Journals / Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 23 - Sayı: 3

ERGEN BİREYLERİN EMPATİ VE SALDIRGANLIK DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Pages
646–667
Publication Date
2019-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Eğitimci ve araştırmacılara ergenlik döneminde saldırganlıkla ilgili yapılacak çalışmalarla ilgili öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ergenlik, boy, ağırlık, vücut oranları ve hormonlar gibi bireysel, sosyal ve bağlamsal geçişlerle birlikte fizyolojik ve psikolojik değişikliklerle karakterize bir geçiş dönemidir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada Bursa’da Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarda ve Meslek Yüksekokulunda öğrenim gören 12-21 yaş grubu ergenlerin reaktif ve proaktif saldırganlıkları ile bilişsel ve duyuşsal empati düzeyleri incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Eğitimci ve araştırmacılara ergenlik döneminde saldırganlıkla ilgili yapılacak çalışmalarla ilgili öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2006 Verileri
⚙️Variables:SALDIRGANLIK · EMPATİ · ERGENLİK

Özet

Ergenlik, boy, ağırlık, vücut oranları ve hormonlar gibi bireysel, sosyal ve bağlamsal geçişlerle birlikte fizyolojik ve psikolojik değişikliklerle karakterize bir geçiş dönemidir. Bazı araştırmalar bireylerin ergenliğe doğru ilerledikçe daha empatik, sempatik ve yardım edici davranışlar sergilendiğini göstermekteyken bazıları da bu davranışlarda durma hatta azalma olduğunu iddia etmişlerdir. Bu çalışmada Bursa’da Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarda ve Meslek Yüksekokulunda öğrenim gören 12-21 yaş grubu ergenlerin reaktif ve proaktif saldırganlıkları ile bilişsel ve duyuşsal empati düzeyleri incelenmiştir. Böylece ergenlerin reaktif ve proaktif saldırganlık düzeylerinin onların bilişsel ve duyuşsal empatileriyle olan ilişkileri onların yaş, cinsiyet, anne-babalarının eğitim durumu gibi demografik özellikleriyle yordamak amaçlanmıştır. Ergenlerin reaktif-proaktif saldırganlık düzeylerini belirlemek için Raine ve arkadaşları (2006) tarafından geliştirilen Reaktif-Proaktif Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Ergen bireylerin empati düzeyleri Jolliffe ve Farrington (2006) tarafından geliştirilen Temel Empati Ölçeği (BES) ile belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerin çözümlenmesi ve yorumlanması aşamasında, Korelasyon Analizi ve t-Testi kullanılmış, 0,01 ve 0,05 anlamlılık düzeyi aranmıştır. Araştırma sonucunda ergenlerin hem empati hem de saldırganlık düzeyleri cinsiyet, yaş, anne-baba eğitim düzeyi ile birlikte yordanmıştır. Ergenlik sürecinde saldırganlık ve empati arasında ilişki irdelenmiştir demografik saldırganlık ölçeği ile empati ölçeği arasında yaş, cinsiyet anne baba eğitim durumunun istatistiksel olarak anlamlı bir fark ortaya çıkarmadığı bulunmuştur (p>0,05). Ayrıca arştırma sonucunda Duyuşsal empati alt boyut ölçek puanları ile reaktif alt boyut ölçek puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki ortaya çıkmıştır (p<0,05). Eğitimci ve araştırmacılara ergenlik döneminde saldırganlıkla ilgili yapılacak çalışmalarla ilgili öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ULUS, L., SEZGİN, E. Y. (2019). ERGEN BİREYLERİN EMPATİ VE SALDIRGANLIK DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 3, 646–667. https://ajindex.com/articles/124363

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2002). Human aggression. Annual Review of Psychology, 53, 27–51.Albiero, P., Matricardi, G., Speltri, D., & Toso, D. (2009). The assessment of empathy in adolescence: A contribution to the Italian validation of the “Basic Empathy Scale”. Journal of adolescence, 32(2), 393-408.Arifoğlu B, Sala-Razı G. (2011). Birinci sınıf öğrencilerinin empati ve iletişim becerileriyle iletişim yönetimi dersi akademik başarı puanı arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 4, 7-11.
  2. Aydin, A.,Akgun, S. (2014). The relationships between anger, narcissism and reactive and proactive aggression in adolescence. Turk Psıkolojı Dergısı, 29(73), 44-59.
  3. Berkowitz, L. (1988). Frustrations, appraisals, and aversively stimulated aggression. Aggressive behavior, 14(1), 3-11.
  4. Barry, C. T., Lui, J. H., & Anderson, A. C. (2017). Adolescent narcissism, aggression, and prosocial behavior: The relevance of socially desirable responding. Journal of personality assessment, 99(1), 46-55.Blakemore, S.J., & Mills, K. L. (2014). Is Adolescence a Sensitive Period for Sociocultural Processing? Annual Review of Psychology, 65, 187–207.Bushman, B. J., & Anderson, C. A. (2001). Is it time to pull the plug on hostile versus instrumental aggression dichotomy? Psychological review, 108(1), 273.Card, N. A., & Little, T. D. (2006). Proactive and reactive aggression in childhood and adolescence: A meta-analysis of differential relations with psychosocial adjustment. International Journal of Behavioral Development, 30(5), 466–480.Çekin, A. (2013). İmam Hatip Lisesi Öğrencilerinin Prososyal Davraniş Eğilimleri Üzerine Nicel Bir İnceleme. Journal of International Social Research, 6(28).D’Ambrosio, F., Olivier, M., Didon, D., & Besche, C. (2009). The basic empathy scale: a french validation of a measure of empathy in youth. Personality and Individual Differences, 46 (2), 160–165.Devine, J., Gilligan, J., Miczek, K., Shaikh, R., & Pfaff, D. (2004). Scientific approaches to the prevention of youth violence. Annals, New York Academy of Sciences, 1036. Davis, M. H. (1994). Empathy: A social psychological approach. Boulder, CO: Westview.deKemp, R.A.T., Overbeek, G., de Wied, M., Engels, R.C.M.E., & Scholte, R.H.J. (2007). Early adolescent empathy, parental support, and antisocial behavior. The Journal of Genetic PSychology, 168 (1); 5-18.Dodge, K. A., & Crick, N. R. (1990). Social information-processing bases of aggressive behavior in child