AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that the definition of “princess male” positions men who do not conform to hegemonic norms such as physical and mental strength, problem-solving ability, and emotional resilience as others exhibiting feminine traits.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study is to examine the concept of “princess male” through the discourse in the media discussing masculinity in Turkey. The analysis was conducted based on a statement published in Bolu Gündem newspaper and selected segments of a program aired on the HaberGlobal channel in 2023. In the study, princess male discourses were analyzed within the framework of hegemonic masculinity, fragile masculinity, and doing gender. The findings indicate that the definition of “princess male” positions men who do not conform to hegemonic norms such as physical and mental strength, problem-solving ability, and emotional resilience as others exhibiting feminine traits. Additionally, the discourses reveal that women’s behaviors are coded as feminine and evaluated within a comparative hierarchy with men. This demonstrates that societal gender norms are ideologically reproduced, men’s behaviors are continuously monitored, and men who deviate from these norms are othered. The study shows that the media representation of the “princess male” reinforces gender inequalities and provides a critical perspective for understanding the performative nature of masculinity.
Özet
Bu çalışmanın amacı Türkiye’de erkeklik algılarını tartışan medyadaki söylemler üzerinden “prenses erkek” kavramını incelemektir. Analiz, Bolu Gündem gazetesinde yer alan bir söylem ve 2023 yılında HaberGlobal kanalında yayınlanan bir programın belirli kesitleri üzerinden yürütülmüştür. Çalışmada, prenses erkek söylemleri, hegemonik erkeklik normları, kırılgan erkeklik ve toplumsal cinsiyet performansı (doing gender) çerçevesinde analiz edilmiştir. Bulgular, “prenses erkek” tanımının, erkekliğin fiziksel ve zihinsel güç, çözüm odaklılık ve duygusal dayanıklılık gibi hegemonik normlara uymadığı durumlarda erkeklerin dişil özellikler taşıyan ötekiler olarak konumlandırıldığını göstermektedir. Ayrıca, söylemler kadınların davranışlarının dişil olarak kodlandığını ve erkeklerle karşılaştırmalı bir hiyerarşi içinde değerlendirildiğini ortaya koymaktadır. Bu durum, toplumsal cinsiyet normlarının ideolojik olarak yeniden üretildiğini, erkeklerin davranışlarının sürekli denetlendiğini ve norm dışına çıkan erkeklerin ötekileştirildiğini göstermektedir. Çalışma, medyada temsil edilen “prenses erkek” algısının toplumsal cinsiyet eşitsizliklerini pekiştirdiğini ve erkek kimliğinin performatif doğasının anlaşılmasında kritik bir perspektif sunduğunu ortaya koymaktadır.