Journals / Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 22 - Sayı: 1

Social, Cultural and Religious Life of Principality of Karaman

KARAMANOĞLU BEYLİĞİ’NİN SOSYAL-KÜLTÜREL VE DİNÎ HAYATI

Pages
117–152
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In our study, we will try to give information about the social, cultural and religious value system and in all areas of social-cultural life including the clothing, mosques, masjids, madrasahs, khans, baths, caravanserais and tombs of Principality of Karaman

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:After 1071, the Anatolian Principalities had relationships dialogues with quite different cultures, civilizations, societies, major religious systems in a large geographical area of Anatolia.
📊
Key Findings & Data:Social-cultural and religious life of Principality of Karaman should not, of course, be considered separately from neither Seljuks nor the Ottoman Empire.
💡
Conclusion & Impact:In our study, we will try to give information about the social, cultural and religious value system and in all areas of social-cultural life including the clothing, mosques, masjids, madrasahs, khans, baths, caravanserais and tombs of Principality of Karaman
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anadolu · Beylikler · Karamanoğlu

Abstract

After 1071, the Anatolian Principalities had relationships dialogues with quite different cultures, civilizations, societies, major religious systems in a large geographical area of Anatolia. As a result of these contacts, they were exposed to quite radical socio-cultural and religious changes and processes. With a considerably rich past, Turkish culture history has taken its place in history as a nation which has an experience and religious structures and heritage of the past. Accordingly, the Principalities and Ottoman history, as a whole, are of importance in many respects. The principalities that settled especially in Anatolia transformed here into a Turkish home. Social-cultural and religious life of Principality of Karaman should not, of course, be considered separately from neither Seljuks nor the Ottoman Empire. Their scientific examination will shed light on the solution of not only past years but also our present problems. The Karamanoğulları develops quite differently from the Western Anatolian Principalities of the Ottoman Principality, with a historical process. Having set out on this path, the Karamanians clearly expressed their claim of dominance over all Anatolian beings after the Seljuks as a central political organization. The Karamanoğulları played an important role in the settlement of Turkish domination in the central parts of Anatolia. As a result of the emergence of this strong rule as a rule, we can see that the political uncertainties have ceased to exist and that a calm period has begun. The social, cultural and religious system of the Karamanoglu Principality has not been completely closed and stable despite its traditionalist and even static tendencies. The religious structure of the Principality is a complex, heterogeneous and changing phenomenon rather than just an integrated collection of beliefs and practices with Islam. It is seen that the different manifestations of this phenomenon as a religious and social process are closely related to the Seljuks, the Principalities and the Ottoman society. In our study, we will try to give information about the social, cultural and religious value system and in all areas of social-cultural life including the clothing, mosques, masjids, madrasahs, khans, baths, caravanserais and tombs of Principality of Karaman

Özet

Anadolu Beyliklerinin 1071 yılından sonra Anadolu gibi geniş bir coğrafyada, oldukça değişik kültürler, medeniyetler, toplumlar, büyük dinî sistemler ile ilişkileri olmuştur. Bu temasların sonucunda gayet köklü sosyal, kültürel ve dinî değişim süreçlerine de maruz kalmışlardır. Karamanoğulları, son derece zengin olan Türk kültür, dinî geleneğe ve geçmişin mirasına sahip bir beylik olarak tarihteki yerini almıştır. Beyliğin dini yapısı İslam’la bütünleşmiş bulunduğundan kaynaklanmaktadır. Özellikle Anadolu’da yerleşen Beylikler burasını bir Türk yurdu haline getirmişlerdir. Karamanoğlu Beyliği’nin sosyal, kültürel dinî hayatının Selçuklulardan ve Osmanlıdan ayrı bir şekilde düşünülmemesi gerekir. Bunların bilimsel olarak incelenmesi sadece geçmiş dönemler için değil günümüz sorunlarının çözümüne de ışık tutabilecektir. Karamanoğulları, Osmanlı Beyliğinin de içinde bulunduğu Batı Anadolu Beyliklerinden hayli farklı olarak bir tarihi sürece sahip olarak gelişme göstermektedir. Bu gelişmeden yola çıkarak Karamanlılar merkezi bir siyasi teşekkül olarak Selçuklulardan sonra bütün Anadolu beyleri üzerinde hâkimiyet iddiasını açık bir şekilde ortaya koymuştur. Karamanoğulları, Anadolu’nun orta kesimlerinde Türk hâkimiyetinin yerleşmesinde önemli rol oynamışlardır. Bu beyliğin güçlü bir beylik olarak ortaya çıkması sonucu, siyasi belirsizliklerin ortadan kalktığı dahası sakin bir dönemin başladığını görmekteyiz. Karamanoğlu Beyliği’nin sosyal, kültürel ve dinî sistemi gelenekçi ve hatta statik eğilimlerine rağmen tamamen kapalı ve durağan olmamıştır. Beyliğin dinî yapısı İslam’la, bütünleşmiş bir inanç ve uygulamalar toplamından ibaret olmak yerine karmaşık, heterojen ve değişim halindeki bir olgudur. Bu olgunun dinî ve toplumsal bir süreç olarak değişik tezahürlerinin, Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı toplumu ile yakından ilişkisi olduğu görülmektedir. Biz bu çalışmamızda, Karamanoğlu Beyliği’nin sosyal, kültürel ve dinî yapısı giyim-kuşamdan cami, mescit, medrese, han, hamam, kervansaray ve mezar taşına kadar sosyal, kültürel hayatın görünür tüm alanları hakkında bilgi vermeye çalışacağız

🔖

Cite This Article

ÜNALAN, S. (2017). Social, Cultural and Religious Life of Principality of Karaman. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 117–152. https://ajindex.com/articles/125390

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akdağ, Mustafa, Türkiye’nin İktisadî ve İctimaî Tarihi,(1243-1453), c. I, Cem Tar., İstanbul, 1995.
  2. Akgündüz, Ahmet, Osmanlı Kanunnameleri ve Hukuki Tahlilleri, 1. Kitap Osmanlı Hukukuna Giriş ve Fatih Devri Kanunnameleri, Fey Vakfı, İstanbul, 1990.
  3. Akgündüz, Hasan, Klasik Dönem Osmanlı Medrese Sistemi, İstanbul, 1997.
  4. Aköz, Alaaddin, XVI. Asırda Karaman Kazası (Yayımlanmamış Doktora Tezi, 1992), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aksarayi, Kerimüddin Mahmud-i, Müsâmeret ul-Ahbâr, çev: Mürsel Öztürk, TTK., Ankara, 2000.
  5. Aksu, Husamettin, “Hurufilik”, İA.,TDV., c. XVIII, İstanbul, 1998, s. 408-412.
  6. Al-Isfahani, İmad Ad-Din Al-Katib, Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, terc: Kıvameddin Burslan, İstanbul, 1943.
  7. Arel, Mehlika, “Mut’taki Karamanoğulları Devri Eserleri”, VD, S. 5 (1962), s. 241-250.
  8. Armutlu, H. Mehmed, Karamanoğulları Tarihi, Karaman, 2001.
  9. Aslanapa, Oktay, “Anadolu Selçukluları ve Beylikler Devri Kültür Sanatı” Türkler Ansiklopedisi, c. VII, Ankara, 2002, s. 204. Aslanapa, Oktay,-Durul, Yusuf, Selçuklu Halıları Başlangıcından XVI yüzyıl ortalarına Kadar Türk Halı Sanatı, İstanbul, 1973. Âşıkpaşazâde, Aşıkpaşaoğlu Tarihi, haz: A. Nihal Atsız, Ankara, 1985.
  10. Avcıoğlu, Azmi, “Karaman’da Kale ve Sur Bakiyesi”, Konya, sy. 8, Konya 1937, s. 498-501. _______, “Karaman’daki Emir Musa Medresesi”, Konya, S. 10, Konya, 1937, s. 627-628.
  11. Aykut, Şevki Nezihi, “Türkiye Selçuklu Sultanı Siyavuş (Cimri)’nin Sikkeleri”, Belleten, 203, c. LII-S. 203,yıl 1988 Ağustos 1988, s. 475-483.
  12. Ayverdi, Sâmiha, Türk Tarihinde Osmanlı Asırları, İstanbul, 1999.
  13. Babınger, Franz - Köprülü, Fuat, Anadolu’da İslamiyet-İslâm Tetkikatının Yeni Yolları, çev: Râgıp Hulûsi, Yayına Hazırlayan: Mehmet Kanar, İstanbul, 1996.
  14. Bakır, Abdülhalik, “Ortaçağ İslam Dünyasında Madenler ve Maden Sanayi”, Belleten, c. LXI, Sa. 232, Aralık 1997, Ankara, 1988, s. 544-556.
  15. Bardakçı, Halit, Bütün Yönleriyle Ermenek, Ankara, 1976.
  16. Barışta, H. Örcün, “Selçuklu Dönemi Tekstil Sanatı Üzerine”, Antalya III. Selçuklu Semineri, 10-11 Şubat 1989,
  17. Bildiriler, İstanbul, 1989, s. 18-30. _______, Karaman Taşkale Dokumacılığı, Kültür Bakanlığı, Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları:171, Ankara, 1992.
  18. Barkan, Ömer Lütfi, “Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler”, Vakıflar Dergisi, Sayı: II, Ankara, 1942, s. 279-386. _______, “Şehirlerin Teşekkül ve İnkişafı Tarihi Bakımından: Osmanlı İmparatorluğunda İmaret Sitelerinin Kuruluş