Journals / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 2

REPRESENTATIONS OF FAMILY AND AGING IN ÇAĞAN IRMAK’S CINEMA: A QUALITATIVE STUDY

ÇAĞAN IRMAK SİNEMASINDA AİLE VE YAŞLILIK TEMSİLLERİ: NİTEL BİR İNCELEME

Gökhan Evecen(AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0003-4767-5040
Pages
1377–1401
Publication Date
2026-10-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, it is observed that the director constructs ageing not merely as a biological stage, but as a strategic narrative space where shaken values, moral confrontations, and fragmented pieces of memory are restored within a modernizing society.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to analyze the representation of ageing within the family context in Çağan Irmak’s cinema.
📊
Key Findings & Data:Within the scope of the research, seven films in which ageing and the family are central to the narrative (Babam ve Oğlum, Karanlıktakiler, Dedemin İnsanları, Unutursam Fısılda, Nadide Hayat, Bizi Hatırla, and Sevda Mecburi İstikamet) were selected through purposive sampling and subjected to descriptive analysis.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, it is observed that the director constructs ageing not merely as a biological stage, but as a strategic narrative space where shaken values, moral confrontations, and fragmented pieces of memory are restored within a modernizing society.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türk Sineması · Çağan Irmak · Aile

Abstract

This study aims to analyze the representation of ageing within the family context in Çağan Irmak’s cinema. Within the scope of the research, seven films in which ageing and the family are central to the narrative (Babam ve Oğlum, Karanlıktakiler, Dedemin İnsanları, Unutursam Fısılda, Nadide Hayat, Bizi Hatırla, and Sevda Mecburi İstikamet) were selected through purposive sampling and subjected to descriptive analysis. Analyses conducted under the themes of “authority crisis,” “being a burden,” and “memory transmision” reveal that the strong connection of elderly figures with the past transforms them into active elements as witnesses or balancers within the narrative. Furthermore, it has been identified that cinematographic elements are utilized as structural components supporting sociological representations, while intra-familial conflicts are resolved through emotional catharsis and moral reconciliation via the melodramatic narrative structure. Additionally, the portrayal of elderly characters as carriers of collective memory renders the micro-reflections of macro-processes—shaped by Turkey’s modernization journey and political traumas—visible within the family unit. In conclusion, it is observed that the director constructs ageing not merely as a biological stage, but as a strategic narrative space where shaken values, moral confrontations, and fragmented pieces of memory are restored within a modernizing society.

Özet

Bu çalışma, Çağan Irmak sinemasında aile ekseninde yaşlığın nasıl temsil edildiğini çözümlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, yaşlılık ve ailenin anlatının merkezinde yer aldığı yedi film (Babam ve Oğlum, Karanlıktakiler, Dedemin İnsanları, Unutursam Fısılda, Nadide Hayat, Bizi Hatırla ve Sevda Mecburi İstikamet) amaçlı örneklem yöntemiyle belirlenmiş ve betimsel analize tabi tutulmuştur. “Otorite krizi”, “yük olma” ve “bellek taşıyıcılığı” temaları altında yapılan çözümlemeler sonucunda filmlerdeki yaşlı figürlerin geçmişle kurdukları güçlü bağın, onları anlatıda tanık veya denge sağlayıcı aktif unsurlar hâline getirdiği anlaşılmaktadır. Ayrıca sinematografik öğelerin sosyolojik temsilleri destekleyen yapısal unsurlar olarak kullanıldığı, aile içi çatışmaların ise melodramatik anlatı yapısı aracılığıyla duygusal bir sağaltım (katarsis) ve vicdani bir uzlaşıyla çözüme kavuşturulduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, yaşlı karakterlerin toplumsal belleğin birer taşıyıcısı olarak temsil edilmeleri, Türkiye’nin modernleşme serüveni ve siyasal travmalarıyla şekillenen makro süreçlerin aile içindeki mikro yansımalarını görünür kılmaktadır. Sonuç olarak yönetmenin yaşlılığı sadece biyolojik bir evre olarak değil, modernleşen toplumda sarsılan değerlerin, vicdani hesaplaşmaların ve parçalanmış bellek parçalarının onarıldığı stratejik bir anlatı alanı olarak inşa ettiği görülmektedir.

🔖

Cite This Article

Evecen, G. (2026). REPRESENTATIONS OF FAMILY AND AGING IN ÇAĞAN IRMAK’S CINEMA: A QUALITATIVE STUDY. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 2, 1377–1401. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1851635

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (39)

  1. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., & Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamaları (6. bs). Sakarya Yayıncılık.
  2. Alvargonzález, D. (2012). Alzheimer’s disease and euthanasia. Journal of Aging Studies, 26(4), 377-385. https://doi.org/10.1016/j.jaging.2012.04.001
  3. Assman, J. (2015). Kültürel Bellek: Eski Yüksek Kültürlerde Yazı, Hatırlama ve Politik Kimlik. Ayrıntı Yayınları.
  4. Ayar Yılmaz, M., & Turan Tüylüoğlu, B. (2024). Medyada Yaşlı Temsili: Yaşlılık Temalı Kısa Film Yarışmasından Örnekler. Senectus, 2(1), 89-107. https://doi.org/10.26650/senectus.2024.2.1.0024
  5. Aydıner, E. (2026). Çağan Irmak’ın “Nadide Hayat” Filminde Gençlik Algısı Üzerine İnceleme. https://www.academia.edu/37151897/%C3%87A%C4%9EAN_IRMAK_IN_NAD%C4%B0DE_HAYAT_F%C4%B0LM%C4%B0NDE_GEN%C3%87L%C4%B0K_ALGISI_%C3%9CZER%C4%B0NE_%C4%B0NCELEME
  6. Aytaç, O. (2021). Sinemada Yaşlılık Temsillerine Karşılaştırmalı Bir Bakış. Senex:Journal of Aging Studies, (4), 40-50. https://doi.org/10.24876/senex.2021.30
  7. Baştuğ, G., Özel-Kızıl, E. T., Kırıcı, S., Tuncal, T., Beğli, S., Dinç, K., Gürsay, M., & Turan, E. (2018). Alzheimer hastalığında bakım verenlere yönelik psikoeğitimdekullanılabilecek sinema filmlerinin değerlendirilmesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi (YSAD), 11(2), 24-29.
  8. Beceri̇kli̇, R. (2017). Çağan Irmak Filmlerinde Yeşilçam Sinemasının İzleri. The Journal of Academic Social Sciences, 59(59), 100-114. https://doi.org/10.16992/ASOS.12940
  9. Brooks, P. (2023). Melodramatik Muhayyile. Vakıfbank Kültür Yayınları.
  10. Butler, R. (1969). Age-ism: Another form of bigotry. The Gerontologist, 9(4), 243-246.
  11. Chivers, S. (2019). The Silvering Screen: Old Age and Disability in Cinema. University of Toronto Press. https://doi.org/10.3138/9781442686045
  12. Cohen-Shalev, A., & Marcus, E.-L. (2012). An insider’s view of Alzheimer: Cinematic portrayals of the struggle for personhood. International Journal of Ageing and Later Life, 7(2), 73-96. https://doi.org/10.3384/ijal.1652-8670.1272a4
  13. Connerton, P. (2019). Toplumlar Nasıl Anımsar? Ayrıntı Yayınları.
  14. Dufournaud, D. (2023). Cinema of Senescence: Old Age, Slow Cinema, and Form. Poetics Today, 44(1-2), 205-230. https://doi.org/10.1215/03335372-10342169
  15. Elçi, M. (2018). Türk sinemasında feminen kadın kimliği: Yönetmen Çağan Irmak örneği [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Arel Üniversitesi.
  16. Ertaylan, A. (2016). The Representations of Old Age in Turkish Cinema After 1990s. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication, 6(1), 1-20. https://doi.org/10.7456/10601100/001
  17. Evecen, G. (2020). 2000 Sonrası Türk Sinemasında Ailenin Hafızasına Yolculuk: Pandora’nın Kutusu ve Kelebekler Filmleri. SineFilozofi, 457-473. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.681343
  18. Gürdal, F. (2024). Yalnızlık ve Sosyal İzolasyonun Yaşlı Bireyler Üzerindeki Etkileri: Bir Vaka Çalışması. Senectus, 2(2), 225-241. https://doi.org/10.26650/senectus.2024.2.2.0034
  19. Halbwachs, M. (2017). Kolektif Hafıza. Heretik Yayıncılık.
  20. Kalınkara, V. (Ed.). (2016). Yaşlılık: Disiplinlerarası yaklaşım, sorunlar, çözümler - 2. Nobel.
  21. Kara, O. (2021). Hegemonik Erkeklik İktidarının Her Yerdeliği: Kelebekler ve Bizi Hatırla. Moment Journal, 3(1), 188-204. https://doi.org/10.17572/mj2021.1.188204
  22. Kuruoğlu, H., & Salman, S. (2017). Medyada yaşlılık ve Türk sinemasında yaşlılık temsili. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2(3), 1-23.
  23. Levent, S. (2016). Zorunlu Göçe İlişkin Belleğin Oluşmasında Filmlerin Katkısı: Dedemin İnsanları ve Bir Tutam Baharat Filmlerinin Alımlanması. Moment Dergi, 3(2), 436-466.
  24. Oktan, A., & Küçükalkan, Y. (2012). Eksik, yok ya da fazla: Çağan Irmak filmlerinde baba. 2548-2556.
  25. Oktuğ Zengin, M. (2014). Yaşlı ve kadın olmak: Türk sinemasında ödül alan oyuncularda yaş ve cinsiyet ilişkisi üzerine bir araştırma. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication - TOJDAC, 4(2), 71-84.
  26. Özdüzen, Ö. (2016). Popüler Sinemada Azınlık Nostaljisi: Çağan Irmak Örneği. İçinde Gözdeki Kıymık (ss. 198-211). Metis.
  27. Özkantar, M. Ö. (2016). Çağan Irmak sinemasında Türk erkek kimliğinin temsili [Yüksek Lisans Tezi]. Zirve Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  28. Özturk, A. (2024). Sinema ve Toplumsal Bellek İlişkisi: “Dedemin İnsanları” Filmi Üzerine Bir Analiz. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 12(3), 1718-1750. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1405909
  29. Özütürker, M. (2022). Postmodernizmin Yaşlı Yaşamına Etkisi ve Yaşlı Sorunları. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 148-167. https://doi.org/10.46790/erzisosbil.1123434
  30. Raycheva, L., Tomov, M., Amaral, I., Petrovic, I., Vukelic, M., & Čizmić, S. (2018). Ageing Women in the Media Mirror Maze. İçinde Media environment, public and strategic communication (ss. 39-47). University of National and World Economy.
  31. Sadakaoğlu, M. C. (2019). Yeni Türk Sinemasında Modern Melodram Geleneksel Söylem. Motif Akademi Halk Bilimi Dergisi, 12(28), 1183-1200. https://doi.org/10.12981/mahder.640504
  32. Sözer, S. (2018). Çınar Ağacı ve Beyaz Melek Filmlerinde Türk Toplumunun Huzurevi Algısı. Kesit Akademi Dergisi, 17(17), 467-482.
  33. Talu, E. (2019). Huzurevlerine İlişkin Toplumsal Algı Üzerine Bir İkilem: “Beyaz Melek” Filmi. The Journal of Academic Social Sciences, 95(95), 157-170. https://doi.org/10.16992/ASOS.15023
  34. Taşdelen Karçkay, A., Toprak, B., & Alkan, D. (2024). Yaşantısal ve Çözüm Odaklı Aile Terapisi Bakış Açısıyla “Bizi Hatırla” Film Analizi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(1), 223-243. https://doi.org/10.51460/baebd.1411786
  35. Tuna, S. (2022). Bellek Kavramı Bağlamında “Kulüp” Dizisinin Hatırlattıkları ve Toplumsal Yansımaları. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2022(59), 23-43. https://doi.org/10.47998/ikad.1065917
  36. Uçar İlbuğa, E. (2010). Küreselleşme ve Değişen/Dönüşen Kültürel Değerler Bağlamında Türk Sinemasında ’Aile’. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 10, 14-43.
  37. Ünal, B. (2025). Animede Yaşlı Kadınlar ve Yaşlılık: Miyazaki Filmleri. Etkileşim, 8(15), 252-281. https://doi.org/10.32739/etkilesim.2025.8.15.291
  38. Yağbasan, M., & Ateş, U. (2018). 1980 Öncesi ve 2000 sonrası Türk Sinemasında Ailenin Temsili. Akademik Bakış Dergisi, (67), 26-40.
  39. Yalçın, A. (2025). Çağan Irmak Sinemasında Kadın Temsili. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 631-641. https://doi.org/10.33437/ksusbd.1341015