SavedAdd your journal

Journals / Memleket Siyaset Yönetim / 2026 / Cilt: 21 Sayı: 47

KIRSALDA UMUTSUZLUK COĞRAFYASININ İNŞASI: ANKARA KÖSRELİK KIRSAL MAHALLESİ ÖRNEĞİNDE BİR İNCELEME

Ayşegül Arslan0000-0001-7985-9587
Ali Cenap Yoloğlu(MERSİN ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK FAKÜLTESİ, ŞEHİR VE BÖLGE PLANLAMA BÖLÜMÜ, ŞEHİR PLANLAMA ANABİLİM DALI)0000-0001-9305-7601
Ayşe Kavuncu(ANKARA YILDIRIM BEYAZIT UNIVERSITY, FACULTY OF POLITICAL SCIENCE)0000-0002-2201-6594
Pages
113–138
Publication Date
2026-09-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Makale, bu durumu “umutsuzluk coğrafyası” olarak kavramsallaştırmakta; idari kapsanma ile yönetsel etkisizleşmenin birlikte ürettiği kalıcı mekânsal kilitlenmeye dikkat çekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, 6360 sayılı Kanun sonrasında büyükşehir yönetişiminin kırsal marjinalleşmeyi nasıl yeniden ürettiğini Ankara’nın Kösrelik Kırsal Mahallesi üzerinden incelemektedir.
📊
Key Findings & Data:Nitel saha araştırması; hizmetlerin süreksizleştiğini, büyükşehir ve ilçe kurumları arasındaki sorumluluk dağılımının muhataplığı belirsizleştirdiğini ve güçlü dayanışma ağlarının kurumsal boşlukları telafi etmek üzere aşırı yüklendiğini göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Makale, bu durumu “umutsuzluk coğrafyası” olarak kavramsallaştırmakta; idari kapsanma ile yönetsel etkisizleşmenin birlikte ürettiği kalıcı mekânsal kilitlenmeye dikkat çekmektedir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kırsal Yönetişim · Yeniden Ölçeklendirme · Mekânsal Kilitlenme

Özet

Bu çalışma, 6360 sayılı Kanun sonrasında büyükşehir yönetişiminin kırsal marjinalleşmeyi nasıl yeniden ürettiğini Ankara’nın Kösrelik Kırsal Mahallesi üzerinden incelemektedir. Nitel saha araştırması; hizmetlerin süreksizleştiğini, büyükşehir ve ilçe kurumları arasındaki sorumluluk dağılımının muhataplığı belirsizleştirdiğini ve güçlü dayanışma ağlarının kurumsal boşlukları telafi etmek üzere aşırı yüklendiğini göstermektedir. Bulgular, sosyal sermayenin yapısal eşitsizlikleri dönüştürmekten çok gündelik belirsizliği yönetmeye yaradığını ortaya koymaktadır. Makale, bu durumu “umutsuzluk coğrafyası” olarak kavramsallaştırmakta; idari kapsanma ile yönetsel etkisizleşmenin birlikte ürettiği kalıcı mekânsal kilitlenmeye dikkat çekmektedir.

🔖

Cite This Article

Arslan, A., Yoloğlu, A. C., Kavuncu, A. (2026). KIRSALDA UMUTSUZLUK COĞRAFYASININ İNŞASI: ANKARA KÖSRELİK KIRSAL MAHALLESİ ÖRNEĞİNDE BİR İNCELEME. Memleket Siyaset Yönetim, Cilt: 21 Sayı: 47, 113–138. https://doi.org/10.56524/msydergi.1869377

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Andrew, C., & Goldsmith, M. (1998). From local government to local governance—and beyond? International Political Science Review, 19(2), 101–117. https://doi.org/10.1177/019251298019002002
  2. Arslan, A., & Akdemir, İ. O. (2025). Bourdieu’nün devletin sınıflandırma gücü perspektifi üzerinden Türkiye’deki “bütünşehirleşme” sürecinin yapısal ve işlevsel analizi. Urban 21 Journal, 3(1), 3–29.
  3. Bourdieu, P. (1990). The logic of practice. Polity Press.
  4. Bourdieu, P. (2014). Simgesel sermaye ve toplumsal sınıflar. Cogito, 76, 192–203.
  5. Bourdieu, P. (2021). Ayrım: Beğeni yargısının toplumsal eleştirisi (G. Berkkurt, Çev.). Heretik Yayıncılık.
  6. Bourdieu, P., & Wacquant, L. J. D. (2003). Düşünümsel bir antropoloji için cevaplar (N. Ökten, Çev.). İletişim Yayınları.
  7. Brenner, N. (2004). New state spaces: Urban governance and the rescaling of statehood. Oxford University Press.
  8. Brown, K. (2016). Resilience, development and global change. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203498095
  9. Fairclough, N. (1992). Discourse and social change. Polity Press.
  10. Fairclough, N. (2003). Analysing discourse: Textual analysis for social research. Routledge.
  11. Flyvbjerg, B. (2006). Five misunderstandings about case-study research. Qualitative Inquiry, 12(2), 219–245. https://doi.org/10.1177/1077800405284363
  12. Flyvbjerg, B. (2011). Case study. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The SAGE handbook of qualitative research (4th ed., pp. 301–316). SAGE.
  13. Flood, K., Mahon, M., & McDonagh, J. (2022). Everyday resilience: Rural communities as agents of change in peatland social-ecological systems. Journal of Rural Studies, 96, 316–331. https://doi.org/10.1016/j.jrurstud.2022.11.008
  14. Lefebvre, H. (1991). The production of space. Blackwell.
  15. Lefebvre, H. (2009). State, space, world: Selected essays. University of Minnesota Press.
  16. Lefebvre, H. (2011). Kentsel devrim (S. Sezer, Çev.; 5. bs.). Sel Yayıncılık.
  17. MacKinnon, D., & Derickson, K. D. (2013). From resilience to resourcefulness: A critique of resilience policy and activism. Progress in Human Geography, 37(2), 253–270. https://doi.org/10.1177/0309132512454775 On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (Kanun No. 6360). (2012, 6 Aralık). Resmî Gazete (Sayı 28489).
  18. Rockenbauch, T., & Sakdapolrak, P. (2017). Social networks and the resilience of rural communities in the Global South: A critical review and conceptual reflections. Ecology and Society, 22(1), Article 10. https://doi.org/10.5751/ES-09009-220110
  19. Skerratt, S. (2013). Enhancing the analysis of rural community resilience: Evidence from community land ownership. Journal of Rural Studies, 31, 36–46. https://doi.org/10.1016/j.jrurstud.2013.02.003
  20. Türkiye İstatistik Kurumu. (2026). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçları, 2025 [Veri seti]. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=95&locale=tr
  21. Wilson, G. A. (2012). Community resilience, globalization, and transitional pathways of decision-making. Geoforum, 43(6), 1218–1231. https://doi.org/10.1016/j.geoforum.2012.03.008