Journals / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2014 / Sayı: 72

MUSHA‘SHA’IYYAH IN HISTORIC PROCESS

TARİHİ SÜREÇTE MUŞA'ŞA'LAR

Pages
175–188
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article will generally evaluate the existence fight of Musha‘sha’iyyah, which is one of the esoteric and sufistic religious gras sroots movement soccurring in Khuzestan and south-eastpart of Arabian Iraq against pres- sure anda uthoritarian powers on them, through literature review of there levan tperiod.Also, The role will focus on the impact century and later and left the area in the 15th centur

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the 15th century, Khuzestan and south-eastpart of Arabian, Iraq was the dominating region for Timurids, Qaraquyun, Aqquyun Turcomans and Safevid srespectively.
📊
Key Findings & Data:Govern- ment authorities struggled against there bellions of Musha‘sha’iyyah, which they see their alternative and those of Shia and sufistic movements that have the same characteristics with Musha‘sha’iyyah.
💡
Conclusion & Impact:This article will generally evaluate the existence fight of Musha‘sha’iyyah, which is one of the esoteric and sufistic religious gras sroots movement soccurring in Khuzestan and south-eastpart of Arabian Iraq against pres- sure anda uthoritarian powers on them, through literature review of there levan tperiod.Also, The role will focus on the impact century and later and left the area in the 15th centur
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In the 15th century, Khuzestan and south-eastpart of Arabian, Iraq was the dominating region for Timurids, Qaraquyun, Aqquyun Turcomans and Safevid srespectively. Govern- ment authorities struggled against there bellions of Musha‘sha’iyyah, which they see their alternative and those of Shia and sufistic movements that have the same characteristics with Musha‘sha’iyyah. Among these movements, Musha‘sha’iyyah succeeded in surviving in Khuzestan and Arabian regions of Iraq sometimes through rebellions and sometimes as vassal. Musha’sha’iyyan are entering into disputes with management holding the central au- thority at various times, the presence of a semi-autonomous manner for a long time, to upset the existing power has expanded its sphere of dominance. This article will generally evaluate the existence fight of Musha‘sha’iyyah, which is one of the esoteric and sufistic religious gras sroots movement soccurring in Khuzestan and south-eastpart of Arabian Iraq against pres- sure anda uthoritarian powers on them, through literature review of there levan tperiod.Also, The role will focus on the impact century and later and left the area in the 15th centur

Özet

XV.Yüzyıl Huzistan ve Irak-ı Arab’ın güney doğusu sırasıyla Timurlu, Karakoyunlu, Ak- koyunlu ve Safevîlerin hakimiyet bölgesidir. Devlet yöneticileri kendilerine alternatif olarak gördükleri Muşa’şa’lar ve onlar ile benzer özellik taşıyan diğer aşırı Şiî ve tasavvufî hareketlerin isyanlarını bastırmak için uğraşmış vermişlerdir. Bu hareketler içerisinde Muşa’şa’lar bazen bağımsız, bazen ise vassal olarak Huzistan ve Irak-ı Arab bölgesinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Çeşitli dönemlerde merkezi otoriteyi elinde tutan yönetimle anlaşmazlıklar içerisine giren Muşa’şalar varlıklarını uzun bir süre yarı özerk bir şekilde, mevcut güçleri tedirgin etmekten öteye gidemezken hâkimiyet alanlarını genişletememişlerdir. Mahalli bir oluşum olarak ortaya çıkan Muşa’şa’lar devletleşme sürecinde ciddi mücadeleler vermiştir. Bu makalede, Huzistan ve Irak-ı Arab’ın güney doğusunda ortaya çıkan halk tabanlı batınî ve sufîyane din hareketlerinden biri olan Muşa’şa’ların kendilerine karşı yapılan tüm baskı ve otoriter güçlere karşı verdiği varlık mücadelesini dönem kaynakları taranarak siyasî açıdan genel değerlendirmesi yapılacak, mev- cut iktidar ile ilişkisi sorgulanmaya çalışılacaktır. Ayrıca tarihi süreçte XV. Yüzyıl ve sonrasında oynadığı rol ve bölgeye bıraktığı etki üzerinde durulacaktır.

🔖

Cite This Article

ARAYANCAN, A. A. (2014). MUSHA‘SHA’IYYAH IN HISTORIC PROCESS. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 72, 175–188. https://ajindex.com/articles/128737

References (9)

  1. AKA, İ. (1994).
  2. Şahruh ve Zamanı, Ankara: TTK. AKA, İ, (2000).
  3. Timur ve Devleti, Ankara: TTK. AKA, İ, (2001). İran’da Türkmen Hâkimiyeti (Karakoy unlular Devri), Ankara: TTK. AMOREDDI, İ, B.S. (1986). “Religioun in The Timurid and Safevîd Periods”,The Cambiri- ge of History of İran, V.6,Cambrige: Cambridge Universty Press, 610-655 BİTLİSÎ, Ş.(1971). Şerefnâme, çev. E.Emin Bozarslan, İstanbul:Hasat Yayınları.
  4. BUDAK, M.K. (1386). Cevahirü’l-Ahbar: Bahş-i Tarih-i İran az Karakoy unlu ta Sal-ı 984, hzl. Muhsin Behrâm Nejâd, Tahran: Merkez-i Neşr-i Miras-ı Mektub. ÇELENK, M. (2005). 16 ve 17. y üzy ıllarda Saf evi Şiîliği, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,Ankara.
  5. DAFTARY, F. (2001). Muhalif İslam’ın 1400 y ılı İsmâilîler:Tarih ve Kuram, çev.Ercüment Öz- kaya, Ankara: Rastlantı Yayınları. EŞ-ŞEYBÎ, K. M. (1374). Teşeyy o ve Tasavvuf, çev. Alirıza Karagözlü, Tahran: İntişarat-ı Emir Kebir. FERİDUN Bey. (1274). Münşeatü’s Selatin, C.1, İstanbul. GAFFÂRÎ, (1343). Tarih-i Cihân-âra, nşr. Hasan Neraki, Tahran. GAYYEM, A. (1388). Pansed-i Sale-i Tarih-i Huzistân ve Negd-i Kitab-ı Tarih-i Pansed-i Sal-i Huzistan-ı Ahmet Kesrevî, Tahran. GÜLŞENÎ, M. (1982). Menâkıb-i İbrâhim-i Gülşenî, hzl. Tahsin Yazıoğlu, Ankara:
  6. TTK. GÜNDÜZ, T. (2010).
  7. Son Kızılbaş Şah İsmail, İstanbul:Yeditepe Yayınevi. HÂNMDÎR, El-H. (1333). Habîbü’s-Siy er f i Ahbar-ı Efr ad-ı Beşer, C.4, hzl. Muhammed Debîr-siyakî: Tahran: Mîras-ı Mektûb. İSFAHÂNÎ, F. İbn R.K.(1382). Târih-i Âlamârây-ı Emînî, Tahran:Mîrâs-ı Mektûb. KAZVÎNÎ, M.Y. (1379). Hold-ı Barin, (Tarih-i Timuriyan ve Türkemanan), hzl. Mir Hâşim Muhaddis, Tahran: Miras-ı Mektub. KESREVÎ, A. (1333). Tarih-i Pansed Sale-i Huzistân, Tahran: Hodkar-ı İran. KÜPELİ, Ö. (2010). “Irak-ı Arab’ta Osmanlı-Safevi Mücadelesi(XVI-XVII.Yüzyıllar)” His- tory Studies, Ortadoğu Özel Sayı, Samsun: 227-244.
  8. MİNORKSY, V. (1979). “Muşa’şa’lar”, İ.A., C.8, İstanbul: M.E.B.,839-843. MİNORKSY,V. (1971). “Karakoyunlu Cihânşâh ve Şiîrleri”, Selçuklu Araştırmaları Dergisi, çev. Mine Erol, Ankara: TTK., 153-180. MİRHÂND. (1380). Tarih-i Revzet’us-Saf a Fi Siret’ül-Enbiya ve’l-Müluk ve’l-Hulef a, 10, Tas- hih, Cemşid Kiyanfer, Tahran:İntişarat-ı Esatir. NEVMAN, A.J. (1998). Society and Culture in The Early Modern Middle East: Studies on Iran in the Saf evîd Period, England: Brill. PAYDAŞ, K. (2003). Ak Koy unlu Devlet Teşkilatı, (Yayınlanmamış Doktora Tezi) A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  9. PETRUŞEVKSKİ İ.P. (1951).