AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese findings suggest that most CIN2 lesions regress or remain stable after conization, with low rates of histologically confirmed residual or recurrent high-grade disease, and highlight the limited predictive value of conventional clinicopathological factors in identifying patients at risk of relapse.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Cervical intraepithelial neoplasia grade 2 (CIN2) represents a clinically heterogeneous condition with variable risks of persistence, regression, and progression. This study evaluated the clinicopathological characteristics and long-term outcomes of patients undergoing cervical conization for CIN2 and explored factors associated with residual or recurrent disease. A total of 195 patients treated between July 2016 and February 2026 were included. The median follow-up duration was 1.75 years (IQR, 0.83–5.04 years). Post-conization histology showed that 50.7% of cases were downgraded to CIN1 or normal, 35.8% persisted as CIN2, and 13.3% were upgraded to higher-grade lesions. Negative surgical margins were observed in 88.2% of patients. Findings suggestive of residual disease were identified in 26 patients during early follow-up, although histologically confirmed residual CIN2+ disease was observed in only three cases. During follow-up, nine patients developed findings suggestive for recurrence, whereas histologically confirmed recurrent CIN2+ disease was confirmed in three patients. HPV clearance was observed in 75% of patients with available follow-up testing. Multivariable analysis did not identify any independent predictors of relapse. These findings suggest that most CIN2 lesions regress or remain stable after conization, with low rates of histologically confirmed residual or recurrent high-grade disease, and highlight the limited predictive value of conventional clinicopathological factors in identifying patients at risk of relapse.
Özet
Servikal intraepitelyal neoplazi derece 2 (CIN2), persistan hastalık, regresyon ve progresyon açısından değişken riskler taşıyan klinik olarak heterojen bir durumdur. Bu çalışma, CIN2 nedeniyle servikal konizasyon uygulanan hastaların klinikopatolojik özelliklerini ve uzun dönem sonuçlarını değerlendirmeyi ve rezidüel veya rekürren hastalık ile ilişkili faktörleri araştırmayı amaçlamıştır. Temmuz 2016 ile Şubat 2026 tarihleri arasında tedavi edilen toplam 195 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Medyan takip süresi 1,75 yıl (IQR: 0,83–5,04 yıl) olarak bulunmuştur. Konizasyon sonrası histopatolojik değerlendirmede olguların %50,7’sinde lezyonun CIN1 veya normale gerilediği, %35,8’inde CIN2 olarak persiste ettiği ve %13,3’ünde daha yüksek dereceli lezyonlara yükseldiği saptanmıştır. Cerrahi sınırlar hastaların %88,2’sinde negatif bulunmuştur. Erken takip döneminde 26 hastada rezidüel hastalık açısından şüpheli bulgular saptanmış, ancak bunların yalnızca 3’ünde histolojik olarak doğrulanmış rezidüel CIN2+ hastalık gösterilmiştir. Takip sürecinde 9 hastada rekürrens şüphesi oluşturan bulgular gelişmiş, ancak histolojik olarak doğrulanmış rekürren CIN2+ hastalık yalnızca 3 hastada saptanmıştır. Takip HPV testi mevcut olan hastaların %75’inde HPV klirensi gözlenmiştir. Çok değişkenli analizde relaps için bağımsız bir prediktör belirlenememiştir. Bu bulgular, konizasyon sonrasında CIN2 lezyonlarının büyük çoğunluğunun gerilediğini veya stabil kaldığını, histolojik olarak doğrulanmış rezidüel ya da rekürren yüksek dereceli hastalık oranlarının düşük olduğunu ve konvansiyonel klinikopatolojik faktörlerin relaps riski taşıyan hastaları belirlemedeki öngörü değerinin sınırlı olduğunu göstermektedir.