AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In MDD or AD patients, regardless of history of vaginismus Libido, arousal, sexual process inphase to the phase of vaginal lubrication and orgasm are not significantly affected suggesting that after treatment of vaginismus patients experienced no serious problems in the sexual phase
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Frequency of vaginismus comorbidity in sexually active women with primary diagnosis of major depressive disorder or anxiety disorders Objective: Vaginismus is much more frequent in eastern societies than western societies and it is the sexual function disorder which is the most frequent application reason among female patients. This study aims to evaluate the frequency of vaginismus comorbidity in patients who were diagnosed with major depressive disorder (MDD) or anxiety disorder (AD) when they applied to a psychiatric clinic. Material and Methods: Participants of this study were 69 sexually active female patients who applied to a psychiatric clinic and who were primarily diagnosed with either major depressive disorder (24 patients) or anxiety disorder (45 patients) according to the DSM-IV criteria. In-depth interviews conducted by the psychiatrist evaluation of these patients were retrospectively with file scanning. Results: While none of the 69 patients have current vaginismus, 25 (36.2%) of them were found to have history of vaginismus. 45.8% of the MDD patients and 31.1% of the anxiety disorder patients had history of vaginismus. There was no significant difference between two groups in terms of frequency of vaginismus history. Only one of the patients with vaginismus history applied for sexual treatment in the past. Symptoms of other patients had disappeared without treatment. Improvement occurred in an average of 13 weeks. Conclusion: In MDD or AD patients, regardless of history of vaginismus Libido, arousal, sexual process inphase to the phase of vaginal lubrication and orgasm are not significantly affected suggesting that after treatment of vaginismus patients experienced no serious problems in the sexual phase
Özet
Amaç: Vajinismusun özellikle doğu ülkelerinde rastlanan en yaygın kadın seksüel disfonksiyonlarından biri olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma psikiyatri kliniğine başvurdukları zaman majör depresif bozukluğu ve anksiyete bozukluğu tanısı konmuş hastalarda vajinismus komorbiditesi sıklığını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya katılanlar, DSM-IV kriterlerine göre esasen majör depresif bozukluk (24 hasta) veya anksiyete bozukluğu (45 hasta) tanısı konmuş olan, psikiyatri kliniğine başvuran cinsel yönden aktif altmış dokuz kadın hastaydı. Psikiyatristi tarafından ayrıntılı görüşmeleri yapılmış bu hastaların değerlendirilmeleri dosya taraması ile geriye yönelik olarak yapıldı. Bulgular: Altmış dokuz hastanın hiçbirisinde hali hazırda vajinismus mevcut değil iken, bu hastaların yirmi beşinde (%36.2) vajinismus öyküsü mevcuttu. Majör depresif bozukluk hastaların %45.8inde (on bir hasta) ve anksiyete bozukluk hastalarının %31.1inde (on dört hasta) vajinismus öyküsü mevcuttu. Vajinismus sıklığı öyküsü yönünden her iki grup arasında hiçbir anlamlı farklılık mevcut değildi. Vajinismus öyküsü olan hastalardan sadece bir tanesi geçmişte seksüel terapi için başvurdu. Diğer hastaların semptomları tedavi uygulanmaksızın kayboldu. İyileşme ortalama 13 haftada meydana geldi. Sonuç: Majör Depresif Bozukluk veya Anksiyete Bozukluğu hastalarının, geçmiş öykülerinde vajinismus olup olmaması; cinsel dürtü, uyarılma, vajinal kayganlık ve orgazmdan doyuma ulaşma fazlarında cinsel süreci belirgin etkilememektedir. Bu da vajinismus hastalarının iyileşme sonrasında cinsel fazlarda ciddi sorunlar yaşamadıklarının bir göstergesidir.