SavedAdd your journal

Journals / Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 3 Özel Sayı

İDARENİN HAREKETSİZLİĞİNE KARŞI BİR ÇÖZÜM OLARAK ZIMNİ KABULÜN UYGULANABİLİRLİĞİ MESELESİ

Şerife Yıldız Akgül(ANADOLU ÜNİVERSİTESİ, HUKUK FAKÜLTESİ, KAMU HUKUKU BÖLÜMÜ, İDARE HUKUKU ANABİLİM DALI)
Pages
3405–3434
Publication Date
2016-12-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada Fransız Hukuku’ndaki tartışmalardan da yararlanarak idarenin hareketsizliğinin Türk Hukuku’nda hangi kapsamda zımni kabul olarak ele alınabileceği zımni redde ilişkin eleştirilere de yer verilmek suretiyle ele alınmıştır. 

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:  Bu çalışmada idarenin hareketsizliği sorununa bir çözüm önerisi olarak ele alınan zımni kabul kurumu tartışılmıştır.
📊
Key Findings & Data:İdarenin kendisine yapılan başvuruları cevaplama yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi halinde bireyleri korumak adına çözümler geliştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada Fransız Hukuku’ndaki tartışmalardan da yararlanarak idarenin hareketsizliğinin Türk Hukuku’nda hangi kapsamda zımni kabul olarak ele alınabileceği zımni redde ilişkin eleştirilere de yer verilmek suretiyle ele alınmıştır. 
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İdarenin hareketsizliği · zımni ret · zımni kabul

Özet

  Bu çalışmada idarenin hareketsizliği sorununa bir çözüm önerisi olarak ele alınan zımni kabul kurumu tartışılmıştır. İdarenin kendisine yapılan başvuruları cevaplama yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi halinde bireyleri korumak adına çözümler geliştirilmiştir. Bu geliştirilen çözümlerden biri zımni rettir.  İdareyi cevap vermeye zorlamak, cevap vermemesi halinde de idare edilenlere dava yolunun açılması amacıyla idarenin hareketsizliğinin başlangıçta ancak zımni ret olarak yorumlanabileceği kabul edilmiştir. Ancak zamanla idare edilenlerin haklarının yerine getirilmesinden çok yargısal koruma sağlayan zımni reddin yerine bazı durumlarda idarenin hareketsizliği zımni kabul olarak ele alınmaya başlamıştır. Hatta Fransa örneğinde olduğu gibi bazı ülkelerde zımni kabul, genel kural olarak düzenlenmiştir. Çalışmada Fransız Hukuku’ndaki tartışmalardan da yararlanarak idarenin hareketsizliğinin Türk Hukuku’nda hangi kapsamda zımni kabul olarak ele alınabileceği zımni redde ilişkin eleştirilere de yer verilmek suretiyle ele alınmıştır. 

🔖

Cite This Article

Akgül, Ş. Y. (2016). İDARENİN HAREKETSİZLİĞİNE KARŞI BİR ÇÖZÜM OLARAK ZIMNİ KABULÜN UYGULANABİLİRLİĞİ MESELESİ. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 3 Özel Sayı, 3405–3434. https://ajindex.com/articles/1289722

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (40)

  1. Akyılmaz, Bahtiyar - Sezginer, Murat - Kaya, Cemil, Türk İdare Hukuku, 6. Baskı, 2015, Ankara: Seçkin.
  2. Akyılmaz, Bahtiyar, Yeni Bir İdari Usul Kanunu Örneği: İspanya Kamu İdarelerinin Hukuki Rejimi ve Genel İdari Usûl Hakkında Kanun, İdari Usul Kanunu Hazırlığı Uluslararası Sempozyumu, 17-18 Ocak 1998, 1998, Ankara: T.C. Başbakanlık Basımevi, s. 35-54.
  3. Atay, Ender Ethem, İdare Hukuku, 3. Bası, 2012, Ankara: Turhan Kitabevi.
  4. Bertrand, Seiller, Quand les exceptions infirment (heureusement) la règle: le sens du silence de l’administration, RFDA, 2014, s. (35).
  5. Braconnier, Stéphane- Cassia, Paul- Gonod, Pascale- Petit, Jacques- Plessix Benoît- Seiller, Bertrand, Le silence de l’administration vaudra acceptation. Big bang ou trou noir, JCP, sayı: 51, 16 Aralık 2013, s.(1324).
  6. Chapus, René, Droit administratif général, Tome I, 2001, Paris: Montchrestien.
  7. Çağlayan, Ramazan, İdare Hukuku Dersleri, 3. Baskı, 2015, Ankara: Adalet Yayınevi.
  8. Çağlayan, Ramazan, İdari İşlemlerin Geri Alınması Üzerine, AÜEHFD, Cilt: IV, Sayı: 1-2, s. 43-58.
  9. Erkut, Celâl, İptal Davasının Konusunu Oluşturma Bakımından İdari İşlemin Kimliği, 1990, Ankara: Danıştay Yayınları.
  10. Gonod, Pascale, Codification de la procédure administrative, la fin de l”exception française”, AJDA, 2014, (s.395).
  11. Gözler, Kemal - Kaplan, Gürsel, İdare Hukuku Dersleri, 16. Baskı, 2015, Ekin: Bursa.
  12. Gözübüyük, A. Şeref - Tan, Turgut, İdare Hukuku, Cilt I, Genel Esaslar, 4. Bası, 2006,Ankara: Turhan Kitabevi.
  13. Gözübüyük, A. Şeref - Tan, Turgut, İdare Hukuku, Cilt II: İdari Yargılama Hukuku, 2. Bası, 2006, Ankara: Turhan Kitabevi.
  14. Günday, Metin, İdare Hukuku, 10. Baskı, 2013, İmaj Yayıncılık: Ankara.
  15. İdari Usul ve Bilgi Edinme Hakkı Kanunu Tasarısı –İstanbul Metni–, İHİD, Prof. Dr. Pertev Bilgen’e Armağan, Cilt: 13, Sayı: 1-3, İstanbul, 2003, s. 342-361.
  16. Karahanoğulları, Onur, İdarenin Hukukla Kavranması: Yasallık ve İdari İşlemler, 2. Bası, 2012, Ankara: Turhan Kitabevi.
  17. Karahanoğulları, Onur, “Zimni Retten Sonra Gelen Açık Yanıtlarda Dava Açma Süresi (İçtihat Değerlendirmesi)”, s. 9. http://80.251.40.59/politics.ankara.edu.tr/karahan/makaleler/zimniredsonradangelenyanit.pdf, (Erişim Tarihi: 26.08.2015).
  18. Lantero, Caroline, Le silence est décrété !, JCP, sayı: 46-47, 10 Kasım 2014, s.(1168).
  19. Lûtfi Duran, İdarî Müracaatler ve Bunlar Karşısında, İdarenin Sükûtu Meselesi, İÜHFM, Cilt no: 12, Sayı: 1, 1946, s. 130-199, http://www.journals.istanbul.edu.tr/ iuhfm/article/view/1023005763/1023005287 (10.07.2015).
  20. Oğurlu, Yücel, İdari Usul Kanunu Neden Acil ve Zorunludur?, AÜEHFD, cilt: IX, sayı: 1-2, 2005, s.73-88.
  21. Onar, Sıddık Sami, İdare Hukukunun Umumî Esasları, 1952, İstanbul: Marifet Basımevi.
  22. Özay, İl Han, Günışığında Yönetim, 2002, İstanbul: Alfa.
  23. Pauti, Monique, Les décisions impicites d’acceptation et la jurisprudence administrative, RDP, 1975, s.1525-1576.
  24. Poupeau, Diane, Le silence de l’administration vaut accord, sauf si., AJDA, 2014, s. (2156).
  25. Ribes, Didier, “Le nouveau principe “silence de l’administration vaut acceptation””, AJDA, 2014, s. (389).
  26. Uyanık, Halit, Türk İdare Hukukunda Zımni Red ve Zımni Kabul Müesseseleri Üzerine Değerlendirmeler, İÜHFM, Cilt LXXII, Sayı: 1, s. 673-694.
  27. Yaşar, Hasan Nuri, İdare Hukuku, 2013, İstanbul: Der Yayınları.
  28. Yayla, Yıldızhan, İdare Hukuku, 2009, İstanbul: Beta.
  29. Yıldırım, Turan, İdari Yargı, 2010, 2. Baskı, İstanbul: Beta.
  30. Yıldırım, Turhan [Turan], İdari Usul Yasası Kapsamında İdareye Başvuru, İdari Usul Kanunu Hazırlığı Uluslararası Sempozyumu, 17-18 Ocak 1998, 1998, Ankara: T.C. Başbakanlık Basımevi, s. 247-253.
  31. Yıldırım, Turan- Yasin Melikşah, Yasin- Karan, Nur- Özdemir, H. Eyüp- Üstün, Gül- Okay Tekinsoy, Özge, İdare Hukuku, 4. Baskı, 2012, İstanbul: XII Levha
  32. Akyılmaz, Bahtiyar, Yeni Bir İdari Usul Kanunu Örneği: İspanya Kamu İdarelerinin Hukuki Rejimi ve Genel İdari Usûl Hakkında Kanun, İdari Usul Kanunu Hazırlığı Uluslararası Sempozyumu, 17-18 Ocak 1998, 1998, Ankara: T.C. Başbakanlık Basımevi, s. 35-54.
  33. Bertrand, Seiller, Quand les exceptions infirment (heureusement) la règle: le sens du silence de l’administration, RFDA, 2014, s. (35).
  34. Chapus, René, Droit administratif général, Tome I, 2001, Paris: Montchrestien.
  35. İdari Usul ve Bilgi Edinme Hakkı Kanunu Tasarısı –İstanbul Metni–, İHİD, Prof. Dr. Pertev Bilgen’e Armağan, Cilt: 13, Sayı: 1-3, İstanbul, 2003, s. 342-361.
  36. Lantero, Caroline, Le silence est décrété !, JCP, sayı: 46-47, 10 Kasım 2014, s.(1168).
  37. Özay, İl Han, Günışığında Yönetim, 2002, İstanbul: Alfa.
  38. Poupeau, Diane, Le silence de l’administration vaut accord, sauf si., AJDA, 2014, s. (2156).
  39. Ribes, Didier, “Le nouveau principe “silence de l’administration vaut acceptation””, AJDA, 2014, s. (389).
  40. Yıldırım, Turan, İdari Yargı, 2010, 2. Baskı, İstanbul: Beta.