SavedAdd your journal

Journals / Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 22 - Sayı: 1

A Research on the Effect of Personal Purpose on the Legal Consequences of the Contracts in the Islamic Law According to the Hanafi and Shafi Schools

İSLAM HUKUKUNDA ŞAHSİ GAYENİN AKİTLERİN HUKUKİ SONUÇLARINA ETKİSİ ÜZERİNE HANEFÎ VE ŞÂFİÎ MEZHEPLERİ ÖZELİNDE BİR İNCELEME

ZUHAL DAĞ
Pages
243–270
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, they have not regarded the illegitimate personal purpose of the contracting parties as effective on the contracts unless it has been expressed in the declaration of intention and has been understood by nature of the subject of the contract, as principle

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the effect of personal purpose on the legal consequences of the contracts will have been investigated specific to Hanafi and Shafi schools.
📊
Key Findings & Data:The law systems who predicate objective theory upon making contracts and interpreting them, don’t regard the personal purpose as effective on the legal consequences of the contracts unless it has been expressed in the declaration of intention as a matter of principle.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, they have not regarded the illegitimate personal purpose of the contracting parties as effective on the contracts unless it has been expressed in the declaration of intention and has been understood by nature of the subject of the contract, as principle
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İrade beyanı · akdin mahalli · niyet

Abstract

In this study, the effect of personal purpose on the legal consequences of the contracts will have been investigated specific to Hanafi and Shafi schools. The law systems who predicate objective theory upon making contracts and interpreting them, don’t regard the personal purpose as effective on the legal consequences of the contracts unless it has been expressed in the declaration of intention as a matter of principle. All the same, the law systems who predicate subjective theory, regard the illegitimate and immoral personal purpose as effective on the legal consequences of the contracts if it has been identified by means of presumption, even though it’s not been expressed in the declaration of intention. The Islamic jurists have analysed this problem within their sense of dual hukm, as hukm diyani-hukm qadhai and hukm uhrawi-hukm dunyawi, while the western jurists have handled this issue as part of the law and moral relationship. The Hanafi and Shafi schools have pointed out this difference and have predicated objective criteria upon the worldly hukm of contracts. Therefore, they have not regarded the illegitimate personal purpose of the contracting parties as effective on the contracts unless it has been expressed in the declaration of intention and has been understood by nature of the subject of the contract, as principle

Özet

Bu çalışmada, şahsi gayenin akitlerin hukuki sonuçlarına etkisi, Hanefî ve Şâfiî mezhepleri özelinde ele alınacaktır. Akitlerin inşasında ve yorumlanmasında, objektif teoriyi esas alan hukuk sistemleri, prensip olarak, irade beyanında ifade edilmediği müddetçe, şahsi gayeyi akitlerin hukuki sonuçları üzerinde etkili görmezler. Sübjektif teoriyi esas alan hukuk sistemleri ise irade beyanında ifade edilmemiş olsa bile, hukuka ve ahlaka aykırı şahsi gayenin, bazı karineler yoluyla tespit edilmesi durumunda, akitlerin hukuki sonuçları üzerinde etkili olduğunu kabul ederler. Batılı hukukçuların, hukuk-ahlak ilişkisi çerçevesinde ele aldığı bu problemi, İslam hukukçuları, diyani hüküm-kazai hüküm ve uhrevi hüküm-dünyevi hüküm şeklindeki ikili hüküm anlayışları çerçevesinde ele almıştır. Hanefi ve Şâfiî mezhepleri, bu ayrıma daha fazla dikkatleri çekmiş ve akitlerin dünyevi hükmü konusunda objektif ölçüleri esas almışlardır. Bu nedenle irade beyanında, şart koşma şeklinde ifade edilmediği veya akdin mahallinin tabiatından anlaşılmadığı müddetçe, tarafların meşru olmayan şahsi gayelerini, prensip olarak akitlerin hukuki sonuçları üzerinde etkili görmemişlerdir

🔖

Cite This Article

DAĞ, Z. (2017). A Research on the Effect of Personal Purpose on the Legal Consequences of the Contracts in the Islamic Law According to the Hanafi and Shafi Schools. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 243–270. https://ajindex.com/articles/127542

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abdülaziz Buhârî, Alâuddîn Abdülazîz b. Ahmed b. Muhammed (ö. 730/1330), Keşfu’l- Esrâr an Usûli Fahri’l-İslâm el-Pezdevî I-IV, Thk. Abdullah Mahmûd Muhammed Ömer, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1418/1997. Alâî, Ebû Saîd Salâhuddîn Halîl b. Keykeldî ( ö. 761/1359 ), Tahkîku’l-Murâd fî Enne’n- Nehye Yektedi’l-Fesâd, Thk. İbrahim Muhammed Selkînî, Matbaatu Zeyd b. Sâbit, Şam, 1395/1975. Ali el-Hafîf, Ahkâmu’l-Muâmelâti’ş-Şer’iyye, Dâru’l-Fikri’l-Arabî, Kâhire, 1429/2008.
  2. Arı, Abdüsselam, “İslam Hukukunda Sâik ve Hukuki İşlemlere Etkisi”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, İstanbul, 2000, Sayı: 2, s. 203-220. Bahrululûm, Muhammed, Uyûbu’l-İrâde fi’ş-Şerîati’l-İslâmiyye, Şeriketü Mektebeti’l-Elfîn, II. Baskı, Kâhire, 1421/2001. Debûsî, Ebû Zeyd Abdullah (Ubeydullah) b. Muhammed b. Ömer b. Îsâ (ö. 430/1039), Takvîmu’l-Edille fî Usûli’l-Fıkh, Thk. Halîl Muhyiddîn el-Mîss, Dâru’l-Kütübi’l- İlmiyye, I. Baskı, Beyrut, 1421/2001.
  3. Dönmez, İbrahim Kâfi, “İslâm Hukukunda Modern İletişim Araçları ile Yapılan Akitler (Batı Hukuku ile Mukayeseli Olarak”, İLAM Araştırma Dergisi, İstanbul, 1996, Cilt: 1, Sayı: 1, s. 9-62. Düreynî, Fethî en-Nazariyyâtu’l-Fıkhiyye,, Menşûratu Câmiati Dımeşk, IV. Baskı, Dımeşk, 1417/1997. Ebû Zehra, Muhammed, el-Milkiyye ve Nazariyyetü’l-Akd fi’ş-Şerîati’l-İslâmiyye, Dâru’l- Fikri’l-Arabî, y.y. t.y. Eren, Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Yetkin yayınları, XXI. Baskı, Ankara, 2017.
  4. Esener, Turhan, Borçlar Hukuku - Akitlerin Kuruluşu ve Geçerliliği, AÜHFY, Ankara, 1969. Gazâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed et-Tûsî (ö. 505/1111), el-Vecîz fî Fıkhi’l- İmâmi’ş-Şâfiî I-II, Thk. Ali b. Muavviz ve Âdil Ahmed el-Mevcûd, Şeriketü Dâru’l- Erkam b. Ebi’l-Erkam, I. Baskı, Beyrut, 1418/1997. Giryânî, Mahmûd Selâme, “Nahve Te’sîlin Cedîdin li Nazariyyeti’l-Bâis fi’l-Fıkhi’l-İslâmî”, Mecelletü Külliyeti’d-Da’veti’l-İslâmiyye, Sayı: 20 (2003), s. 188-210. Hamûdî, Halime Âyet, Nazariyyetü’l-Bâis fi’ş-Şerîati’l-İslâmiyye ve’l-Kânûni’l-Vaz’î, Dâru’l- Hadese, Beyrut, 1986. İbn Âbidîn, Muhammed Emîn b. Ömer b. Abdilazîz el-Hüseynî ed-Dımaşkī (ö. 1252/1836), Reddu’l-Muhtâr ale’d-Dürri’l-Muhtâr Şerhu Tenvîri’l-Ebsâr I-XIII, Thk. Âdil Ahmed Abdülmevcûd-Ali Muhammed Muavviz, Dâru Âlemi’l-Kütüb, Riyâd, 1423/2003.
  5. İbn Rüşd, Ebu’l-Velîd Muhammed b. Ahmed b. Muhammed el-Kurtubî el-Endelüsî (ö. 595/1198), Bidâyetü’l-Müctehid ve Nihâyetü’l-Muktesid, Thk. Ali Muhammed Muavviz-Adil Ahmed Abdulmevcûd, Dâru’l-Kübübi’l-İlmiyye, Beyrût 1428/2007. İbn Teym