SavedAdd your journal

Journals / İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi / 2025 / Cilt: 45 Sayı: 2

Performance, Visibility and Commercialized Childhood: An Ethnographic Perspective on Child YouTubers' Construction of Subjectivity

Performans, Görünürlük ve Ticarileştirilmiş Çocukluk: Çocuk YouTuberların Öznellik İnşasına Etnografik Bir Bakış

Fahrettin Apak(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1985-7050
Hasan Hüseyin Aygül(AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0701-5067
Pages
636–681
Publication Date
2025-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings reveal that children are positioned as active content producers, commercialised actors with economic value.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:With the increasing integration of digital platforms in everyday life, the phenomenon of childhood is gaining more and more visual images, squeezed into the duality of the viewer and the broadcaster, and turning into a commercialised field.
📊
Key Findings & Data:This study aims to trace the digital childhood experience and understand this complex phenomenon by addressing the subjectivities developed by children who produce content on the YouTube platform on the axis of performance, visibility and commercialisation.
💡
Conclusion & Impact:The findings reveal that children are positioned as active content producers, commercialised actors with economic value.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:YouTube · Çocuk YouTuber · Dijital Kapitalizm

Abstract

With the increasing integration of digital platforms in everyday life, the phenomenon of childhood is gaining more and more visual images, squeezed into the duality of the viewer and the broadcaster, and turning into a commercialised field. This new cultural backdrop brings child YouTubers onto the public stage and shapes the phenomenon of digital labour and the subjectivity of the child. This study aims to trace the digital childhood experience and understand this complex phenomenon by addressing the subjectivities developed by children who produce content on the YouTube platform on the axis of performance, visibility and commercialisation. The YouTube ecosystem was chosen as the venue of research and 5 channels from YouTube Turkey were selected through the purposive sampling method. The video content and viewer feedback of the channels were taken as data, analysed through the online ethnography method, and the data obtained were thematically coded through reflexive thematic analysis and contextually interpreted under 3 main themes and 12 sub-themes. The findings reveal that children are positioned as active content producers, commercialised actors with economic value. The repetitive narrative patterns in the content and sensitivity to audience feedback indicate that children’s subjectivity has evolved into a form that is increasingly demand-driven, shaped by performance pressure, and based on sustainable visibility strategies. By positioning themselves as potential brands in content promotions, children construct themselves within a commercialised fiction. These processes show that digital subjectivity is constructed through a reciprocal and dynamic interaction between the platform, the child subject and commercial relations.

Özet

Dijital platformların gündelik yaşamdaki merkezileşen kullanımı ve toplumsal alandaki derinleşen etkisiyle birlikte, çocukluk olgusu da giderek daha fazla görsel imaj kazanmakta, izleyen ve izlettiren ikiliğine sıkışmakta ve ticarileştirilen bir alana dönüşmektedir. Söz konusu metamorfozun en somut ve dikkat çekici örneklerinden biri, YouTube platformunda içerik üreten çocuk YouTuberların ortaya çıkması ve yaygınlaşmasıdır. Bu alan, sadece dijital emek olgusuna yeni bir biçim kazandırmakla kalmayıp çocuk öznelliğinin dinamiklerini de şekillendirmek suretiyle yeni bir kültürel zemin sunmaktadır. Bu çalışma, YouTube platformunda içerik üreten çocukların geliştirdikleri öznellikleri; performans, görünürlük ve ticarileşme ekseninde ele alıp, dijital çocukluk deneyiminin izlerini sürmeyi ve bu karmaşık olguyu anlamayı amaçlamaktadır. Araştırma mekânı olarak YouTube ekosistemi seçilmiş ve amaçlı örneklem yöntemiyle YouTube Türkiye’den belirlenen 5 kanal belirlenmiştir. Kanalların video içerikleri ve izleyici geri bildirimleri veri olarak ele alınmış, çevrim içi etnografi yöntemiyle incelenmiş, elde edilen veriler refleksif tematik analiz üzerinden tematik olarak kodlanmış, 3 ana tema ve 12 alt tema altında bağlamsal olarak yorumlanmıştır. Bulgular, dijital ortamda çocukların sadece pasif birer içerik tüketicisi olmanın ötesine geçerek aktif birer içerik üreten, ticarileşen ve ekonomik değeri olan aktörler olarak konumlandığını net bir şekilde ortaya koymaktadır. İçeriklerdeki tekrarlayan anlatı kalıpları ve izleyici geri bildirimlerine duyarlılık, çocuk öznelliğinin giderek daha fazla talep odaklı, performans baskısıyla şekillenen ve sürdürülebilir görünürlük stratejilerine dayanan bir forma evrildiğine işaret etmektedir. Tanıtımını yaptıkları ürünlerle kendilerini potansiyel bir marka olarak konumlandıran çocuklar, benliklerini ticarileşmiş bir kurgu içinde inşa etmektedir. Bu süreçler dijital öznelliğin, platform, çocuk özne ve ticari ilişkiler arasında karşılıklı ve dinamik bir etkileşimle inşa edildiğini göstermektedir.

🔖

Cite This Article

Apak, F., Aygül, H. H. (2025). Performance, Visibility and Commercialized Childhood: An Ethnographic Perspective on Child YouTubers' Construction of Subjectivity. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Cilt: 45 Sayı: 2, 636–681. https://doi.org/10.26650/SJ.2025.45.2.0901

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (66)

  1. Abidin, C. (2015) Communicative ❤ intimacies: Influencers and perceived ınterconnectedness. Ada: A Journal of Gender, New Media, and Technology, No.8. http://dx.doi.org/10.7264/N3MW2FFG google scholar
  2. Abidin, C. (2017). #familygoals: Family ınfluencers, calibrated amateurism, and justifying young digital labor. Social Media + Society, 3(2). https://doi.org/10.1177/2056305117707191 google scholar
  3. Alyanak, Z. B. (2018). Etnografi ve çevrimiçi etnografi. M. Binark (Ed.), Yeni medya çalışmalarında araştırma yöntem ve teknikleri içinde (s. 123-170). Ayrıntı Yayınevi. google scholar
  4. Atalay, G. E. (2019). Sosyal medya ve çocuk: “Babishko Family Fun TV” isimli Youtube kanalının eleştirel bir analizi. Erciyes İletişim Dergisi (1), 179-202. google scholar
  5. Aygül, H. H. ve Apak, F. (2019). Dijital çocukluk ve dijital ebeveynler: Dijital nesillerin teknoloji bağımlılığı. H. H. Aygül, & E. Eke (Ed), Değişen Sosyallikler ve Yeni Sosyalleşme Pratikleri Ekseninde Youtube ve Çocuk Youtuberlar içinde (s. 143-176). Nobel Yayıncılık. google scholar
  6. Bauman, Z. ve Raud R. (2018). Benlik pratikleri. (Ekinci, M. Çev.). Ayrıntı Yayınları. google scholar
  7. Berg, B. L. ve Lune, H. (2019). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (Arı, A. Çev. Ed.). Eğitim Kitabevi. google scholar
  8. Braun, V. ve Clarke V. (2021). Thematic analysis: A practical guide. Sage Publications. google scholar
  9. Bröckling, U. (2016). The entrepreneurial self: Fabricating a new type of subject. Sage. google scholar
  10. Buckingham, D. (2011). The material child: Growing up in consumer culture. Polity Press. google scholar
  11. Burgess, J. ve Green, J. (2009). YouTube: Online video and participatory culture. Polity Press. google scholar
  12. Chayko, M. (2018). Süper bağ(lantı)lı: İnternet, dijital medya & tekno- sosyal hayat. (B. Bayındır, D. Yengin, & T. Bayrak, Çev.). Der Yayınları. google scholar
  13. Boltanski L. ve Chiapello, E. (2018). The new spirit of capitalism. Verso Books. google scholar
  14. Clark, D. R. ve Jıno-Charles, A. B. (2025). The child labor in social media: Kidfluencers, ethics of care, google scholar
  15. and exploitation. Journal of Business Ethics, 201, 35-62. https://doi.org/10.1007/s10551-025-05953-7 google scholar
  16. Craig, D. ve Cunningham, S. (2017). Toy unboxing: living in a(n unregulated) material world: Media International Australia, Incorporating Culture and Policy, 163(1), 77–86. https://doi.org/10.1177/1329878X17693700 google scholar
  17. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (M. Bütün, & S. Demir, Çev.). Siyasal kitabevi. google scholar
  18. Dardot, P. ve Laval, C. (2012). Dünyanın Yeni Aklı: Neoliberal toplum üzerine deneme. (I. Ergüden, Çev.). Bilgi Üniversitesi Yayınları. google scholar
  19. Debord, G. (1996). Gösteri toplumu ve yorumlar. (A. Ekmekçi ve O. Taşkent, Çev.). Ayrıntı Yayınları. google scholar
  20. Demiral, S. (2019). Dijital teknoloji aracılığıyla çocuk özneleşmesinin olanakları. Doğubatı Düşünce Dergisi, Dijital Çağ (86), 13-39. google scholar
  21. Dijck, J. V. (2016). Senin gibi kullanıcılar mı? Kullanıcı türevli içerikteki failliği kuramlaştırmak. H. Hülür, & C. Yaşın (Ed.), Yeni Medya Kullanıcının Yükselişi içinde (B. Ayaz, Çev., s. 160-183). Ütopya Yayınevi. google scholar
  22. Duffy, B. E. (2017). (Not) getting paid to do what you love: Gender, sociial media, and aspirational work. Yale University Press. google scholar
  23. Emerson, R. M., Fretz, R. I. ve Shaw, L. L. (2015). Alan Çalışması Etnografik Alan Notları Yazımı. (A. E. Koca, Çev.). Atıf Yayınları. google scholar
  24. Ergen, Y. (2019). Popüler kültürün popüler rol modelleri YouTuberlar: İlköğretim çağındaki özel okul öğrencileri üzerine bir araştırma. 9(1), 117-154. google scholar
  25. Forbes. (2020, 18 Aralık). The Highest-Paid YouTube Stars of 2020. https://www.forbes.com/sites/maddieberg/2020/12/18/the-highest-paid-youtube-stars-of-2020/?sh=3f4d42996e50. google scholar
  26. Foucault, M. (1992). Hapishanenin doğuşu. (6.Basım). (M. A. Kılıçbay, Çev.). İmge Yayınları. google scholar
  27. Foucault, M., Gutman, H. ve Hutton, P. H. (2001). Kendini bilmek. (G. Çağalı Güven, Çev.). Om Yayınevi. google scholar
  28. Foucault, M. (2015). Biyopolitikanın doğuşu. (A. Tayla, Çev.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. google scholar
  29. Fuchs, C. (2015). Dijital emek ve Karl Marx. (T. E. Kalaycı, & S. Oğuz, Çev.). Notabene Yayınları. google scholar
  30. Fuchs, C. (2020). Sosyal medya: Eleştirel bir giriş. NotaBene Yayınları. google scholar
  31. Fuchs, C. (2022). Digital capitalism: Media, communication and society, 3. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003222149 google scholar
  32. Goffman, E. (2014). Günlük yaşamda benliğin sunumu. (B. Cezar, Çev.). Metis Yayınları. google scholar
  33. Guzman, N. (2020) The children of YouTube: How an entertainment ındustry goes around child labor laws. Child and Family Law Journal, 8(4), 85-115. google scholar
  34. Han, B. C. (2018). Şeffaflık toplumu. (H. Barışcan, Çev.). Metis Yayınları. google scholar
  35. Han, B. C. (2024). Sürünün içinde: Dijital dünyaya bakışlar. (Z. Sarıkartal, Çev.). İnka Kitap. google scholar
  36. Hine, C. (2000). Virtual ethnography. Sage Publications. google scholar
  37. İnal Kamacı, A. (2021). Sosyal medya ve şöhret kültürü: Çocuk YouTuberlar üzerine etnografik bir inceleme. (Yayın No. 657427) [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp. google scholar
  38. Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York University Press. google scholar
  39. Jorge, A., Marôpo, L. ve Nunes, T. (2018). ‘I am not being sponsored to say this’: a teen YouTuber and her audience negotiate branded content. Observatorio (OBS*), 76-96. google scholar
  40. Kümbetoğlu, B. (2012). Sosyolojide ve antropolojide niteliksel yöntem ve araştırma. Bağlam yayıncılık. google scholar
  41. Lange, P. G. (2007). Commenting on comments: Investigating responses to antagonism on YouTube. Paper presented at the Society for Applied anthropology conference. google scholar
  42. Laughey, D. (2010). Medya çalışmaları: Teoriler ve yaklaşımlar. (A. Toprak, Çev.). Kalkedon Yayınevi. google scholar
  43. Leon, L. (2018). Child YouTubers and the video creation process: Evidence of transmedia competences in action. Comunicacion y sociedad (33), 115-137. google scholar
  44. Lupton, D. (2016). The quantified self: A sociology of self-tracking. Polity Press. google scholar
  45. Martínez, C. ve Olsson, T. (2019). Making sense of YouTubers: How swedish children construct and negotiate the YouTuber misslisibell as a girl celebrity. Journal of Children and Media, 13(1), 36-52. google scholar
  46. Marwick, A. E. (2013). Status update: Celebrity, publicity, and branding in the social media age. Yale University Press. google scholar
  47. Masterson, M. A. (2020). When play becomes work: Child labor laws in the era of" kidfluencers". University of Pennsylvania Law Review, 169(2), 577-607. google scholar
  48. Mayall, B. (2002). Towards a Sociology for Childhood: Thinking From Children's Lives. Open University Press. google scholar
  49. McLuhan, M. (1994). Understanding media: The extensions of man. MIT Press. google scholar
  50. Merriam, S. B. (2016). Nitel araştırma nedir? S. Turan (Ed.), Nitel araştırma, desen ve uygulama için rehber içinde (s. 3-19). (S. Turan, Çev.). Nobel Yayıncılık. google scholar
  51. Morva, O. (2016). Ben, kendim ve dijital benliğim: Dijital iletişim çağında benlik kavramsallaştırması üzerine. N. Timisi (Ed.), Dijital Kavramlar, Olanaklar, Deneyimler içinde (s. 41-62). Kalkedon Yayınları. google scholar
  52. Nottingham, E. (2020). Dad! Cut that part out!’ Children’s rights to privacy in the age of ‘generation tagged’: sharenting, Digital Kidnapping and the Child Micro-Celebrity. J. Murray, B. B. Swadener ve K. Smith (Ed.), The Routledge International Hanbook of Young Children's Rights içinde (s. 183-191). Routledge. google scholar
  53. Özbek, B. ve Kılıç-Sofuoğlu, N. (2020). Being a YouTuber: On child Youtubers in the context of childhood sociology in Turkey. Current Researches, 108-127. google scholar
  54. Özuz, E. (2018). Dijital Sosyoloji Perspektifinden Toplumsal Değerlerin Değişme Sürecinde YouTuberlar: İlköğretim Öğrencileri Örneği. (Yayın No. 508232) [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp. google scholar
  55. Palfrey, J. ve Gasser, U. (2017). Doğuştan dijital: Dijital yerlilerin ilk kuşağını anlamak. (N. Aydın, Çev.). İkü Yayınevi. google scholar
  56. Pew Research Center. (2024, 12 Aralık). Teens, Social Media and Technology 2024. https://www.pewresearch.org/internet/2024/12/12/teens-social-media-and-technology-2024/. google scholar
  57. Postman, N. (1995). Çocukluğun yokoluşu. (K. İnal, Çev.). İmge yayınları. google scholar
  58. Qvortrup, J. (2009). Childhood as a structural form. J. Qvortrup, W. A. Corsaro ve M. S. Honig (Ed.), The Palgrave Handbook of Childhood Studies içinde 36, (s. 21-33). Palgrave Macmillan. google scholar
  59. Schiller, D. (1999). Digital capitalism: Networking the global market system. MIT press. google scholar
  60. Sekmen, M. (2019). Çocuk Youtuber’larda Sorunlu Bir Alan: Tüketim ile Mahremiyetin Yitimi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(4), 3566-3584. google scholar
  61. Srnicek, N. (2017). Platform capitalism. Polity Press. google scholar
  62. Törnberg, P. (2023). How platforms govern: Social regulation in digital capitalism. 10(1). https://doi.org/10.1177/20539517231153808 google scholar
  63. Terranova, T. (2013). Free labor. T. Scholz (Ed.), Digital Labor: The Internet As Playground and Factory içinde (s. 33-57). Routledge. google scholar
  64. TUİK. (2024, 24 Ekim). Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması, 2024. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Survey-on-Information-and-Communication-Technology-Usage-by-Children-2024-53638. google scholar
  65. Turkle, S. (2024). İkinci benlik: Bilgisayarlar ve insan ruhu. (A. E. Pilgir, Çev.). AA Kitap. google scholar
  66. Wu, T. (2017). Dikkat tacirleri: İnsan zihnine girmek için verilen amansız mücadele. (Karal B. Çev.) the Kitap. google scholar