AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe article analyzed the effects of afore-mentioned changes on Türkiye’s humanitarian diplomacy approach on the context of “Somalia”, “Syria”, and “Gaza” cases and reached two main conclusions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article appraised a hypothesis that Türkiye’s “model” of humanitarian diplomacy serves as a human-oriented and functional model as to humanitarian intervention, conflict resolution, and peacebuilding by transcending national interest and power struggle oriented conventional diplomacy approaches. During Justice and Development Party governments (AK Party), Türkiye aptly utilized humanitarian diplomacy tools for peaceful resolution of conflicts and intervening in humanitarian crises, which turned Türkiye into a global-level actor in humanitarian diplomacy. However, by the second half of the 2010s, various developments, “Arab Spring/Revolts in particular, have led to new regional/ systemic threats emerge and increase in the use of hard power capabilities due to growing geopolitical competition. At the same period, Türkiye’s soft power capabilities as a humanitarian actor have been undermined and the room for humanitarian diplomacy in international politics has been limited. The article analyzed the effects of afore-mentioned changes on Türkiye’s humanitarian diplomacy approach on the context of “Somalia”, “Syria”, and “Gaza” cases and reached two main conclusions. Firstly, despite the processes that politicize and limit humanitarian diplomacy and intervention, Türkiye seems to follow a human-oriented agenda that is liberal, aiming to contribute multilateralism and in harmony with those of international humanitarian actors. Secondly, the hard power capabilities used in post-2015 humanitarian diplomacy performance are mobilized for Türkiye’s humanitarian agenda and as part of the long-term humanitarian strategies instead of expansionist purposes that prioritize national interests.
Özet
Bu çalışma, Türkiye’nin insani diplomasi “modelinin” insani müdahale, çatışma çözümü ve barış inşası süreçlerinde ulusal çıkar ve güç mücadelesi merkezli geleneksel diplomasi yaklaşımlarının ötesine geçebilen, insan odaklı ve işlevsel bir örnek temsil ettiği varsayımını değerlendirmiştir. Türkiye Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) hükümetleri döneminde çatışmaların barışçıl çözümlenmesi ve insani krizlere müdahale konusunda insani diplomasi araçlarından etkili şekilde faydalanmış, sonuçta insani diplomasi alanında küresel ölçekli bir aktöre dönüşmüştür. Öte yandan, 2010’ların ikinci yarısı itibariyle başta “Arap Baharı/Ayaklanmaları” olmak üzere çeşitli gelişmeler yeni bölgesel/sistemik güvenlik tehditleri ortaya çıkarmış ve büyüyen jeopolitik rekabet doğrultusunda sert güç unsurlarının kullanımı da artmıştır. Aynı dönemde, insani bir aktör olarak Türkiye’nin yumuşak güç kapasitelerinin aşındığı ve uluslararası politikada insani diplomasi alanlarının daraldığı gözlemlenmiştir. Çalışma söz konusu değişimlerin Türkiye’nin insani diplomasi yaklaşımına etkilerini “Somali”, “Suriye” ve “Gazze” vakaları kapsamında ele almış ve iki temel sonuca ulaşmıştır. Birincisi, insani diplomasi ve insani müdahale alanlarını siyasallaştıran ve daraltan süreçlere rağmen Türkiye’nin uluslararası insani aktörlerinkiyle uyumlu şekilde liberal, çok-taraflılık temeline katkıda bulunmayı hedefleyen ve insan odaklı bir gündem takip ettiği görülmektedir. İkincisi, 2015 sonrası insani diplomasi icrasında daha fazla yer verilen sert güç unsurları ulusal çıkarları önceleyen yayılmacı amaçlar yerine Türkiye’nin insani gündemi doğrultusunda uzun vadeli insani stratejilerin bir parçası olarak seferber edilmektedir.