Journals / Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 30 Sayı: 2

Eylem Öğrenmenin Okul Yöneticileri ve Yönetici Adaylarının Karar Vermelerine Etkisinin Veri Madenciliği Teknikleri ile İncelenmesi

Pages
327–337
Publication Date
2018-09-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, DVM tekniklerinin, karar ağaçları, birleştirilmiş sınıflandırıcılar ve k-EYK yöntemlerine oranla daha başarılı sonuçlar ürettiği görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Etkili okul yöneticilerinde olması gereken özelliklerden biri de doğru karar verebilmedir.
📊
Key Findings & Data:Doğru ve rasyonel karar verebilme ise okul yöneticisinin değerleri, bilgi ve becerileri ile yakından ilişkilidir ve okul yöneticilerinin doğru karar verebilmesi için bu konuda iyi yetişmiş olmaları gereklidir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, DVM tekniklerinin, karar ağaçları, birleştirilmiş sınıflandırıcılar ve k-EYK yöntemlerine oranla daha başarılı sonuçlar ürettiği görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:38 katılımcı
⚙️Variables:Okul yöneticisi yetiştirme · Eylem öğrenme · Karar verme

Özet

Etkili okul yöneticilerinde olması gereken özelliklerden biri de doğru karar verebilmedir. Yöneticilerin verdiği doğru kararlar, örgütün ayakta kalabilmesi için oldukça önemlidir. Doğru ve rasyonel karar verebilme ise okul yöneticisinin değerleri, bilgi ve becerileri ile yakından ilişkilidir ve okul yöneticilerinin doğru karar verebilmesi için bu konuda iyi yetişmiş olmaları gereklidir. Eylem öğrenme, karmaşık ve gerçek sorunlar üzerinde çalışmak amacıyla bir araya gelmiş bir grup gönüllü meslektaşın sürekli öğrendikleri ve öğrendiklerini yansıttıkları bir süreçtir. Bu çalışmada, eylem öğrenme sürecinin okul yöneticileri ile yönetici adaylarının karar vermelerinde herhangi bir etkisinin olup olmadığı veri madenciliği teknikleri ile incelenmiştir. Bu bağlamda eğiticili veri madenciliği yöntemlerinden karar ağaçları, diskriminant analizi, destek vektör makineleri (DVM), k-en yakın komşu (k-EYK) ve birleştirilmiş öğreniciler yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmada verilerin toplanması için Melbourne Karar Verme Ölçeği I-II (MKVÖ) kullanılmıştır. 38 katılımcı ile gerçekleştirilen eylem öğrenme süreci öncesinde ve sonrasında testler katılımcılara uygulanarak veriler toplanmıştır. Gerçekleştirilen deneysel çalışmada, eylem öğrenme sürecine katılan okul yöneticisi ve adaylarının karar vermelerindeki anlamlı değişikliklerin veri madenciliği teknikleri ile yüksek doğrulukla belirlendiği görülmüştür. Ayrıca, DVM tekniklerinin, karar ağaçları, birleştirilmiş sınıflandırıcılar ve k-EYK yöntemlerine oranla daha başarılı sonuçlar ürettiği görülmüştür. Etkili okul yöneticilerinde olması gereken özelliklerden biri de doğru karar verebilmedir. Yöneticilerin verdiği doğru kararlar, örgütün ayakta kalabilmesi için oldukça önemlidir. Doğru ve rasyonel karar verebilme ise okul yöneticisinin değerleri, bilgi ve becerileri ile yakından ilişkilidir ve okul yöneticilerinin doğru karar verebilmesi için bu konuda iyi yetişmiş olmaları gereklidir. Eylem öğrenme, karmaşık ve gerçek sorunlar üzerinde çalışmak amacıyla bir araya gelmiş bir grup gönüllü meslektaşın sürekli öğrendikleri ve öğrendiklerini yansıttıkları bir süreçtir. Bu çalışmada, eylem öğrenme sürecinin okul yöneticileri ile yönetici adaylarının karar vermelerinde herhangi bir etkisinin olup olmadığı veri madenciliği teknikleri ile incelenmiştir. Bu bağlamda eğiticili veri madenciliği yöntemlerinden karar ağaçları, diskriminant analizi, destek vektör makineleri (DVM), k-en yakın komşu (k-EYK) ve birleştirilmiş öğreniciler yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmada verilerin toplanması için Melbourne Karar Verme Ölçeği I-II (MKVÖ) kullanılmıştır. 38 katılımcı ile gerçekleştirilen eylem öğrenme süreci öncesinde ve sonrasında testler katılımcılara uygulanarak veriler toplanmıştır. Gerçekleştirilen deneysel çalışmada, eylem öğrenme sürecine katılan okul yöneticisi ve adaylarının karar vermelerindeki anlamlı değişikliklerin veri madenciliği teknikleri ile yüksek doğrulukla belirlendiği görülmüştür. Ayrıca, DVM tekniklerinin, karar ağaçları, birleştirilmiş sınıflandırıcılar ve k-EYK yöntemlerine oranla daha başarılı sonuçlar ürettiği görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Şengür, D., Turhan, M., Karabatak, S. (2018). Eylem Öğrenmenin Okul Yöneticileri ve Yönetici Adaylarının Karar Vermelerine Etkisinin Veri Madenciliği Teknikleri ile İncelenmesi. Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 30 Sayı: 2, 327–337. https://ajindex.com/articles/1268226

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (84)

  1. Balyer, A. (2014). School principals' role priorities. Journal of Theory and Practice in Education, 10(1), 24-40
  2. Berg, E. E. (2009). Perceived effects of teachers' unions on administrators' and teachers' roles and morale. Ed.D. dissertation, Walden University, United States -- Minnesota
  3. Hallinger, P. (1992). The evolving role of American principals: From managerial to instructional to transformational leaders. Journal of Educational Administration, 30(3)
  4. Kincade, E. (2013). The effect of principal leadership and teacher morale on student achievement (Order No. 3642269). Available from ProQuest Dissertations & Theses Global. (1630099753)
  5. Education Department (2002). Continuing professional development for school excellence-consultation paper on continuing professional development of principals. Hong Kong: The Printing Department
  6. Yan, W., & Ehrich, L. C. (2009). Principal preparation and training: A look at China and its issues. International Journal of Educational Management, 23, 51–64
  7. Davis, S., Darling-Hammond, L., LaPointe, M., & Meyerson, D. (2005). School leadership study: Developing successful principals (Review of Research). Stanford, CA: Stanford University, Stanford Educational Leadership Institute
  8. Darling-Hammond, L., LaPointe, M., Meyerson, D., Orr. M. T., & Cohen, C. (2007). Preparing school leaders for a changing world: Lessons from exemplary leadership development programs. Stanford, CA: Stanford University, Stanford Educational Leadership Institute
  9. Hallinger, P., Shaobing, T., & Jiafang, L. (2017). Learning to make change happen in Chinese schools: adapting a problem-based computer simulation for developing school leaders. School Leadership & Management, 37(1-2), 162-187
  10. Orr, M. T. (2006). Mapping innovation in leadership preparation in our nation's schools of education. Phi Delta Kappan, 87(7), 492-499
  11. Aykut, C. M. (2006). Türkiye ve ABD'de okul yöneticilerinin yetiştirilmesinin karşılaştırılması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  12. Balyer, A., & Gündüz, Y. (2011). Değisik ülkelerde okul müdürlerinin yetiştirilmesi: Türk egitim sistemi için bir model önerisi. Kuramsal Egitimbilim, 4(2), 182-197
  13. Cemaloğlu, N. (2005). Türkiye’de okul yöneticisi yetiştirme ve istihdamı varolan durum, gelecekteki olası gelişmeler ve sorunlar. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 249-274
  14. Işık, H. (2003). Okul müdürlerinin yetiştirilmelerinde yeni bir model önerisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 206-211
  15. Kocabaş, İ., & Yirci, R. (2010). Okul müdüresi yetiştirmede yeni bir model önerisi: Mentorluk. V. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi Bildiriler Kitabı
  16. Özdemir, T. Y. (2012). İl eğitim denetmen ve yardımcılarının mesleki gelişimlerini devam ettirmede e-mentorluk modeli. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı, Elazığ
  17. Turhan, M., & Karabatak, S. (2015). Okul liderlerinin web tabanlı yetiştirilmesinde problem temelli öğrenme: teorik bir model önerisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21(3): 395-424
  18. Weindling, D. (2004). Innovation in headteacher induction. Nottingham: National College for School Leadership
  19. Acker-Hocevar, M., Pisapia, J. R., & Coukos-Semmel, E. D. (2002). Bridging the abyss: Adding value and validity to leadership development through action learning—cases-inpoint. (Report No.EA 031 828). Eugene OR: National Center for Research on Educational Administration
  20. Boulden, G. P., & Laat, R. D. (2005). Peer group learning in Roche Pharma development. Action Learning: Research and Practice, 2(2): 197-204. doi:10.1080/14767330500207043 21. Hicks, S. A. (2000). Action learning: Patterns in the practice of program design. Published Dissertation, North Carolina State University, USA
  21. Lamm, S. (2000). The connection between action reflection learning and transformative learning: An awakening of human qualities in leadership. Unpublished doctoral dissertation, Teachers College, Columbia University, New York, 28
  22. Lee, T. B. (2005). A case study of an action learning program with regard to leadership behaviors and characteristics. Doctoral dissertation, George Washington University
  23. Marquardt, M. (2004). Optimizing the power of action learning. Davies-Black Publishing
  24. Skipton Leonard, H. & Lang, F. (2010). Leadership development via action learning. Advances in Developing Human Resources, 12(2): 225-240
  25. Taylor, T. (2010). Action learning as a vehicle for 21st century alignment in public education. Doctoral dissertation, University of La Verne
  26. Boshyk, Y., & Dilworth, R. (Eds.). (2010). Action learning: History and evolution. Palgrave Macmillan
  27. Dunn, L. (2002). Theories of learning. Learning and Teaching Briefing Papers Series, Oxford Centre for Staff and Learning Development OCSLD, Oxford Brookes University
  28. Marquardt, M. (2003). Developing global leaders via action learning programs: a case study at Boeing. Thai Journal of Public Administration, 3(3): 133-157
  29. Pedler, M. (2008). Action learning for managers. Gower Publishing Ltd
  30. Brockbank, A., & McGill, I. (2003). The action learning handbook: powerful techniques for education, professional development and training. Routledge
  31. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranışlar. Ankara: Pegem Akademi
  32. Mann, L., Radford, M., Burnett, P., Ford, S., Bond, M., Leung, K.,. & Yang, K. S. (1998). Cross-cultural differences in self-reported decision-making style and confidence. International Journal of Psychology, 33(5): 325-335
  33. Deniz, M. E. (2004). Investigation of the relation between decision-making self-esteem, decision making styles and problem solving skills of university students. Eurasian Journal of Educational Research, 4(15): 23-35
  34. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi
  35. Christensen, L. B., Johnson, B., & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri: Desen ve analiz. Ankara: Anı Yayıncılık
  36. Luan, J. (2002). Data mining applications in higher education. John Wiley and Sons, New York
  37. Şengür, D. (2013). Öğrencilerin akademik başarılarının veri madenciliği metotları ile tahmini. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi
  38. Safavian, S. R., & Landgrebe, D. (1991). A survey of decision tree classifier methodology. IEEE Transactions on Systems Man and Cybernetics, 21: 660-674
  39. Duda, R. O., Hart, P. E., & Stork, D. G. (2012). Pattern classification. John Wiley & Sons
  40. Hearst, M. A., Dumais, S. T., Osuna, E., Platt, J., & Scholkopf, B. (1998). Support vector machines, IEEE Intelligent Systems and their Applications, 13(4): 18–28
  41. Biçer, P. (2002). Veri madenciliği: Sınıflandırma ve tahmin yöntemlerini kullanarak bir uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
  42. Sengur, A. (2012). Support vector machine ensembles for intelligent diagnosis of valvular heart disease. Journal of Medical Systems, 36(4): 2649-2655
  43. Balyer, A. (2014). School principals' role priorities. Journal of Theory and Practice in Education, 10(1), 24-40
  44. Berg, E. E. (2009). Perceived effects of teachers' unions on administrators' and teachers' roles and morale. Ed.D. dissertation, Walden University, United States -- Minnesota
  45. Hallinger, P. (1992). The evolving role of American principals: From managerial to instructional to transformational leaders. Journal of Educational Administration, 30(3)
  46. Kincade, E. (2013). The effect of principal leadership and teacher morale on student achievement (Order No. 3642269). Available from ProQuest Dissertations & Theses Global. (1630099753)
  47. Education Department (2002). Continuing professional development for school excellence-consultation paper on continuing professional development of principals. Hong Kong: The Printing Department
  48. Yan, W., & Ehrich, L. C. (2009). Principal preparation and training: A look at China and its issues. International Journal of Educational Management, 23, 51–64
  49. Davis, S., Darling-Hammond, L., LaPointe, M., & Meyerson, D. (2005). School leadership study: Developing successful principals (Review of Research). Stanford, CA: Stanford University, Stanford Educational Leadership Institute
  50. Darling-Hammond, L., LaPointe, M., Meyerson, D., Orr. M. T., & Cohen, C. (2007). Preparing school leaders for a changing world: Lessons from exemplary leadership development programs. Stanford, CA: Stanford University, Stanford Educational Leadership Institute
  51. Hallinger, P., Shaobing, T., & Jiafang, L. (2017). Learning to make change happen in Chinese schools: adapting a problem-based computer simulation for developing school leaders. School Leadership & Management, 37(1-2), 162-187
  52. Orr, M. T. (2006). Mapping innovation in leadership preparation in our nation's schools of education. Phi Delta Kappan, 87(7), 492-499
  53. Aykut, C. M. (2006). Türkiye ve ABD'de okul yöneticilerinin yetiştirilmesinin karşılaştırılması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  54. Balyer, A., & Gündüz, Y. (2011). Değisik ülkelerde okul müdürlerinin yetiştirilmesi: Türk egitim sistemi için bir model önerisi. Kuramsal Egitimbilim, 4(2), 182-197
  55. Cemaloğlu, N. (2005). Türkiye’de okul yöneticisi yetiştirme ve istihdamı varolan durum, gelecekteki olası gelişmeler ve sorunlar. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 249-274
  56. Işık, H. (2003). Okul müdürlerinin yetiştirilmelerinde yeni bir model önerisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 206-211
  57. Kocabaş, İ., & Yirci, R. (2010). Okul müdüresi yetiştirmede yeni bir model önerisi: Mentorluk. V. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi Bildiriler Kitabı
  58. Özdemir, T. Y. (2012). İl eğitim denetmen ve yardımcılarının mesleki gelişimlerini devam ettirmede e-mentorluk modeli. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı, Elazığ
  59. Turhan, M., & Karabatak, S. (2015). Okul liderlerinin web tabanlı yetiştirilmesinde problem temelli öğrenme: teorik bir model önerisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21(3): 395-424
  60. Weindling, D. (2004). Innovation in headteacher induction. Nottingham: National College for School Leadership
  61. Acker-Hocevar, M., Pisapia, J. R., & Coukos-Semmel, E. D. (2002). Bridging the abyss: Adding value and validity to leadership development through action learning—cases-inpoint. (Report No.EA 031 828). Eugene OR: National Center for Research on Educational Administration
  62. Boulden, G. P., & Laat, R. D. (2005). Peer group learning in Roche Pharma development. Action Learning: Research and Practice, 2(2): 197-204. doi:10.1080/14767330500207043 21. Hicks, S. A. (2000). Action learning: Patterns in the practice of program design. Published Dissertation, North Carolina State University, USA
  63. Lamm, S. (2000). The connection between action reflection learning and transformative learning: An awakening of human qualities in leadership. Unpublished doctoral dissertation, Teachers College, Columbia University, New York, 28
  64. Lee, T. B. (2005). A case study of an action learning program with regard to leadership behaviors and characteristics. Doctoral dissertation, George Washington University
  65. Marquardt, M. (2004). Optimizing the power of action learning. Davies-Black Publishing
  66. Skipton Leonard, H. & Lang, F. (2010). Leadership development via action learning. Advances in Developing Human Resources, 12(2): 225-240
  67. Taylor, T. (2010). Action learning as a vehicle for 21st century alignment in public education. Doctoral dissertation, University of La Verne
  68. Boshyk, Y., & Dilworth, R. (Eds.). (2010). Action learning: History and evolution. Palgrave Macmillan
  69. Dunn, L. (2002). Theories of learning. Learning and Teaching Briefing Papers Series, Oxford Centre for Staff and Learning Development OCSLD, Oxford Brookes University
  70. Marquardt, M. (2003). Developing global leaders via action learning programs: a case study at Boeing. Thai Journal of Public Administration, 3(3): 133-157
  71. Pedler, M. (2008). Action learning for managers. Gower Publishing Ltd
  72. Brockbank, A., & McGill, I. (2003). The action learning handbook: powerful techniques for education, professional development and training. Routledge
  73. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranışlar. Ankara: Pegem Akademi
  74. Mann, L., Radford, M., Burnett, P., Ford, S., Bond, M., Leung, K.,. & Yang, K. S. (1998). Cross-cultural differences in self-reported decision-making style and confidence. International Journal of Psychology, 33(5): 325-335
  75. Deniz, M. E. (2004). Investigation of the relation between decision-making self-esteem, decision making styles and problem solving skills of university students. Eurasian Journal of Educational Research, 4(15): 23-35
  76. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi
  77. Christensen, L. B., Johnson, B., & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri: Desen ve analiz. Ankara: Anı Yayıncılık
  78. Luan, J. (2002). Data mining applications in higher education. John Wiley and Sons, New York
  79. Şengür, D. (2013). Öğrencilerin akademik başarılarının veri madenciliği metotları ile tahmini. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi
  80. Safavian, S. R., & Landgrebe, D. (1991). A survey of decision tree classifier methodology. IEEE Transactions on Systems Man and Cybernetics, 21: 660-674
  81. Duda, R. O., Hart, P. E., & Stork, D. G. (2012). Pattern classification. John Wiley & Sons
  82. Hearst, M. A., Dumais, S. T., Osuna, E., Platt, J., & Scholkopf, B. (1998). Support vector machines, IEEE Intelligent Systems and their Applications, 13(4): 18–28
  83. Biçer, P. (2002). Veri madenciliği: Sınıflandırma ve tahmin yöntemlerini kullanarak bir uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
  84. Sengur, A. (2012). Support vector machine ensembles for intelligent diagnosis of valvular heart disease. Journal of Medical Systems, 36(4): 2649-2655.