Hulâsatü’l-Îcâz isimli eserinde konuyu bir hadîsçi gibi ele alırken Risâletü’l-Mut’a isimli eserinde ise konuyu bir sistematiğe koymaktadır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Özet: Şii/Caferî mezhebinin temel uygulamalarından birisi mut’a nikâhıdır.
📊
Key Findings & Data:Sünnî fakihler ile Caferî fakihleri arasındaki en temel tartışma noktalarından birisi de mut’a nikâhıdır.
💡
Conclusion & Impact:Hulâsatü’l-Îcâz isimli eserinde konuyu bir hadîsçi gibi ele alırken Risâletü’l-Mut’a isimli eserinde ise konuyu bir sistematiğe koymaktadır.
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ca‘fer Sâdık · Şeyh Müfîd · Mut‛a
Özet
Özet: Şii/Caferî mezhebinin temel uygulamalarından birisi mut’a nikâhıdır. Sünnî fakihler ile Caferî fakihleri arasındaki en temel tartışma noktalarından birisi de mut’a nikâhıdır. Caferî fıkıh usulünün oluşumunda etkili olan ilk fakih olarak Şeyh Müfîd önemli bir yere sahiptir. Şeyh Müfîd, ele aldığımız iki risalesinde mut’a nikâhına dair gerekçeleri özetlemektedir. Hulâsatü’l-Îcâz isimli eserinde konuyu bir hadîsçi gibi ele alırken Risâletü’l-Mut’a isimli eserinde ise konuyu bir sistematiğe koymaktadır.
Makrîzî, Takiyyüddîn Ebû’l-Abbâs Ahmed b. Alî (ö. 845/1442), el-Hitat, I-III, Dâru’s-Sâdır, Beyrut, Tab’a Cedîde, trs.
Necâşî, Ebû’l-Abbâs Ahmed b. Alî (ö. 450/1058), Ricâlü’n-Necâşî, Thk. Seyyid Mûsâ ez-Zencânî, Müessesetü’n-Neşri’l-İslâmî, Kum 1416.
Öğüt, Salim, “En-Nisa 24 Ayeti Hangi Konuyu Düzenlemektedir: Müt’a Nikâhını mı Yoksa Normal Nikâhı mı” Gazi Üniversitesi Çorum İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2002/I,72
Sezgin, Fuat, Târîhu’t-Türâsi’l-Arabî, I-III Ter: Mahmûd Fehmî Hicâzî, Muhammed b. Suud Ünv. Yay, Riyâd 1411.
Şerîf Murtâzâ (ö. 436/1044), el-İntisâr, I, Thk. Müessesetü’n-Neşri’l-İslâmî, Kum 1415.
Şevkânî, Muhammed Alî (ö. 1250/1834), Neylü’l-Evtâr, I-XI, thk. Ebû Muâz Târık b. Avdullâh b. Muhammed, Dâru’l-Kayyim, 1. Baskı, Riyad 1426.
Şeyh Müfîd (ö. 413/1022), et-Tezkira bi-Usûli’l-Fıkh, Thk. Şeyh Mehdî Necef, Dâru’l-Müfid, 2. Baskı, Beyrut 1414.
Şeyh Müfîd (ö. 413/1022), Hulâsatü’l-İcâz, Thk. Ali Ekber Zemâni Necâd, 2. Baskı, 1414.