Journals / Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 11 Sayı: 20

Taşeron İşçilerinin Kadroya Alınması Bağlamında Türk Kamu Personel Rejiminin Gelişim Süreci

Pages
157–175
Publication Date
2019-06-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türk kamu personel rejiminde, performansa dönük, çalışanların ve kamunun menfaatlerini birlikte gözeten köklü reforma ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:20. yüzyılın başlarından itibaren gelişmiş kapitalist ülkelerin kamu personel rejimleri Fordist bir nitelik kazanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Fordizm 1970’lerden itibaren kriz yaşamaya başlamıştır. 1980’lerden itibaren ise Post-Fordizm olarak nitelendirilen yeni bir aşamaya geçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Türk kamu personel rejiminde, performansa dönük, çalışanların ve kamunun menfaatlerini birlikte gözeten köklü reforma ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kamu Personel Rejimi · Fordizm · Post-Fordizm

Özet

20. yüzyılın başlarından itibaren gelişmiş kapitalist ülkelerin kamu personel rejimleri Fordist bir nitelik kazanmıştır. Fordizm 1970’lerden itibaren kriz yaşamaya başlamıştır. 1980’lerden itibaren ise Post-Fordizm olarak nitelendirilen yeni bir aşamaya geçilmiştir. Türk kamu personel rejimi de dünyadaki gelişmeleri takip ederek şekillenmiştir. 1980’lerden itibaren Post-Fordist yönde değişim yaşayan Türk kamu personel rejiminde, bütüncül bir reform yapılamamıştır. Sınırlı reformist düzenlemeler ise bir taraftan Anayasal çatışmaya yol açmış, diğer taraftan reformların hızını düşürmüştür. Bu durum ayrıca, bölük parçalı bir kamu personel mevzuatı oluşmasına yol açmıştır. Post-Fordist yapılanma örneklerinden biri olan taşeron işçileri çalıştırılması ise süreç içerisinde hızla yaygınlaşmış ve sayıları çok artmıştır. Ayrıca taşeron işçi çalıştırılması bir yığın sorun yaşanmasına da yol açmıştır. Oluşan sorunlara çözüm arayışları tartışılmış, nihayet taşeron işçilerinin önemli bir kısmına kadro verilmiştir. Bu çalışmada Türk kamu personel rejiminin gelişimi ve taşeron işçilerine kadro verilmesi analiz edilmiştir. Türk kamu personel rejiminde, performansa dönük, çalışanların ve kamunun menfaatlerini birlikte gözeten köklü reforma ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

Bozkurt, P. (2019). Taşeron İşçilerinin Kadroya Alınması Bağlamında Türk Kamu Personel Rejiminin Gelişim Süreci. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 20, 157–175. https://ajindex.com/articles/1214514

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. Akgüner, T. (2016). Kamu Personel Yönetimi, İstanbul: DER Yayınları,
  2. Al, H. (2007). Bilgi Toplumu ve Kamu Yönetiminde Paradigma Değişimi, Ankara: Bilimadamı Yayınları,
  3. Aslan, O. E. (2005). Kamu Personel Rejimi: Statü Hukukundan Esnekliğe, Ankara: TODAİE Yayın No: 326
  4. Aslan, O. E. (2007). Anayasa Mahkemesi Kararları Işığında 1982 Anayasasına Göre Kamu Personel Rejimi, Ankara: Seçkin Yayıncılık
  5. Avcı, M. ve Yavuzdoğan, S. (2016). Avrupa Birliği’ne Üye Ülkelerde Esnek Personel Rejimi ve Türkiye Uygulamalarının Kısmi Bir Analizi, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Sayı 28, ss. 29-56
  6. Canman, A. D. (1995). Çağdaş Personel Yönetimi, Ankara: TODAİE Yayınları No: 260
  7. Chaplin, C. (Yönetmen). (1936). Modern Times, [Film], USA
  8. Dinçer, Ö. ve Yılmaz, C. (2003). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: 1 Değişimin Yönetimi İçin Yönetimde Değişim, Ankara: T.C. Başbakanlık
  9. Drucker, P. F. (1993). Yeni Gerçekler, (Çev. Birtane Karanakçı), Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
  10. Efe, A. (2016). Türk İdari Yapılanma Geleneğinde Sıra Dışı Bir Kamu Personel Rejimi, Sayıştay Dergisi, Sayı 100, ss. 61-88
  11. Eraydın, A. (1992). Post-Fordizm ve Değişen Mekansal Öncelikler, Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını
  12. Eren, E. (2009). Personel Sisteminde Dönüşüm, Kamu Yönetimi: Yapı İşleyiş Reform, (Ed. Barış Övgün), Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayın No: 598, ss.175-186
  13. Eren, V. (2006). Personel Rejiminde Bürokratik Modelden İşletmeci Anlayışa Geçiş, SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt 6, Sayı 11, ss. 131-153
  14. Eren, V. ve Eken, M. (2007). Kamu Personel Rejiminde Reform Arayışları-Bürokratik Başarı İlkeleri ve İşletmeci Ücretlendirme Anlayışı Bağlamında Bir Değerlendirme, Kamu Yönetimi Yöntem ve Sorunlar, (Ed. Şinasi Aksoy ve Yılmaz Üstüner), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, ss.173-193
  15. Ergun, T. (2015). Kamu Yönetimi Kuram/Siyasa/Uygulama, Ankara: TODAİE Yayın No: 385
  16. Eryılmaz, B. (2002). Bürokrasi ve Siyaset Bürokratik Devletten Etkin Yönetime, İstanbul: Alfa Yayınları,
  17. Güzelsarı, S. (2004). Kamu Yönetimi Disiplininde Yeni Kamu İşletmeciliği ve Yönetişim Yaklaşımları, Kamu Yönetimi Gelişimi ve Güncel Sorunları, (Ed.
  18. Kemal Öktem ve Uğur Ömürgönülşen), Ankara: İmaj Yayınevi, ss. 85-137
  19. Harvey, D. (2010), Postmodernliğin Durumu, (Çev. Sungur Savran), İstanbul: Metis Yayınları
  20. Kalkınma Bakanlığı. (2013). Onuncu Kalkınma Planı, Ankara
  21. Kalkınma Bakanlığı. (2014). Onuncu Kalkınma Planı İstihdam Ve Çalışma Hayatı Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara
  22. Koçel, T. (2011). İşletme Yöneticiliği, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.,
  23. Kumar, K. (2013). Sanayi Sonrası Toplumdan Post-Modern Topluma Çağdaş Dünyanın Yeni Kuramları, (Çev. Mehmet Küçük), Ankara: Dost Kitabevi Yayınları
  24. Mathis, R. L., Jackson, J. H. (1998). Personnel/ Human Resource Management, St. Paul: West Publishing Company, USA
  25. Murat, G. ve Bağdigen, M. (2008), Kamu İdarelerinde Stratejik Planlama ve Yönetim, Gazi Kitabevi, Ankara
  26. Pollard, M. (1996). Henry Ford ve Ford, (Çev. Ayşe Aydoğan), Ankara: İlkkaynak Kültür ve Sanat Ürünleri
  27. Saklı, A. R. (2013). Fordizm’den Esnek Üretim Rejimine Dönüşümün Kamu Yönetimi Üzerindeki Etkileri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:12 Sayı:44 ss. 107-131, www.dergipark.gov.tr/download/article-file/70441, Erişim tarihi: 01.09.2018
  28. Sezen, S. (2003). Türk Kamu Yönetiminde Kurullar, Ankara: TODAİE Yayınları No: 316
  29. Şaylan, G. (2000). Kamu Personel Yönetiminden İnsan Kaynakları Yönetimine Geçiş, İstanbul: TESEV Yayınları 18
  30. Şaylan, G. (2002). Postmodernizm, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları
  31. Taylor, F. W. (2011). Bilimsel Yönetimin İlkeleri, (Çev. H. Bahadır Akın), Adres Yayınları, Ankara
  32. Yayman, H. (2008). Türkiye’nin İdari Reform Tarihi, Ankara: Turhan Kitabevi
  33. 5227 sayılı Kamu Yönetiminin Temel İlkeleri Ve Yeniden Yapılandırılması Hakkında Kanun (Birçok maddesi Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından tekrar görüşülmek üzere Türkiye Büyük Millet Meclisine geri gönderilmiş; Mecliste tekrar görüşülmemiş ve yürürlüğe girememiştir.), www.tbmm.gov.tr/kanunlar/k5227.html, Erişim tarihi: 01.09.2018
  34. 1982 Anayasası, www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709.pdf, Erişim tarihi: 01.09.2018
  35. 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, Resmi Gazete: 24.12.2017/30280