SavedAdd your journal

Journals / Bakırköy Tıp Dergisi / 2019 / Cilt: 15 - Sayı: 1

Pediyatrik Rehabilitasyon Servisinde Yatan Hastaların Değerlendirilmesi

Mustafa Aziz YILDIRIM
Pages
55–59
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışma yatarak tedavi gören çocuk hastaların hastalıklarını belirlemek, mevcut deformitelerin ve kullanılan cihazların farkındalığı açısından önemlidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Pediyatrik rehabilitasyon servisinde yatarak tedavi gören hastaların hastalıklarının sıklığını, klinik ve demografik özelliklerini belirlemeyi amaçladık.
📊
Key Findings & Data:Yöntemler: Çalışmada yatarak tedavi gören 153 hastanın verileri değerlendirildi.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma yatarak tedavi gören çocuk hastaların hastalıklarını belirlemek, mevcut deformitelerin ve kullanılan cihazların farkındalığı açısından önemlidir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:153 hasta
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Pediyatrik rehabilitasyon servisinde yatarak tedavi gören hastaların hastalıklarının sıklığını, klinik ve demografik özelliklerini belirlemeyi amaçladık. Yöntemler: Çalışmada yatarak tedavi gören 153 hastanın verileri değerlendirildi. Değerlendirilen olguların cinsiyetleri, yaşları, hastalık tipleri, etiyolojik faktörleri, ortezleri, deformiteleri ve hastanede kalış süresi kayıt edildi. Bulgular: Yüz elli üç hastanın (92 erkek, 61 kız) yaş ortalaması 5,5±3,7 yıldı. En sık görülen hastalık %66,7 ile serebral palsi (SP) idi. İkinci en sık hastalık olarak spina bifida not edildi %8,5. En sık etiyolojik nedenler natal dönemde prematüre %45,8 ve postnatal dönemde konvulziyon %36,6 ve travma %10 idi. Hastaların %81’inde ayak deformitesi mevcuttu ve %39,9’u AFO (Ankle Foot Orthos) kullanıyordu. Diğer deformiteler ve sıklıkları şu şekilde not edilmişti: %57,5 diz deformitesi, %49 kalça deformitesi, %23,5 üst ekstremite deformitesi, %11,8’de aksiyel deformiteler. Hastaların %19’u en az bir cerrahi operasyon geçirmişti. Ortalama yatış süresi 36,3±3,7 ay idi. Sonuç: Çocuk rehabilitasyon servisinde yatan hastaların büyük çoğunluğu SP tanılı hastalar iken üçte birlik kısmı diğer nörogelişimsel bozukluğu olan hastalardı. Bu çalışma yatarak tedavi gören çocuk hastaların hastalıklarını belirlemek, mevcut deformitelerin ve kullanılan cihazların farkındalığı açısından önemlidir.

🔖

Cite This Article

YILDIRIM, M. A. (2019). Pediyatrik Rehabilitasyon Servisinde Yatan Hastaların Değerlendirilmesi. Bakırköy Tıp Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 1, 55–59. https://ajindex.com/articles/125949

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Olney SJ, Wright MJ. Cerebral palsy. In: Campbell SK, Vander Linden DW, Palisano RJ, (eds). Physical therapy for children. 2nd edition, Philadelphia, W. B. Saunders, 2000, p. 533-571.
  2. Helders PJ, Engelbert RH, Custers JW, Gorter JW, Takken T, van der Net J. Creating and being created: the chang- ing panorama of paediatric rehabilitation. Pediatr Rehabil 2003; 6:5-12.
  3. Cusick A, McIntyre S, Novak I, Lannin N, Lowe K. A comparison of goal attainment scaling and the Canadian Occupational Performance Measure for paediatric rehabilitation research. Pediatr Rehabil 2006; 9:149-157.
  4. Pharoah PO, Cooke T, Rosenbloom I. Trends in birth prevalence of cerebral palsy. Arch Dis Child. 1987; 62: 379-384.
  5. Livingston MH, Rosenbaum PL, Russell DJ, et al. Quality of life among adolescents with cerebral palsy: what does the, literature tell us? Dev Med Child Neurol. 2007; 49:225-231.
  6. Piccininni M, Falsini C, Pizzi A. Quality of life in hereditary neuromuscular diseases. Acta Neurol Scand 2004; 109:113-119
  7. Koman LA, Smith BP, Shilt JS. Cerebral palsy. Lancet 2004; 363:1619-1631.
  8. Bax M, Goldstein M, Rosenbaum P. Proposed definition and classification of cerebral palsy. Dev Med Child Neurol 2005; 47:571-576
  9. Odding, E, Roebroeck ME, Stam HJ. The epidemiology of cerebral palsy: incidence, impairments and risk factors. Disability and rehabilitation, 2006; 28.4:183-191.
  10. Nelson KB, Grether JK. Causes of cerebral palsy. Curr Opin Pediatr 1999; 11: 487-491.
  11. Serdaroğlu A, Cansu A, Ozkan S, Tezcan S. Prevalence of cerebral palsy in Turkish children between the ages of 2 and 16 years. Dev Med Child Neurol 2006; 48:413-416. Russman BS. Cerebral palsy: definition, manifestations and etiology. Türk Fiz Tıp Rehab Derg 2002;48:4-6.
  12. Shutleff DB, Graaf WD. Overview of clinical issues in the management of myelomeningocele. Caring for the child with spina bifida, 1st edition. American Academy of Orthopedic Surgeons, Illinois, 2001.
  13. Aydınlı K, Çağdaş A, Kayserili H, Tukel T, Eriş H, ApakMY. The effect of preconceptional folic acid treatmenton the recurrence risk of nonsyndromic neural tubedefects. Br J Med Genet 1998; 1: 120-124 Tunçbilek E. Türkiye’deki yüksek nöral tüp defekti sıklığı ve önlemek için yapılabilecekler. Çocuk sağlığı ve hastalıkları dergisi, 2004; 47.2:79-84. Voit T. Congenital muscular dystrophies. Brain and Development 1998;20.2: 65-74.
  14. Korf BR, Darras BT, Urion DK. Dystrophinopathies. GeneReviews: medical genetics knowledge base [online]. Update March, 24. 2004.
  15. Billard C, Gillet