Journals / BELLETEN / 2014 / Cilt: 78 - Sayı: 281

Ottoman Tradition of Otagh (Setting up a Tent) for the Funeral Ceremonies

Osmanlı Defin Merasimlerinde Otağ Kurma Geleneği

Journal
BELLETEN
Pages
93–122
Publication Date
2014-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

So, a tradition of which roots lay on centuries ago, reshaped in suitable conditions and had continued to live in Ottoman Period.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:According to Ottoman history and visual resources, setting up an otagh for the corpse or funeral, is an important part of the funeral ceremonies of Ottoman Sultans.
📊
Key Findings & Data:As we know, Murat I, Selim I, Suleyman I, Selim II, Murat III, Mehmet III and Mahmud II were among the sultans for whom funeral ceremonies the otaghs (tent) were held.
💡
Conclusion & Impact:So, a tradition of which roots lay on centuries ago, reshaped in suitable conditions and had continued to live in Ottoman Period.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Burial ceremonies · Ottoman · Sultan

Abstract

According to Ottoman history and visual resources, setting up an otagh for the corpse or funeral, is an important part of the funeral ceremonies of Ottoman Sultans. As we know, Murat I, Selim I, Suleyman I, Selim II, Murat III, Mehmet III and Mahmud II were among the sultans for whom funeral ceremonies the otaghs (tent) were held. Except from the sultans, the otagh was also set on the martyrizes funerals. This tradition which is known to be applied in pre-islamic Turks, was also used by the Ottomans for both carrying on an anciet tradition and preventing the tomb until the corpse was taken to the burial site, and letting it to be seen by everyone. As we know otagh which can only be set on Sultans’ and martyrizes’ tomb, is a symbol of a stature and sultanic image. So, a tradition of which roots lay on centuries ago, reshaped in suitable conditions and had continued to live in Ottoman Period.

Özet

Osmanlı tarihleri ve görsel kaynaklara göre naaş veya mezar üzerine otağ kurulması Osmanlı sultanlarının defin merasimlerinin önemli bir parçasıdır. Elimizdeki bilgilere göre I. Murad, I. Selim, I. Süleyman, II. Selim, III. Murad, III. Mehmed ve II. Mahmud mezarı üzerine otağ kurulan sultanlardır. Sultanlar dışında şehit mezarları üzerine de otağ kurulduğu bilinmektedir. Türklerin İslam öncesi defin merasimlerinde de saptana bu uygulama Osmanlılar tarafından eski bir geleneği sürdürmenin yanı sıra türbeleri inşa edilene kadar sultan mezarlarını korumak ve görülür kılmak amacıyla kullanmıştır. Elimizdeki bilgilere göre sadece sultan ve şehit mezarları üzerine kurulabilen otağlar sultani bir imge ve bir prestij unsurudur. Böylece kökleri yüz yıllar öncesine kadar uzanan bir gelenek mevcut koşullar içerisinde yeniden şekillenmiş ve Osmanlı döneminde de varlığını devam ettirmiştir.

🔖

Cite This Article

YAZAR, T. (2014). Ottoman Tradition of Otagh (Setting up a Tent) for the Funeral Ceremonies. BELLETEN, Cilt: 78 - Sayı: 281, 93–122. https://ajindex.com/articles/126283

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ahmet Lütfi Efendi, Vak’anüvis Ahmed Lütfi Tarihi, c. 6-7-8, haz. Yücel Demirel, Tarih Vakfı-Yapı Kredi Yayınları, İstanbul. Ahmet Refik, “Sultan Abdülhamid’in Na’şı Önünde,” Tarih Dünyası, 1(1950), s. 95-99.
  2. Aktepe, Münir, “Ahmed III”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 2(1989), s. 34-38.
  3. Akyıldız, Ali, “Sultan II. Mahmud’un Hastalığı ve Ölümü,” Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, 4(2001), s. 49-84. Ali Vâsıb Efendi, Bir Şehzadenin Hâtırâtı-Vatan ve Menfâda Gördüklerim ve İşittiklerim, haz. Osman Selahaddin Osmanoğlu, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2004.
  4. Anonim, Tevârîh-i Âl-i Osman, neş. F. Giese, haz. Nihat Azamat, Marmara Üniversitesi Yayınları, İstanbul 1992. Âşık Paşazade, Osmanoğulları’nın Tarihi, haz. Kemal Yavuz-M. A. Yekta Saraç, K Kitaplığı, İstanbul 2003.
  5. Atıl, Esin, The Age of Süleyman the Magnificent, National Gallery of Art, Washington 1987.
  6. Aybakan, Bilal, “Şâfiî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 38(2010), s. 223-233.
  7. Azarpay, Guitty, Sogdian Painting the Pictorial Epic in Oriental Art, University of California Pres, London 1981.
  8. Bağcı, Serpil, “İslam Toplumlarında Matemi Simgeleyen Renkler: Mavi, Mor ve Siyah”, Cimetières et traditions funéraires dans le monde islamique İslâm Dünyasında Mezarlıklar ve Defin Gelenekleri, c. II, ed. Jean-Louis Bacqué-Aksel Tibet Ankara, Türk Tarih Kurumu, 1996, s. 163-168.
  9. Bağcı, Serpil, Filiz Çağman-Günsel Renda ve Zeren Tanındı, Osmanlı Resim Sanatı, ed. Serpil Bağcı, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, İstanbul 2006.
  10. Bayat, Fuzuli, Türk Mitolojik Sistemi 1 (Ontolojik ve Epistemolojik Bağlamda Türk Mitolojisi), Ötüken Neşriyat, İstanbul 2007.
  11. Beydilli, Kemal, “Ignatius Mouradgea D’Ohsson (Muradcan Tosunyan) Ailesi hakkında kayıtlar, “Nizâm-ı Cedîd’e Dâir Lâyihası ve Osmanlı İmparatorluğundaki Siyâsi Hayatı”, Tarih Dergisi, 34 (1984), s. 247-314. –––––––, “Mustafa IV”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 31(2006), s. 283-285. –––––––, “Selim III”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 36(2009), s. 420-425.
  12. Buharalı, Eşref, “Türklerde Matem Alâmetleri”, Türk Dünyası Araştırmaları, 65(1990), s. 149-159. Celâl-zâde Mustafa, Selim-nâme, haz. Ahmet Uğur-Mustafa Çuhadar, Kültür Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1990.
  13. Cevdet Paşa, Tezâkir, 13-20, haz. Cavid Baysun, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1991.
  14. Çakan, İsmail-Muhammed Eroğlu, “Abdullah b. Abbas”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 1(1988), s. 76-78.
  15. Çeşmeli, İbrahim, “Sogdlularda Cenaze Töreni ve Cennete Yükseliş Sahn