SavedAdd your journal

Journals / Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 16 - Sayı: 1

İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ VE HUKUK AÇILARINDAN PERFORMANS DEĞERLENDİRME: İÇTİHAT KARARLARI ÜZERİNE BİR İÇERİK ANALİZİ

Engin Bağış ÖZTÜRK
Gönenç DEMİR
Pages
45–66
Publication Date
2014-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca performans değerlendirmenin kendi içinde ve diğer sistemlerle uyumlu olabilmesi için özellikle objektiflik ve usul ilkelerinin dikkate alması gerektiği anlaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı performans değerlendirmenin İnsan Kaynakları Yönetimi ile Hukuk açılarından nasıl ele alındığını irdelemektir.
📊
Key Findings & Data:Bu doğrultuda yazında belirtilen iki farklı yapı seçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca performans değerlendirmenin kendi içinde ve diğer sistemlerle uyumlu olabilmesi için özellikle objektiflik ve usul ilkelerinin dikkate alması gerektiği anlaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Performans Değerlendirme · İnsan Kaynakları Yönetimi · İş Hukuku

Abstract

Araştırmanın amacı performans değerlendirmenin İnsan Kaynakları Yönetimi ile Hukuk açılarından nasıl ele alındığını irdelemektir. Bu doğrultuda yazında belirtilen iki farklı yapı seçilmiştir. İKY açısından sistem ve süreç olarak ele alınan performans değerlendirme hukuk açısından objektiflik, usul, iş yerine özgü olmak, süreklilik ve gerçekçi olmak ilkeleri etrafında ele alınmıştır. Bu iki farklı yapı Yargıtay’ın yayınlamış olduğu performans değerlendirme ile ilgili 210 içtihat kararından nicel içerik analizi ile incelenmiştir. Bulgular göstermiştir ki performans değerlendirmenin sistem ve süreç bazlı olarak davalı şirketlerin dikkat etmediği belirlenmiştir. Ayrıca performans değerlendirmenin kendi içinde ve diğer sistemlerle uyumlu olabilmesi için özellikle objektiflik ve usul ilkelerinin dikkate alması gerektiği anlaşılmıştır.

Özet

Araştırmanın amacı performans değerlendirmenin İnsan Kaynakları Yönetimi ile Hukuk açılarından nasıl ele alındığını irdelemektir. Bu doğrultuda yazında belirtilen iki farklı yapı seçilmiştir. İKY açısından sistem ve süreç olarak ele alınan performans değerlendirme hukuk açısından objektiflik, usul, iş yerine özgü olmak, süreklilik ve gerçekçi olmak ilkeleri etrafında ele alınmıştır. Bu iki farklı yapı Yargıtay’ın yayınlamış olduğu performans değerlendirme ile ilgili 210 içtihat kararından nicel içerik analizi ile incelenmiştir. Bulgular göstermiştir ki performans değerlendirmenin sistem ve süreç bazlı olarak davalı şirketlerin dikkat etmediği belirlenmiştir. Ayrıca performans değerlendirmenin kendi içinde ve diğer sistemlerle uyumlu olabilmesi için özellikle objektiflik ve usul ilkelerinin dikkate alması gerektiği anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, E. B., DEMİR, G. (2014). İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ VE HUKUK AÇILARINDAN PERFORMANS DEĞERLENDİRME: İÇTİHAT KARARLARI ÜZERİNE BİR İÇERİK ANALİZİ. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 1, 45–66. https://ajindex.com/articles/12807

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. ACAR, Cevat Ahmet (2008). “İnsan Kaynakları Planlaması ve İşgören Seçimi”, Uyargil, Cavide; Adal, Zeki; Ataay, İsmail Durak; Acar, Ahmet Cevat; Özçelik, Oya; Sadullah, Ömer; Tüzüner, Lale (ed.) İnsan Kaynakları Planlaması: 99-186. İstanbul:
  2. Beta. ARMSTRONG, Michael (2006). Performance Management: Key Strategies and Practical Guidelines, London: Kogan Page. BAKER, H. Kent, MORGAN, I. Philip (1984). “Two Goals in Every Performance Appraisal”, Personnel Journal, 63 (9): 74-78.
  3. BARUTÇUGİL, İsmail (2002).
  4. Performans Yönetimi, İstanbul:
  5. Kariyer Yayıncılık. BARRET, V. Gerald, KERNAN C. Mary (1987). “Performance Appraisal and Terminations: A Review of Court Decisions Since Brito V. Zia with Implications for Personnel Practices”, Personnel Psychology, 40: 489-503.
  6. BAYAR, Başak. (2004) "Performans Yönetimine Bütünsel Bir Bakış, http://arsiv.ntvmsnbc.com/news/270331.asp (Erişim: 10.12.2013)
  7. BERNARDIN, H. John ve RUSSEL, E. Joyce (1993). Human Resource Management: An Experiential Approach, London: McGraw Hill. BILLIKOPF, Gregorio (2003). “Labor Management in Agriculture: Cultivating Personnel Productivity”, http://www.cnr.berkeley.edu/ucce50/ag-labor/7labor/AgLabor.pdf (Erişim: 12.06.2008)
  8. BIRCH, William (1981). “Performance Appraisal: One Company's Experience”, Personnel Journal, 60: 456-460.
  9. BOMMER, H. William, JOHNSON, L. Jonathan, RICH, A. Gregory, PODSAKOFF, M. Philip ve MACKENZIE, B. Scott (1995). “On The Interchangeability of Objective and Subjective Measures of Employee Performance: A Meta-Analysis”, Personnel Psychology, 48 (3): 587-605.
  10. BUDAK, Gönül (2008). Yetkinliğe Dayalı İnsan Kaynakları Yönetimi, İzmir:
  11. Barış Yayınları,
  12. Fakülteler Kitapevi. BUHLER, M. Patricia (2005). “The Performance Appraisal Process”, Supervision, 66 (11): 14-16.
  13. CASCIO, F. Wayne (1991). Applied Psychology in Personnel Management, New Jersey: Prentice Hall. CIPD (2005). Performance Management, http://www.cipd.co.uk/subjects/ perfmangmt/general/_perfmagmt.htm?IsSrchRes=1 (Erişim: 12.06.2008)
  14. DALEY, M. Dennis (1991). “Great Expectations, or a Tale of Two Systems: Employee Attitudes Toward Graphic Rating Scales and MBO-Based Performance Appraisal”, Public Administration Quarterly, 15 (2):188-209.
  15. DELPO, Amy (2007).
  16. Performance Appraisal Handbook, The Legal & Practical Rules for Managers, New York: Nolo. DENISI, S. Angelo, CAFFERTY, P. Thomas ve MEGLINO, M. Bruce (1984). “A Cognitive View of The Performance Appraisal Process: A Model and Research Propositions”, Organizational Behavior an