SavedAdd your journal

Journals / Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 23 - Sayı: 1

About فَمَا اْ م سطَاعُوا And لَم تَْ م سطِ م عْ In The Qur’an

KUR’ÂN’DA GEÇEN FEME’STÂ‘Û ) فَمَا اسْطَاعُوا ( İLE LEM TESTI‘ ) لََْ تَسْطِعْ ( ÜZERİNE

ABDULKADİR BAYAM
Pages
1–43
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this work, the answer to some questions coming to the mind are searched in the context of فَمَا اْ م سطَاعُوا located in 97th verse and لَم تَْ م سطِ م عْ found in the 82nd verse by approaching extensively in terms of structure and meaning.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Surah of al-Kahf descending from after al-Ghashiyah in the period of Mecca and taking its name from the word of al-kahf meaning “the cave” in the story of the People of the Cave located 9-26th verses is the eighteenth chapter of the Qur’an.
📊
Key Findings & Data:In this surah, the story of Moses and al-Khidr has been found in 60-82nd verses and the story of Zul-Qarnain in 83-101 verses as well as the story of the People of the Cave.
💡
Conclusion & Impact:In this work, the answer to some questions coming to the mind are searched in the context of فَمَا اْ م سطَاعُوا located in 97th verse and لَم تَْ م سطِ م عْ found in the 82nd verse by approaching extensively in terms of structure and meaning.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The Surah of al-Kahf descending from after al-Ghashiyah in the period of Mecca and taking its name from the word of al-kahf meaning “the cave” in the story of the People of the Cave located 9-26th verses is the eighteenth chapter of the Qur’an. In this surah, the story of Moses and al-Khidr has been found in 60-82nd verses and the story of Zul-Qarnain in 83-101 verses as well as the story of the People of the Cave. In the last two chapters, there are two verbs which are of great importance in terms of our topic. One who reads the Surah of al-Kahf from beginning to end is firstly encountered with تَ م ستَطِ م عْ verb put into the apocopate form with لَمْ in 78th verse and then تَ م سطِ م عْ imperfect verb put into the apocopate form with لَمْ in 82nd verse and remains in astonishment. When he is encountered with the past tence verb of ا م سطَاعُوا negated with مَا in 97th verse and then the preterit verb of ا م ستَطَاعُوا , his astonishment doubles. However, the verb being talked about, which is the اِ م ستِمفعَال aspect from طوع has been repeated many times in the form of the past tence and especially imperfect verb, the situation is different in these related verses. It is perfectly natural for a person who reads these verses to inquire into the cause of the change in question and investigate the reasons. In this work, the answer to some questions coming to the mind are searched in the context of فَمَا اْ م سطَاعُوا located in 97th verse and لَم تَْ م سطِ م عْ found in the 82nd verse by approaching extensively in terms of structure and meaning.

Özet

Mekke döneminde Ğâşiye sûresinden sonra inen ve adını 9-26. âyetlerde yer alan Ashâb-ı Kehf kıssasındaki “mağara” anlamlı kehf kelimesinden alan Kehf sûresi, Kur’ân-ı Kerîm’in on sekizinci sûresidir. Bu sûrede Ashâb-ı Kehf kıssasına yer verildiği gibi 60-82. âyetlerde Hz. Mûsâ-Hızır kıssasına ve 83-101. âyetlerde de Zülkarneyn kıssasına yer verilmektedir. Son iki kıssada konumuz açısından büyük önem arz eden iki fiil geçmektedir. Kehf sûresini baştan sona okuyan bir kişi önce 78. âyette لَمْ ile meczûm تَ م ستَطِ م عْ muzâri fiiliyle, sonra da 82. âyette yine لَمْ ile meczûm تَ م سطِ م عْ muzâri fiiliyle karşılaşır ve hayretler içinde kalır. 97. âyette önce مَا ile olumsuzlanmış ا م سطَاعُوا , sonra yine مَا ile olumsuzlanmış ا م ستَطَاعُوا mâzi fiilleriyle karşılaşınca bu hayreti ikiye katlanır. Zira طوع ’dan اِ م ستِمفعَْال bâbındaki söz konusu fiil, Kehf sûresinde mâzi ve özellikle de muzâri formunda birçok kez geçmekteyse de bu ilgili âyetlerde durum farklılık arz etmektedir. Bu âyetleri okuyan bir kişinin mezkûr fiillerde meydana gelen değişimi merak etmesi ve nedenlerini araştırması son derece doğaldır. İşte bu çalışmada 97. âyette yer alan فَمَا اْ م سطَاعُوا ve 82. âyette yer alan لَم تَْ م سطِ م عْ , yapı ve anlam yönünden etraflıca ele alınarak akla gelebilecek bazı sorulara cevaplar aranmaktadır.

🔖

Cite This Article

BAYAM, A. (2018). About فَمَا اْ م سطَاعُوا And لَم تَْ م سطِ م عْ In The Qur’an. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 1–43. https://ajindex.com/articles/125296

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. ‘Adî b. Zeyd el-‘İbâdî, Dîvân, thk. Muhammed Cebbâr el-Mu‘aybid, Şeriketü Dâri’lcumhûriyye li’n-neşr ve’t-tab‘, Bağdat, 1965.
  2. Ahfeş el-Evsat, Ebü’l-Hasen Sa‘îd b. Mes‘ade, Me‘âni’l-Kur’ân, thk. Hüdâ Mahmûd Karâ‘a, Mektebetü’l-Hâncî, Kâhire, 1411/1990.
  3. Altıkulaç, Tayyar, “Hamza b. Habîb”, DİA, İstanbul, 1997. Âlûsî, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn es-Seyyid Mahmûd, Rûhu’l-me‘ânî fî tefsîri’l-Kur’âni’l-‘azîm ve’s-seb‘i’l-mesânî, Dâru ihyâi’t-türâsi’l-‘Arabî, Beyrut, tsz. Ateş, Süleyman, Kur’ân-ı Kerîm ve Yüce Meâli, Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul, tsz. ‘Aynî, Ebû Muhammed Bedruddîn Mahmûd b. Ahmed, ‘Umdetü’l-kârî, Dâru ihyâi’ttürâsi’l-‘ Arabî, Beyrut, tsz. Beğavî, Ebû Muhammed el-Hüseyin b. Mes‘ûd, Me‘âlimü’t-tenzîl, thk. Muhammed Abdullah en-Nemir vdğr., Dâru tayyibe, Riyâd, 1412 h. Beyzâvî, Ebü’l-Hayr Abdullah b. Ömer b. Muhammed, Envâru’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vîl, haz. Muhammed Abdurrahmân el-Mar‘aşlî, Dâru ihyâi’t-türâsi’l-‘Arabî, Beyrut, 1418/1998. Bikâ‘î, Ebü’l-Hasen İbrâhîm b. Ömer, Nazmü’d-dürer fî tenâsübi’l-âyât ve’s-süver, Dâru’lkitâbi’l- İslâmî, Kâhire, tsz. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil, Sahîhu’l-Buhârî, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1401/1981. Cevherî, İsmail b. Hammâd, es-Sıhâh Tâcü’l-luğa ve sıhâhu’l-‘Arabiyye, thk. Ahmed Abdülğafûr ‘Attâr, IV. Baskı, Dâru’l-‘ilm li’l-melâyîn, Beyrut, 1990. Cirânül‘avd en-Nümeyrî, Dîvân, Matba‘atü Dâri’l-kütübi’l-Mısriyye, Kâhire, 1350/1931.
  4. Çelebi, İlyas, “Hızır”, DİA, İstanbul, 1998. Dervîş, Muhyiddîn, İ‘râbü’l-Kur’âni’l-kerîm ve beyânüh, III. Baskı, Dâru’l-irşâd, Humus, 1412/1992. Ebû Ali el-Fârisî, el-Hucce li’l-kurrâi’s-seb‘a, thk. Bedreddin Kahveci, II. Baskı, Dâru’l- Me’mûn li’t-türâs, Dımaşk-Beyrut, 1413/1992. Ebû Ali el-Kâlî, Kitâbü’l-Emâlî, Dâru’l-kütübi’l-‘ilmiyye, Beyrut, 1416/1996. Ebû Hayyân el-Endelüsî, Muhammed b. Yûsuf, Tefsîru’l-Bahri’l-muhit, thk. ‘Âdil Ahmed Abdülmevcûd vdğr., Dâru’l-kütübi’l-‘ilmiyye, Beyrut, 1413/1993. Ebû Hilâl el-‘Askerî, el-Vücûh ve’n-nezâir, thk. Muhammed Osman, Mektebetü’ssekâfeti’d- dîniyye, Kâhire, 1428/2007. Ebü’l-Leys es-Semerkandî, Nasr b. Muhammed b. Ahmed, Tefsîru’s-Semerkandî, thk. ‘Âdil Ahmed Abdülmevcûd vdğr., Dâru’l-kütübi’l-‘ilmiyye, Beyrut, 1413/1993. Ebüssuûd Efendi, Muhammed b. Muhammed el-‘İmâdî, İrşâdü’l-‘akli’s-selîm ilâ mezâye’l- Kitâbi’l-kerîm, thk. Abdülkâdir Ahmed ‘Atâ, Mektebetü’r-Riyâzi’l-hadîse, Riyad, tsz. Enbârî, Ebü’l-Berekât Kemâlüddîn, el-İnsâf fî mesâili’l-hilâf beyne’n-nahviyyîne’l-Basriyyîn ve’l-Kûfiyyîn, Dâru ihyâi’t-türâsi’l-‘Arabî,