Journals / Bakırköy Tıp Dergisi / 2012 / Cilt: 8 - Sayı: 2

How violence on TV effect our children?

Televizyondaki şiddet çocuklarımızı ne kadar etkiliyor?

Pages
85–88
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

We believe that in order to prevent violent behavior, more care should be taken in family-environment, media and TV programs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The recent decrease in the age interval of children who commit suicide is thought to be related to the violent images seen on television (TV).
📊
Key Findings & Data:First case was a four year old girl brought to our emergency clinic by her family for taking pills of diclophenac sodium SR 30 minute prior to their arrival.
💡
Conclusion & Impact:We believe that in order to prevent violent behavior, more care should be taken in family-environment, media and TV programs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The recent decrease in the age interval of children who commit suicide is thought to be related to the violent images seen on television (TV). Cases of two young children influenced by the films they watched on TV who attempted suicide are reported here. First case was a four year old girl brought to our emergency clinic by her family for taking pills of diclophenac sodium SR 30 minute prior to their arrival. Interview with the patient and her family revealed that, the four year old girl asked for a toy microphone from her father and when the father rejected, she recalled a girl taking pills on a TV film and since she saw that nothing happened to her, she took the pills herself. The patient’s physical examination showed that her general condition was well; however, she was evaluated to have hyperactivity. Second case was a seven year old unconscious and intubated girl brought to our emergency clinic. Interview with her family revealed that, after reprehended by her mother, the girl locked herself in her room and after 15 minutes, when her family members broke the door open and entered her room, she was found hanging on a bunk bed with a play rope. The patient was monitored on a ventilator for two days and after she recovered, she explained that she saw the act of hanging self on TV. Both patients were cared by psychologists. We think that it is very worrying to see some kids attempting suicide without knowing the consequences. We believe that in order to prevent violent behavior, more care should be taken in family-environment, media and TV programs.

Özet

Son zamanlarda özkıyım girişiminde yaş aralığının küçülmesinde televizyonda (TV) görülen şiddet olaylarının da etkisi olduğu düşünülmektedir. Burada televizyonda seyrettikleri filmlerden etkilenerek özkıyım girişiminde bulunan küçük yaştaki olgular sunulmuştur. İlk hasta olan dört yaşında kız çocuğu acil polikliniğimize başvurudan 30 dakika önce diklofenak sodyum içeren SR tabletten içme şikayeti ile ailesi tarafından getirildi. Hastanın öyküsünde babasından oyuncak mikrofon istediği, aldığı olumsuz cevap karşısında televizyonda izlediği bir filmde bir kızın ilaç içtiğini ve bir şey olmadığını gördüğü için kendisinin de ilaç içtiği öğrenildi. Genel durumu ve fizik muayenesi iyi olan hastada yapılan değerlendirmede hiperaktivite saptandı. İkinci hasta olan yedi yaşında kız çocuğu acil servise entübe, bilinci kapalı olarak getirildi. Hastanın öyküsünden, akşam annenin hastaya kızması nedeni ile kendi odasına giderek odayı kilitlediğini, ailenin 15 dakika sonra kapıyı kırarak odaya girdiğinde, hastanın kendisini oyun ipi ile yatak ranzasına asmış olarak buldukları öğrenildi. İki gün ventilatörde izlenen hasta, genel durumu düzelince kendini asma davranışını televizyonda seyrettiği bir filmde gördüğünü ifade etti. İki olgu da çocuk psikiyatrisi takibine alındı. Çocukların TV’den gördükleri programlar aracılığıyla, sonunun nasıl olabileceğini bilmeden intihar davranış yolunu seçmelerinin kaygı verici olduğu düşünülmektedir. Şiddet içeren davranışları önlemede aile-çevre, medya ve televizyon programlarının daha dikkatli olmaları gerektiğini düşünmekteyiz.

🔖

Cite This Article

YALAKİ, Z., POTUR, E. D., ERCAN, S., ARIKAN, F. İ., TIRAŞ, Ü., DALLAR, Y. (2012). How violence on TV effect our children?. Bakırköy Tıp Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 85–88. https://ajindex.com/articles/129248

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Atay IM, Kerimoğlu E. Ergenlerde intihar davranışı. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 2003: 10: 128-136
  2. Kurihara T, Kato M, Reverger R, Tirta IG. Suicide rate in Bali. Psychiatry Clin Neurosci 2009; 63: 701
  3. Duman M, Özdemir D, Demir K ve ark. Çocuk acil servisine intihar girişimi ile başvuran olguların özellikleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2004; 18: 236-240
  4. Aktepe E, Kandil S, Göker Z, ve ark. İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde sosyodemografik ve psikiyatrik özelliklerin değerlendirilmesi. TAF Prev Med Bull 2006; 5: 444-454
  5. Sayar K, Öztürk M, Acar B. Aşırı dozda ilaç alımıyla intihar girişiminde bulunan ergenlerde psikolojik etkenler. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni 2000; 10: 133-138
  6. Schwartz KA, Pyle SA, Dowd MD, Sheehan K. Attitudes and beliefs of adolescents and parents regarding adolescent suicide. Pediatrics 2010; 125: 221-227
  7. Yendur G, Serdaroğlu G, Oral R, Yavuz Ş, Kavaklı T. Çocuk istismarı sonrası intihar girişimi. T Klin Ped 1998; 7: 100-102
  8. Kaskun A, Öztunç S. Çocuk, televizyon ve şiddet. İletişim Fakültesi Dergisi 2002: (
  9. Adak N. Bir sosyalizasyon aracı olarak televizyon ve şiddet. Bilig 2004; 30: 27-38
  10. Aktepe E, Kandil S, Topbaş M. Çocuk ve ergenlerde intihar davranışı TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni 2005; 4: 88-97
  11. Koplin B, Agathen J. Suicidality in children and adolescents: a review. Curr Opin Pediatr 2002; 14: 713-717
  12. Pomerantz W, Gittelman M, Farris S, Frey L. Drug ingestions in children 10-14 years old: an old problem revisited. Suicide Life Threat Behav 2009; 39: 433-439
  13. Bayraktar Z. RTÜK’ten kötü haber. RTÜK İletişim Dergisi 2000; 4: 33-34
  14. Ekşi A (Ed). Çocukluk döneminde uyum ve davranış sorunları. “Ben hasta değilim. Çocuk sağlığı ve hastalıklarının psikososyal yönü”. 1.baskı; İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 1999; s. 98-106
  15. Öksüz S. Çocuk ve etik. RTÜK İletişim Dergisi 2000; 4: 35-38.