Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 5 - Sayı: 10

THE VALUE OF MU'ANAN AND MU'ENEN HADITHS ACCORDING TO MUTAQADDEMUN HADITH SCHOLARS

MUTEKADDİMÛN HADİSÇİLERE GÖRE MUAN’AN VE MÜEN’EN HADİSİN DEĞERİ

Pages
111–125
Publication Date
2017-12-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Furthermore, these methods are evaluated based on mutaqaddemun hadith scholars' approaches.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:For acceptance of a hadith narration, mutaqaddemun (early) hadith scholars require the ittisal al-sanad (continuity of the narrator chain) which is subject to sama' (hearing) condition.
📊
Key Findings & Data:First, we investigate whether a hadith is acceptable when it is narrated as mu'an-an and examine whether it holds the sama' condition if it is accepted.
💡
Conclusion & Impact:Furthermore, these methods are evaluated based on mutaqaddemun hadith scholars' approaches.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mütekaddimûn · Muan’an · Müen’en

Abstract

For acceptance of a hadith narration, mutaqaddemun (early) hadith scholars require the ittisal al-sanad (continuity of the narrator chain) which is subject to sama' (hearing) condition. In this paper, we address the necessary conditions in order to count a narrator chain as continuous. First, we investigate whether a hadith is acceptable when it is narrated as mu'an-an and examine whether it holds the sama' condition if it is accepted. In this regard, narrations of mutaqaddemun hadith scholars and their applications are taken into consideration. Second, we focus on the distinctive features between mu'en-en and mu'an-an hadiths, then investigated the acceptance conditions of mu'en-en hadiths. Finally, we studied the purpose of narrating hadiths by these methods and their impacts on the sihha (genuineness). Furthermore, these methods are evaluated based on mutaqaddemun hadith scholars' approaches.

Özet

Bu araştırmada, hadisçilerce rivayetin kabulü için zorunlu görülen, senedde ittisâl şartı irdelenmiştir. İttisâlin gerçekleşmesi için gereken hususlar ve semâ şartı ele alınmıştır. Bir hadisin muan’an olarak rivayet edildiğinde kabul edilip edilemeyeceği şayet kabul edilecekse de semâ şartı olup olmadığı tetkik edilmiştir. Bu hususta ilk dönem hadisçilerden bize ulaşan nakiller değerlendirilerek o dönemdeki uygulamalar dikkate alınmıştır. Daha sonra müen’en hadisin kullanımı incelenerek muan’an hadisle aralarındaki farka değinilmiş ve bu yöntemle nakledilen hadisin kabul olabilmesi için aranan şartlara dikkat çekilmiştir. Hadislerin rivayetinde bu iki yöntemle rivayet edilmesindeki amaçların neler olduğu ve bunların, hadislerin sihhati açısındaki etkisi araştırılmıştır. Bu hususta mütekaddimûn hadisçilerin yaklaşımları esas alınarak değerlendirmelerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, A. (2017). THE VALUE OF MU'ANAN AND MU'ENEN HADITHS ACCORDING TO MUTAQADDEMUN HADITH SCHOLARS. Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 10, 111–125. https://ajindex.com/articles/1237

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Alâî, Ebû Saîd Salâhuddin Halîl b. Keykeldi b. Abdillah, Câmiu’t-tahsîl fî ahkâmi’l-merâsîl, (nşr. Hamdi Abdülmecid Selefî), Beyrut: Alemu’l-Kutub, 1986. Ali b. el-Medinî, el-İ’lel, thk. Abdurrahman el-A’zamî, Beyrut: el-Mektebu’l-İslamî, 1980. Azîmâbâdî, Muhammed b. Eşref b. Emir, Avnü’l-Ma’bûd, Beyrut: Daru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1425. Bedir, Murteza, “Mütekaddimîn ve Müteahhirîn”, TDV İslam Ansiklopedisi (DİA), XXXII, 187. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali, Marifet’üs-sünen ve’l-âsâr, Beyrut: Dar’ul-Kutub’il-İlmiyye, 1412. Ebû Dâvûd, Süleymân b.Eş‘as b. İshâk b. el-Ezdî es-Sicistânî, Mesâil’u Ahmed, thk. Târık Ivadullah, Kahire: Mektebet’ü İbn Teymiyye, 1420. Ebû Yûsuf, er-Red alâ Siyeri’l-Evzâî (nşr. Ebü’l-Vefâ el-Efganî), Kahire: İhyâu’l-Maarîf, 1357. Ebû Zür‘a ed-Dımaşkî, Abdurrahman b. Amr b. Abdillah, et-Târîh (nşr. Şükrullah b. Nimetullah Kûcânî), Dımaşk: Mec’meu’l-Luğati’l-Arabiyye: 1980. Ebû Zura’ el-Irakî, Tuhfetu’t-tahsîl, (nşr. Abdullah Nevvara) Riyad: Mektebet’ül-Rüşd, 1419/1999. el-Âcurrî, Suâlâtü Ebî Ubeyd el-Acurrî lî Ebî Dâvûd fi’l-cerh ve’t-ta‘dîl (nşr. Muhammed Ali Kâsım el-Umerî), Medine, 1979/1399. Sehâvî, Ebü’l-Hayr Şemsüddîn Muhammed b. Abdirrahmân b. Muhammed, Fethü’l-mugîs bi şerhi Elfiyyeti’l-hadis li’l-Irâkî (nşr. Ali Hüseyin Ali), Beyrut, 1412/1992. Fesevî, Ebû Yusuf Yakub b. Süfyan b. Cuvvan el-Fârisî, el-Ma‘rife ve’t-târîh (thk. Ekrem Ziya el-Ömerî), Beyrut: Müesseset’ür-Risâle, 1401. Dureys, Halid, Mevkif’ul-İmameyn el-Buhari ve Müslim min iştirat’il-lukyâ ve’s-semâ’ fi’s-senedi’l-muan’an, Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, ts. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr el-Hatîb Ahmed b. Ali b. Sabit, el-Kifâye (nşr. Muhammed el-Hâfız et-Tîcânî), Kahire: Matbaatu’s-Saade, 1972. Irâkî, Ebü'l-Fazl Zeynüddin Abdürrahim b. Hüseyin, et-Takyîd ve'l-izâh şerhu Mukaddimeti İbni's-Salâh, (thk. Abdurrahman Osman), Medine: el-Mektebet’us-Selefiyye, 1389/1969.
  2. İbn Abdilber, Ebû Ömer Cemaleddîn Yûsuf b. Abdillah b. Muhammed Kurtubi İbn Abdülber Nemerî, et-Temhîd limâ fi’l-Muvatta’ mine’l-meânî ve’l-esânîd, (nşr. Mustafa b. Ahmed el-Alevî, Mağrib: Vezaretü'l-Evkaf ve Şuuni'l-İslamiyye 1967/1387. İbn Adî, Ebû Ahmed Abdullah b. Adî el-Cürcânî, el-Kâmil fî duafai'r-ricâl(nşr. Yahyâ Muhtâr), Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye 1988/1409. İbn Cemââ, eş-Şeyhu’l-İmâm Bedruddîn Muhammed İbn İbrahim, el-Menhelü’r-râvî fî muhtasari ulûmi’l-hadîsi’n-nebevî, Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1406. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahman b. Muhammed b. İdris, el-Cerh ve’t-ta‘dîl, Beyr