SavedAdd your journal

Journals / Politik Ekonomik Kuram / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 1

Çin’in Küresel Gıda Politikası ve Modern Gıda Rejimindeki Rolü

Orhan Şimşek(ARTVİN ÇORUH ÜNİVERSİTESİ, HOPA İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0002-1636-9684
Pages
71–82
Publication Date
2019-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda çalışmada, küresel gıda rejiminde Çin’in artan rolü ve küresel gıda politikaları ve mevcut gıda rejimine etkileri üzerine bir değerlendirme yapılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Devlet-piyasa ilişkilerini ve kapitalizmdeki dönüşümleri net biçimde gösteren bir laboratuvar konumunda olan küresel gıda sektöründe, bir yandan neo-liberal eğilimler diğer yandan neo-merkantilist eğilimlerin artması, mevcut gıda rejiminin hibrid bir rejim olarak nitelenmesini beraberinde getirmiştir.
📊
Key Findings & Data:Hem artan nüfusunun gıda ihtiyacını karşılamak ve gıda güvenliğini sağlama almak hem de küresel gıda ekonomisindeki üretim ve değer zincirlerine eklemlenerek söz sahibi olma gayesi güden Çin’in bu faaliyetleri küresel gıda rejiminin de yeniden düşünülmesini beraberinde getirmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda çalışmada, küresel gıda rejiminde Çin’in artan rolü ve küresel gıda politikaları ve mevcut gıda rejimine etkileri üzerine bir değerlendirme yapılacaktır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çin · küresel gıda rejimi · neo-merkantilizm

Özet

Devlet-piyasa ilişkilerini ve kapitalizmdeki dönüşümleri net biçimde gösteren bir laboratuvar konumunda olan küresel gıda sektöründe, bir yandan neo-liberal eğilimler diğer yandan neo-merkantilist eğilimlerin artması, mevcut gıda rejiminin hibrid bir rejim olarak nitelenmesini beraberinde getirmiştir. Çin’in özellikle devlet şirketleri öncülüğünde gerçekleştirdiği tarımsal doğrudan yabancı yatırımlarının giderek artması ve bu yatırımların satın alma-birleşme şeklinde ağırlıklı olarak gerçekleşmesi, küresel gıda rejimindeki ağırlığını artırabilecek niteliktedir. Hem artan nüfusunun gıda ihtiyacını karşılamak ve gıda güvenliğini sağlama almak hem de küresel gıda ekonomisindeki üretim ve değer zincirlerine eklemlenerek söz sahibi olma gayesi güden Çin’in bu faaliyetleri küresel gıda rejiminin de yeniden düşünülmesini beraberinde getirmiştir. Bu bağlamda çalışmada, küresel gıda rejiminde Çin’in artan rolü ve küresel gıda politikaları ve mevcut gıda rejimine etkileri üzerine bir değerlendirme yapılacaktır.

🔖

Cite This Article

Şimşek, O. (2019). Çin’in Küresel Gıda Politikası ve Modern Gıda Rejimindeki Rolü. Politik Ekonomik Kuram, Cilt: 3 Sayı: 1, 71–82. https://doi.org/10.30586/pek.565068

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Belesky, P. & Lawrence, G. (2018). Chinese state capitalism and neomercantilism in the contemporary food regime: contradictions, continuity and change, The Journal of Peasant Studies, DOI: 10.1080/03066150.2018.1450242
  2. Bernstein, Henry (2016) Agrarian political economy and modern world capitalism: the contributions of food regime analysis, The Journal of Peasant Studies, 43:3, 611-647, DOI: 10.1080/03066150.2015.1101456
  3. Çaşkurlu, S. (2012). Türk Tarımının Üçüncü Gıda Rejimine Eklemlenme Süreci. Mülkiye Dergisi 36(3), 61-100.
  4. Duggan, N. & Naarajärvi, T. (2015) China in Global Food Security Governance, Journal of Contemporary China, 24:95, 943-960, DOI: 10.1080/10670564.2015.1013381
  5. Elizabeth G. & Gale, F. (2018). China’s Foreign Agriculture Investments.USDA Economic Information Bulletin.
  6. Friedmann, H., & McMichael, P. (1989). Agriculture and the State System: The Rise and Decline of National Agricultures, 1870 to the Present. Sociologia Ruralis, 29,2, 93-117.
  7. Lin, S. Y. (2017). State Capitalism and Chinese Food Security Governance. Japanese Journal of Political Science 18 (1), 106–138. doi:10.1017/S1468109916000335
  8. McMichael, P. (2009). A food regime genealogy, Journal of Peasant Studies, 36:1,139 - 169.
  9. Sarıöz Gökten, Y. & Gökten, K. (2017). Neoliberal Gıda Rejimi ve Çin’de Gıda Güvencesi: Ekonomi Politik Bir Perspektif. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10 (2), 11-28.
  10. Sippel, S. R., Boehme, M. & Gharios, C. (2018). Strategic financialization? The emergence of sovereign wealth funds in the global food system. In Financialization of Agri-Food Systems: Contested Transformations. Eds. Hilde Bjorkhaug, André Magnan, Geoffrey Lawrence. Routledge: 62-84.
  11. Thomas, N. (2013). Going out: China's food security from Southeast Asia, The Pacific Review, 26: 5, 531-562, DOI: 10.1080/09512748.2013.842313
  12. Vadell, J. A. (2019). China in Latin America: South-South Cooperation with Chinese Characteristics. Latin American Perspectives, 46(2), 107–125. https://doi.org/10.1177/0094582X18815511
  13. Zhan, S., Zhang, H. & He, D. (2018). China’s flexible overseas food strategy: food trade and agricultural investment between Southeast Asia and China in 1990–2015, Globalizations, DOI: 10.1080/14747731.2018.1491688
  14. Zhang, H. (2019). Securing the ‘Rice Bowl’: China and Global Food Security. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1007/978-981-13-0236-7