AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt emphasizes that freeing negative emotions from their pathological nature and moving beyond a state of melancholy could enable oppositional subjects to develop new structures and rebuild society.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the transformation in the emotional repertoire of Turkey’s opposition politics and social movements, focusing on the Saraçhane Rallies that began on March 19, 2025. Adopting a psycho-political approach, the article addresses the emotional state of social opposition and discusses the evolution of the relationship between opposition parties and street politics through the lens of strategic choices. The research analyses the process by which protests, triggered by a “moral shock” stemming from injustice, evolve into a “carnivalesque” joy and ultimately transform into a routinized political performance. Employing a qualitative and interpretive methodology, the study argues that major emotions such as anger and intense euphoria carry the risk of being dissipated within representation-oriented politics and image-focused political performances. Conversely, it posits that minor emotions like insecurity and a sense of hopelessness offer a more resilient and foundational basis for social opposition. The article focuses on the democratic transformation potential of spontaneous emotional alliances emerging at the grassroots level around a shared sense of “woundedness,” beyond alliances at the leadership level. It emphasizes that freeing negative emotions from their pathological nature and moving beyond a state of melancholy could enable oppositional subjects to develop new structures and rebuild society.
Özet
Bu çalışma 19 Mart 2025 tarihinde başlayan Saraçhane Mitingleri odağında Türkiye’deki muhalif siyasetin ve toplumsal hareketlerin duygusal repertuarındaki dönüşümü incelemektedir. Psiko-politik bir yaklaşım benimseyen makale, toplumsal muhalefetin duygusal durumunu ele alarak muhalefet partilerinin sokak siyasetiyle kurduğu ilişkinin evrimini stratejik tercihler üzerinden tartışmaktadır. Araştırma protestoların adaletsizliğin tetiklediği bir “ahlaki şok” ile başlayarak, “karnavalesk” bir neşeye evrilen ve nihayetinde rutinleşmiş bir siyasi performansa dönüşen sürecini analiz etmektedir. Nitel ve yorumlayıcı bir metodoloji kullanan çalışma öfke ve büyük coşku gibi majör duyguların temsil odaklı siyaset ile imaj odaklı siyasal performanslar içerisinde sönümlenme riski taşıdığını savunmaktadır. Buna karşılık güvencesizlik ve geleceksizlik gibi minör duyguların toplumsal muhalefet için daha dirençli ve kurucu bir temel sunduğu öne sürülmektedir. Makale liderler düzeyindeki ittifakların ötesinde ortak bir ‘yaralanmışlık’ hissi etrafında tabanda kendiliğinden gelişen duygusal ittifakların demokratik dönüşüm potansiyeline odaklanmaktadır. Negatif duyguların patolojik olmaktan çıkarılmasının ve melankoli halinden sıyrılmanın muhalif öznelerin yeni yapılar geliştirerek toplumu yeniden inşa etmesine imkân tanıyabileceği vurgulanmaktadır.