Journals / Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 21 - Sayı: 2

An Examination on the Chain of a Narration Regarding the Virtues of the City of Qazvin

KAZVÎN ŞEHRİNİN FAZİLETİNE DAİR BİR RİVÂYETİN SENEDİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Pages
129–170
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

That some of the narrators in the chain of the narration were fabricators vaddâ’ of hadith has been put

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There are a great number of narrations attributed to the Prophet p.b.h. about some regions and cities.
📊
Key Findings & Data:While in some of these narrations those regions and cities were praised, they were vilified in some others.
💡
Conclusion & Impact:That some of the narrators in the chain of the narration were fabricators vaddâ’ of hadith has been put
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kazvîn · Uydurma Hadis · İbn Mâce

Abstract

There are a great number of narrations attributed to the Prophet p.b.h. about some regions and cities. While in some of these narrations those regions and cities were praised, they were vilified in some others. However, hadith authorities are of the opinion that the vast majority of them were fabrications. The narration about the virtues of the city of Qazvin which is the subject of our research has also been considered by most hadith authorities to be fabricated. That some of the narrators in the chain of the narration were fabricators vaddâ’ of hadith has been put

Özet

Bazı bölgeler ve şehirler hakkında Hz. Peygamber s.a.v ’e isnad edilen pek çok rivâyet vardır. Bu rivâyetlerin bir kısmında o bölge ve şehirler övülürken, bir kısmında da yerilmektedir. Ne var ki hadis otoriteleri, ilgili rivâyetlerin büyük çoğunluğunun uydurma olduğu kanaatindedirler. Araştırmamızın konusunu teşkil eden Kazvîn şehrinin faziletiyle ilgili rivâyet de çoğu hadis otoritesi tarafından uydurma olarak kabul edilmiştir. Buna gerekçe olarak da rivâyetin isnadındaki bazı râvîlerin hadis uydurucusu vaddâ’ olduğu ileri sürülmüştür. Bu çalışmada ilgili rivâyet isnad tenkidine tabi tutulmuştur. Bu bağlamda Kazvîn hakkında kısa bir bilgi verdikten sonra rivâyetin tarikleri tespit edilmiş, daha sonra da râvîlerin cerh ve ta’dil durumları ele alınmıştır

🔖

Cite This Article

ERKAYA, M. (2016). An Examination on the Chain of a Narration Regarding the Virtues of the City of Qazvin. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 129–170. https://ajindex.com/articles/125578

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Abdurreşid en-Nu’mânî, el-İmâm İbn Mâce ve Kitâbuhu’s-Sunen, (haz. Abdulfettah Ebu Ğudde), Mektebetu’l-Matbûâti’l-İslâmiyye, VI. bsk., Beyrut, 1419/1991.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el- Mervezî (ö. 241/855), Kitâbu’l-‘İlel ve Ma’rifeti’r-Ricâl, I-IV, (thk. Vasiyyullah b. Muhammed Abbas), Darü’l-Hânî, II. bsk., Riyâd, 1422/2001.
  3. Akgün, Hüseyin, “Hadis Hırsızlığının Yöntemleri ve Boyutları”, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, C. 16, S. 1, Yıl. 2016 ss. 267 – 279. Ali b. Medînî, Ali b. Abdullah b. Ca’fer es-Sa’dî el-Medînî, (ö. 230/845), el-İlel, (thk. Muhammed Mustafa el-A’zamî), el-Mektebetu’l-İslâmî, II. bsk., Beyrut, 1980. Ali el-Kârî, Ebu’l-Hasen Nûrüddîn Ali b. Sultân Muhammed el-Kârî el-Herevî (ö. 1014/1605), el-Esrâru’l-Merfû‘a fi’l-ahbâri’l-Mevzû‘a, (Mevzû‘âtu’l-Kübrâ), (thk. Muhammed Lütfi es-Sabbâğ), el-Mektebü’l-İslâmî, II. bsk., Beyrut, 1406/1986. _______, el-Masnû‘ fî Ma‘rifeti Hadîsi’l-Mevzû‘, (el-Mevzûâtu’s-Suğrâ), (thk. Abdulfettâh Ebû Ğudde), yy. ts. Arı, Mehmet Salih, “Tuleyha b. Huveylid”, DİA., c. XLI, s. 362 - 363. Aybakan, Bilal, “Râfiî, Abdülkerim b. Muhammed”, DİA, c. XXXIV, s. 394 - 396. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, MÜİFVY., İstanbul, 2009. Aynî, Ebû Muhammed Bedrüddîn Mahmûd b. Ahmed el-Aynî (ö. 855/1451), Meğâni’l- Ahyâr fî Şerhi Esâmî Ricâli Meâni’l-Âsâr, I-III, (thk. Muhammed Hasan İsmail), Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, I. B-bsk., Beyrut, 2006. el-Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleymân b. Halef b. Sa‘d et-Tücîbî (ö. 474/1081), et-Ta’dîl ve’t- Tecrîh li men Harrace lehü’l-Buhârî fi’l-Câmii’s-Sahîh, (thk. Ahmed Lebzâz), yy., ts. ed-Dimnâtî, Ebu’l-Hasen Ali b. Süleymân ed-Dimnâtî el-Bücum‘avî el-Mağribî (ö. 1306/1889), Nûru Misbâhu’z-Zucâce alâ Suneni İbn Mâce, yy., ts. el-Beğavî, Ebu’l-Kâsım Abdullah b. Muhammed b. Abdulazîz (ö. 317/929), Mu’cemu’s- Sahâbe, I-V, (thk. Muhammedu’l-Emîn b. Muhammed), Mektebetu Dâru’l- Beyân, Kuveyt, 2000/1421. el-Belâzûrî, Ahmed b. Yahyâ, (ö. 279/892-93), Futûhu’l-Buldân, (çev. Mustafa Fayda), Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay., Sevinç Mat., İstanbul, 1987. el-Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail b. İbrâhim, (ö. 256/870), et-Târihu’l- Kebîr, I-XII, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut, ts. _______, et-Târîhu’l-Evsat, (et-Târîhu’s-Sağîr ismiyle basılmış), I-II, (thk. Mahmûd İbrahim Zâyed), Dâru’l-Ma’rife, I. bsk., Beyrut, 1406/1986. _______, Kitâbu’d-Du’afâi’s-Sağîr, (Nesâî’nin ed-Du’afâ ve’l-Metrûkîn’i ile birlikte) (thk. Mahmûd İbrahim Zâyed), Dâru’l-Ma’rif