyutları, Michel de Certeau’nun strateji–taktik ayrımı göz önünde bulundurularak nitel bir çözümlemeyle incelenmiştir. Çalışma, modern kentsel mekânın görünmezleştirdiği şiddeti bedensel bir hafıza deneyimine dönüştürerek, kurumsal mekânlarda mikro düzeyde bir direniş alanı yarattığını göstermektedir.