AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that penalty thresholds have been increased across a wide range of offences.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In recent years in Türkiye, regulations introduced particularly in the field of criminal law-commonly referred to in public discourse as “judicial reform packages”-have generated significant debates concerning the justice system and the perception of impunity. This study examines the regulations introduced under the 10th and 11th Judicial Reform Packages from the perspective of the “perception of impunity,” with the primary aim of evaluating their role in restoring public trust in the justice system. Using qualitative research methods, specifically document analysis based on content analysis, the study evaluates changes in criminal sanctions and the execution regime. The findings indicate that penalty thresholds have been increased across a wide range of offences. In particular, intentional injury, threats, the exploitation of children by criminal organizations, and acts endangering traffic safety emerge as prominent offence categories within the scope of these reforms. Furthermore, the introduction of mandatory effective execution requirements in relation to probation and conditional release mechanisms is identified as an attempt to enhance the enforceability of sanctions and to prevent the dilution of punitive effectiveness. These reforms reflect a policy orientation aimed at increasing the visibility and deterrent effect of criminal sanctions and at reducing the perception of impunity. The study concludes that the perception of impunity cannot be reduced solely to deficiencies in legal norms. A comprehensive approach requires not only increases in penalty levels but also the strengthening of judicial independence, the enhancement of institutional accountability, and the abandonment of ad hoc and temporary legislative practices in execution law.
Özet
Türkiye’de son dönemlerde özellikle ceza hukuku alanında hayata geçirilen ve kamuoyunda “yargı paketleri” olarak bilinen düzenlemeler, adalet sistemine ve cezasızlık algısına yönelik tartışmaları beraberinde getirmektedir. Bu çalışma, temel vurgu olarak adalet sistemine duyulan güvenin yeniden tesisi amacıyla yürürlüğe giren 10. ve 11. Yargı Paketleri kapsamındaki düzenlemeleri, “cezasızlık algısı” perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesine dayalı içerik analizi tekniğinin kullanıldığı bu araştırmada, ceza yaptırımlarındaki ve infaz rejimindeki değişimler değerlendirilmiştir. Bu düzenlemelerle birçok suç tipinde ceza sınırları artırılmıştır. Bu kapsamda, özellikle kasten yaralama, tehdit, suç örgütlerinin çocukları araç olarak kullanması ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma fiillerine ilişkin suç tiplerinin ön plana çıktığı görülmektedir. Ayrıca, denetimli serbestlik ve koşullu salıverilme kurumlarına yönelik fiili infaz zorunlulukları getirilerek yaptırımların etkisizleşmesinin önüne geçilmesinin hedeflendiği belirtilebilmektedir. Bu düzenlemelerin ceza yaptırımlarının görünürlüğünü artırmaya ve cezasızlık algısını azaltmaya yönelik bir politika tercihini yansıttığı görülmektedir. Çalışmada, cezasızlık algısının sadece yasal norm boşluklarından ibaret olmadığı, sorunun bütünüyle çözülebilmesi için ceza sürelerinin artırılmasının ötesinde yargı bağımsızlığının desteklenmesi, kurumsal hesap verebilirliğin sağlanması ve infaz mevzuatındaki geçici düzenleme alışkanlığından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.