AI Summary & Key Takeaways
AI InsightÖlçüm tekniğinin tecrübeyle değişebileceği düşünülmekle birlikte, aynı kişi tarafından farklı zamanlardaki ölçümler istatiksel olarak fark yoktur.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Önkol kırıkları çocuk kırıklarının yaklaşık %40’nı oluşturmaktadır. Genel olarak dirsek 90° fleksiyonda alçılama yapılarak konservatif tedavi edilir. Bu çalışmanın amacı, alçı ile takiplerinde redüksiyon kaybı sonrası açık veya kapalı redüksiyon ve tespit uygulanan önkol kırıklı çocuk hastaların, radyolojik kırık açılanması ölçümlerini gözlemciler arası ve gözlemciler içi olarak karşılaştırmak ve bunun cerrahi karara etkisini araştırmaktı. Yöntem: Kliniğimizin 2013-2014 yılları arasındaki tıbbi kayıtlarında önkol kırıklarına redüksiyon kaybı nedeni ile açık redüksiyon ve tespit yapılan 10-15 yaş arası 35 hastanın 36 ön kol kırığı saptandı. Radius ve ulnanın 1/3 orta diafiz kırığı olan ve 5, 10, 15 ve 31’inci günlerdeki radyolojik kontrolleri sırasında kayma saptanarak operasyon kararı alınan hastalar retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Açık redüksiyon ve tespit yapılan 22 hasta ameliyat öncesi grafilerdeki radyolojik ölçüm sonuçları arasındaki uyumları değerlendirildiğinde; ICC (Intraclass correlation coefficient) katsayıları: AP radius için 0.84 (0.69-0.92), AP ulna için 0.95 (0.91-0.97) lateral radius için 0.89 (0.80-0.95), lateral ulna için 0.79 (0.60-0.90) hesaplandı. Buna göre değerlendirmeciler arasında 4 parametre için de yüksek uyum olduğu görüldü. Sonuç: Tedavinin sorumluğunu yüklenen farklı cerrahlar tarafından hastaların cerrahi tedavisine karar verilmesi, hastaların sadece grafi üzerinden değerlendirilmeyip bütün olarak değerlendirilmesinden kaynaklanmaktadır. Ölçüm tekniğinin tecrübeyle değişebileceği düşünülmekle birlikte, aynı kişi tarafından farklı zamanlardaki ölçümler istatiksel olarak fark yoktur.
Özet
Objective: Forearm fractures account for approximately 40% of child fractures. The elbow is treated conservatively with a 90° flexion cast. The aim of this study was to determine whether patients with forearm fractures who underwent open or closed reduction and fixation after loss of reduction in plaster follow-up is to make interobserver, and intraobserver comparisons of the radiological measurements of fracture angulations and to investigate the effect of these measurements on surgical decision. Method: In the medical records of our clinic between 2013 and 2014, 36 forearm fractures were detected in 35 patients aged 10-15 years who had undergone open reduction, and fixation because of loss of reduction. Patients who had a 1/3 mid-diaphyseal fracture of the radia and ulna and whose radiological controls on days 5, 10, 15 and 31 revealed displacement fractures were retrospectively included in the study. Results: Twenty –two patients who underwent open reduction and fixation were evaluated in terms of concordance between preoperative radiological measurements. ICC (Intraclass correlation coefficient) coefficients were 0.84 (0.69-0.92) for AP radius, 0.95 (0.91-0.97) for AP ulna, and 0.89 (0.80-0.95) for lateral radius, and 0.79 (0.60-0.90) for lateral ulna. According to this, there was a high level of concordance between these four parameters. Conclusion: The decision for surgical treatment of the patients made by different surgeons who are responsible for the treatment is based on the evaluation of the patients as a whole, but not based on measurement of radiological parameters. Although it is considered that the measurement technique may change by experience, there is no statistical difference between the measurements performed by the same person at different times.