Journals / KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 1

The Role of Participation in Responding to the Climate Crisis in the Context of Women- Friendly Cities

Kadın Dostu Kentler Bağlamında Katılımcılığın İklim Krizine Yanıt Üretmedeki Rolü

Eda Kaya(DÜZCE ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ)0000-0003-4539-1685
Pages
143–174
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Findings indicate that highlighting women’s needs can help mitigate spatial and social inequalities exacerbated by the climate crisis.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The climate crisis profoundly affects the social, environmental, and governance structures of cities.
📊
Key Findings & Data:In this study, a bibliometric review was conducted using the Web of Science Core Collection with the keywords “Women-Friendly Cities,” “Participatory,” and “Climate Crisis.” Out of 110 identified publications, 71 articles were analyzed.
💡
Conclusion & Impact:Findings indicate that highlighting women’s needs can help mitigate spatial and social inequalities exacerbated by the climate crisis.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kadın dostu kentler · Katılımcılık · İklim krizi

Abstract

The climate crisis profoundly affects the social, environmental, and governance structures of cities. Women are particularly vulnerable due to social roles, care responsibilities, and spatial inequalities. The women-friendly city approach aims to create more inclusive and equitable solutions to the climate crisis by placing gender equality at the center of urban planning and local governance. Participation is a key component of this approach, enabling women’s active involvement in decision-making processes. Integrating women’s knowledge and experiences into urban climate policies contributes to the development of resilient and sustainable cities. In this study, a bibliometric review was conducted using the Web of Science Core Collection with the keywords “Women-Friendly Cities,” “Participatory,” and “Climate Crisis.” Out of 110 identified publications, 71 articles were analyzed. Findings indicate that highlighting women’s needs can help mitigate spatial and social inequalities exacerbated by the climate crisis. Analyses conducted within the Turkish context demonstrate that participation not only enhances social inclusivity but also supports effective local strategies to address climate-related challenges. The study contributes to the literature by theoretically examining the impact of women-friendly urban design on climate policies and demonstrating practical outcomes of participatory approaches. Overall, participatory governance emerges as a crucial tool for developing climate-resilient and inclusive cities.

Özet

İklim krizi, şehirlerin sosyal, çevresel ve yönetimsel yapılarını derinden etkilemektedir. Kadınlar; toplumsal roller, bakım emeği ve mekânsal eşitsizlikler nedeniyle bu etkilerden daha fazla etkilenmektedir. Kadın dostu kent yaklaşımı, kentsel planlama ve yerel yönetim süreçlerinde toplumsal cinsiyet eşitliğini merkeze alarak iklim krizine karşı daha adil ve kapsayıcı çözümler üretmeyi amaçlamaktadır. Bu yaklaşımda katılımcılık, kadınların karar alma süreçlerine aktif biçimde dâhil edilmesini sağlar. Kadınların bilgi ve deneyimlerinin kentsel iklim politikalarına yansıtılması, dirençli ve sürdürülebilir kentlerin oluşumuna katkı sunmaktadır. Bu çalışma kapsamında; Web of Science Core Collection veri tabanında “Women-Friendly Cities”, “Participatory” ve “Climate Crisis” anahtar kelimeleriyle yapılan bibliyometrik taramada 110 yayın belirlenmiş, 71 makale analiz kapsamına alınmıştır. Analizler; söz konusu temaların farklı disiplinlerde yoğunlaştığını ve kadın ihtiyaçlarının görünür kılınmasının mekânsal ve toplumsal eşitsizlikleri azaltmada kritik öneme sahip olduğunu göstermektedir. Türkiye örneklemi üzerinden yürütülen araştırma, katılımcılığın sosyal kapsayıcılığı artırmakla kalmayıp iklim krizine karşı yerel düzeyde etkili stratejiler geliştirmeye katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Çalışma; kadın dostu kent tasarımının iklim politikalarına etkisini teorik olarak tartışırken, katılımcı yöntemlerin uygulamadaki somut sonuçlarını da sunarak literatüre özgün bir katkı sağlamaktadır. Sonuç olarak, katılımcı yönetişim, iklim dirençli ve kapsayıcı kentlerin geliştirilmesinde temel bir araçtır.

🔖

Cite This Article

Kaya, E. (2026). The Role of Participation in Responding to the Climate Crisis in the Context of Women- Friendly Cities. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 1, 143–174. https://doi.org/10.21798/kadem.2026.206

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (66)

  1. Acierno, A. (2016). Leggere la nuova agenda urbana secondo una prospettiva di genere. Rivista Internazionale di Cultura Urbanistica, 16, 5–10. https://doi.org/10.6092/2281-4574/4017
  2. Acuner, D. (2016). Canavarlaştırılan kent sokakları: Kadının kent deneyimi üzerine bir değerlendirme. Feminist Eleştiri Dergisi, 8(1), 1-15. https://doi.org/10.1501/Fe0001_0000000148
  3. Alkan, A. (2009). Kadın dostu yerleşimler’e doğru yerel planlama ve hizmet sunum modeli: Uygulama rehberi. United Nations Population Fund (UNFPA) Türkiye.
  4. Alkan, A. (2013). Yerel siyaset kadınlar için neden önemli? Retrieved from http://kasaum.ankara.edu.tr/files/2013/03/aytenh.yerel_siyaset_kadinlar_icin_neden_onemli.pdf
  5. Baykan, D. A. (2015). Yerel yönetimler için kadın dostu kent planlaması ve tasarım ilkeleri. Uzerler Matbaacılık.
  6. Beloskar, V. D., Haldar, A., & Gupta, A. (2023). Gender equality and women’s empowerment: A bibliometric review of the literature on SDG 5 through the management lens. Journal of Business Research. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2023.114442
  7. Biehl, K. S., & Aslan, Ö. (2022). Migration and environment from a gender perspective: Examples from civil society in Turkey. Sabancı University Gender and Women’s Studies Center of Excellence.
  8. Blunt, A., & Wills, J. (2013). Dissident geographies: An introduction to radical ideas and practice. Routledge.
  9. Castriotta, M., Loi, M., Marku, E., & Naitana, L. (2019). What’s in a name? Exploring the conceptual structure of emerging organizations. Scientometrics, 118(2), 407-437.
  10. Cemek, E. (2025). Visualizing climate change and gender ınequality research: A bibliometric analysis (2008–2024). Social Sciences Studies Journal, 10(11), 1802-1809. https://doi.org/10.5281/zenodo.17441035
  11. Demircan, N. (2025). Gender equality in public space planning: The women-friendly city approach. International Journal For Multidisciplinary Research, 7(5). https://doi.org/10.36948/ijfmr.2025.v07i05.55004
  12. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296.
  13. Doğdu Yücetürk, G. (2025). Assessment of gendered vulnerability, climate change awareness, and resilience patterns among coastal women regarding urban flooding disasters in Bozkurt, Türkiye. International Journal of Disaster Risk Reduction, 99, 105380. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2025.105380
  14. Efe Güney, M., Akbudak, H., Ay, F., Tuncay, B., Tanrıverdi, S., & Şanlı, N. (2022). Kadın dostu kent planlama yaklaşımı kapsamında güvenlik kriterinin değerlendirilmesi: Çiğli örneği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(31), 16–58. https://doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1070976
  15. Food and Agriculture Organization (FAO). (2023). The state of food security and nutrition in the world 2023. FAO.
  16. Gürbüz, C., & Bozkurt, Ç. Ö. (2018). Pazarlama ve pazarlama araştırmaları dergisi’nin bibliyometrik analizi. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(3), 1–23. https://doi.org/10.30803/ adusobed.330839
  17. Harris, A., & Bartlow, S. (2015). Intersectionality: Race, gender, sexuality, and class. In DeLamater, J., Plante, R. (Eds) Handbook of the sociology of sexualities. Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-17341-2_15
  18. Hotamışlı, M. & Erem, I. (2014). Muhasebe ve finansman dergisi’nde yayınlanan makalelerin bibliyometrik analizi, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (63), 1-19.
  19. Huque, Z. (2015). Önsöz. D. Altay Baykan (Y). Yerel yönetimler için kadın dostu kent planlaması ve tasarım ilkeleri içinde. 6-7. Birleşmiş Milletler. Uzerler Matbaacılık.
  20. IPCC. (2022). Climate change 2022: Impacts, adaptation, and vulnerability. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009325844
  21. İklim Haber. (2020, 19 Mart). İklim değişikliği karşısında kadınlar neden daha savunmasız kalıyor? Retrieved from https://www.iklimhaber.org/iklimdegisikligi-kadinlari-neden-daha-savunmasiz-kiliyor
  22. İngün Karkış, Ö., & Ömeroğlu, A. T. (2023). Kadınların siyasal katılımı konulu çalışmalar üzerine bibliyometrik bir analiz. Kent Akademisi Dergisi, 16(3), 1880–1906. https://doi.org/10.35674/kent.1297787
  23. Kadın Dostu Kentler. (2015). Kadın dostu kentler programı. https://www.kadindostukentler.org
  24. Kapani, M. (2002). Politika bilimine giriş (14. Baskı). Bilgi Yayınevi.
  25. Kara, Y. (2021). Kesişimsellik iklim değişikliğinin neresinde? Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(1), 1–16. https://doi.org/10.46442/intjcss.729485
  26. Kaya, E., & Uzun, O. (2024). Kentsel açık ve yeşil alan planlamasında katılımcılık görüşlerini birlikte kullanan uluslararası çalışmaların bibliyometrik analizi. Kent Akademisi, 17(3), 1060–1085. https://doi.org/10.35674/ kent.1366223
  27. Kaypak, Ş. (2014). Toplumsal cinsiyet bakış açısından kente bakmak. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(1), 344–357.
  28. Kiper, T., Korkut, A., & Üstün Topal, T. (2016). Mekânsal planlamada kadın dostu kent yaklaşımı. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 5(26), 1777–1796. https://doi.org/10.7816/idil-05-26-11
  29. Kirk, D. (2010). Women-friendly Seoul project. Retrieved January 2, 2018, from http://www.biztechreport.com/story/423-women-friendly-seoul
  30. Korkut, A., & Kiper, T. (2016). Yaşanabilir, insan odaklı kent yaklaşımı. In 4. Uluslararası Kentsel ve Çevresel Sorunlar ve Politikalar Kongresi Bildiriler
  31. Kitabı (pp. 25–40). Aksaray. Retrieved from https://www.aksaray.edu.tr/files/bilgi_belge/2017/kongre_v2.pdf
  32. Larasati, Y. G., & Fernando, H. (2024). Women and political power: An evaluation of gender-studies based on bibliometric in Southeast Asia (2004–2024). https://doi.org/10.32332/jsga.v7i01.9941
  33. Lefebvre, H. (1991). The production of space. Blackwell.
  34. MacGregor, S. (2009). A stranger silence still: The need for feminist social research on climate change. The Sociological Review, 57(s2), 124–140. https://doi.org/10.1111/j.1467-954X.2010.01889.x
  35. Meinzen-Dick, R., Quisumbing, A., Doss, C., & Theis, S. (2019). Women’s land rights as a pathway to poverty reduction: Framework and review of available evidence. Agricultural Systems, 172, 72-82.
  36. Miwu, G., Boruah, H., Dutta, A., & Mukherjee, S. R. (2025). A bibliometric analysis on gender equality and unpaid work from 1991 to 2023. International Journal of Environmental Sciences, 11(6s), 1130.
  37. Neumayer, E., & Plümper, T. (2007). The gendered nature of natural disasters: The impact of catastrophic events on the gender gap in life expectancy. Annals of the Association of American Geographers, 97(3), 551–566. https://doi.org/10.1111/j.1467-8306.2007.00563.x
  38. Özaydınlık, K. (2014). Toplumsal cinsiyet temelinde Türkiye’de kadın ve eğitim. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 14(33), 93-112. https://doi.org/10.21560/spcd.03093
  39. Pengcheng, X., Shunyi, W., Tao, L., & Fang, W. (2023) “Does the old city meet the needs of contemporary women? A study on women-friendliness of the built environment in old Beijing city.” https://research.ebsco.com/c/zrhf4i/search/advanced/publications/FXRQ?selectedDb=obojnh&isDashboardExpanded=true
  40. Rodríguez Cáceres, L. S. (2025). A perspetiva do gênero na mudança climática. Terra Livre, 1(64), 203–237. https://doi.org/10.62516/terra_livre.2025.3825
  41. Samal, R., & Dash, M. (2024). Women’s participation and gender equality in sustainable ecotourism: A bibliometric analysis. Women’s Studies International Forum, 107, 102993. https://doi.org/10.1016/j. wsif.2024.102993
  42. Shakooee, H. (2007). New trends in philosophy of geography. Gitashenasi Publications.
  43. Sobeukum, A. Y. (2024). Partisipasi politik anggota legislatif perempuan dalam pengambilan keputusan di dprd kabupaten kupang provinsi nusa tenggara timur. Jurnal Ilmu Sosial Dan Ilmu Politik, 4(2), 76. https://doi.org/10.30742/juispol.v4i2.4142
  44. Sorensen, C. J., & Balbus, J. (2021). Climate change and women’s health: Risks and opportunities. Climate Change and Global Public Health, 403-426.
  45. Şahin, M., Soyocak, S., & Boduroğlu, G. (2024). Kadınların siyasal temsilde yaşadıkları sorunlar ve engeller üzerine nitel bir araştırma, Politik Ekonomik Kuram, 8(2), 402-424. https://doi.org/10.30586/pek.147 1262
  46. Şahnagil, S. (2018). Yerel siyasette cinsiyet rejimi: Kadınların temsil ve katılımı üzerine genel bir değerlendirme. H. Gür ve H. H. Şahan (Ed.), Uluslararası Necatibey Eğitim ve Sosyal Bilimler Araştırmaları Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (271-290). Akademisyen Yayınevi.
  47. Şener, Ü., & Demirdirek, H. (2014). 81 il için toplumsal cinsiyet eşitliği karnesi. https://www.tepav.org.tr/upload/files/13950514583.81_Il_Icin_Toplumsal_Cinsiyet_Esitligi_Karnesi.pdf
  48. Şenol, N. (2008). Kadın dostu kentler: Avrupa’dan örnekler. Birleşmiş Milletler Kadın ve Kız Çocuklarının İnsan Haklarının Korunması ve Geliştirilmesi Ortak Programı Yayını. http://womenfriendlycities.com/content/docs/ outputs/avrupadan-ornekler.pdf
  49. Tapdık, S. (2020). Kadının kent yönetimine katılımının kentlerin gelişmişlik düzeylerine göre farklılaşması: Batı Karadeniz Bölgesi örneği [Yayımlanmamış Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi].
  50. Tapdık, S., & Negiz, N. (2019). Kent aktörlerinin kadın dostu kent algısı ve kentte durum: Zonguldak örneği. Uluslararası İşletme, Ekonomi ve Yönetim Perspektifleri Dergisi, 3(4), 128-142.
  51. Tekinbaş, E. (2013). Kadın dostu kentler. TMMOB Şehir Plancıları Odası Haber Bülteni, (2), 20–23.
  52. The Lancet Regional Health – Americas. (2025). Beyond equity, diversity and inclusion: the power of intersectionality in transforming workforces. The Lancet Regional Health - Americas, 41, 100991. https://doi.org/10.1016/j.lana.2025.100991
  53. Türk Dil Kurumu (TDK). (2025). Kent; şehir. https://sozluk.gov.tr
  54. Türk Dil Kurumu (TDK). (2026). Büyük Türkçe Sözlük. Nisan 2026. http://tdkterim.gov.tr/bts/
  55. Tokman, Y. (2008). Kadın dostu kent kavramının İzmir ölçeğinde tartışılması. In
  56. TMMOB İzmir Kent Sempozyumu Bildiriler Kitabı (pp. 433–443).
  57. UNICEF. (2020). Gender Equality: Global Annual Results Report 2019. Retrieved from https://www.unicef.org/media/73826/file/Global-annual-resultsreport-2019-gender-equality-accessible.pdf
  58. UN-Habitat. (2015). Gender equality network. https://unhabitat.org/genderequality-network/
  59. UN Women. (2018). Turning promises into action: Gender equality in the 2030 Agenda for Sustainable Development. https://www.unwomen.org/en/digital-library/publications/2018/2/gender-equality-in-the-2030-agenda-for-sustainable-development-2018
  60. United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). (2011).
  61. United Nations Framework Convention on Climate Change. UNFCCC Secretariat [available at https://unfccc.int/resource/docs/2011/cop17/eng/07.pdf]
  62. UNICEF. (2020). Gender, climate and security: Sustaining inclusive peace on the frontlines of climate change. https://cnxus.org/wp-content/uploads/2021/10/GCS_PolicyReport_200611.pdf
  63. Üskül, A. K., Thalmayer, A. G., Bernardo, A. B. I., González, R., Kende, A., Laher, S., Lášticová, B., Saab, R., Salas, G., Singh, P., Zeinoun, P., Norenzayan, A., Chao, M. M., Shoda, Y., & Cooper, M. L. (2024). Challenges and opportunities for psychological research in the majority world. Collabra, 10(1). https://doi.org/10.1525/collabra.123703
  64. World Meteorological Organization (WMO). (2022). State of the Global Climate 2022. WMO.
  65. Xu, X., Chen, X., Jia, F., Brown, S., Gong, Y. & Xu, Y. (2018). Supply chain finance: A systematic literature review and bibliometric analysis. International Journal of Production Economics, 204, 160-173.
  66. Zupic, I., & Cater, T. (2015). Bibliometric methods in management and organization. Organizational Research Methods, 18(3), 429-472.