AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the research results, it is recommended that psychological disorders such as anxiety and depression be evaluated together in the diagnosis of stress incontinence and that remedial studies be conducted on stress incontinence quality of life indicators.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Stress incontinence is currently defined as involuntary urine loss, whether more or less. The aim of this study is to evaluate the preoperative and postoperative anxiety and quality of life levels in patients who underwent stress incontinence surgery. It is a comparative and descriptive study. The universe of the study consisted of female patients who applied to the urology and gynecology departments of the Ministry of Health Hospital for stress incontinence surgery, and 65 female patients were included in the study. The scales used in the study were SEAPI-QMM Incontinence Quality of Life Scoring, State and Trait Anxiety Scale. The scales were filled out by the participants in the department before the surgery and in the outpatient clinic one month after the surgery. It was determined in the findings that 76.9% of the participants were married, 63% were between the ages of 45-59, 38.5% were housewives, 61.5% had high BMI, 55.4% had comorbid diseases, 75.4% had normal births, 52.3% had three or more births, and 52.3% had large babies. It was determined that the mean scores of the State Anxiety Scale, Trait Anxiety Scale, and Incontinence Quality of Life Scale were lower than before the surgery. It was determined that there was a positive and statistically significant moderate relationship between the Incontinence Quality of Life Score and State Anxiety after the surgery. According to the research results, it is recommended that psychological disorders such as anxiety and depression be evaluated together in the diagnosis of stress incontinence and that remedial studies be conducted on stress incontinence quality of life indicators.
Özet
Stres inkontinans günümüzde istem dışı az ya da çok fark etmeksizin idrar kaçırma olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı stres inkontinans cerrahisi geçiren hastalarda ameliyat öncesi ve sonrası kaygı ve yaşam kalitesi düzeylerinin değerlendirilmesidir. Karşılaştırmalı ve tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Sağlık Bakanlığı Hastanesi üroloji ve kadın hastalıkları servislerine stres inkontinans cerrahisi için başvuran kadın hastalar oluşturmuş olup, çalışmaya 65 kadın hasta dâhil edilmiştir. Araştırmada kullanılan ölçekler SEAPI-QMM İnkontinans Yaşam Kalitesi Skorlaması, Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeğidir. Katılımcılara ameliyat öncesi serviste, ameliyat sonrası süreçten bir ay sonra poliklinikte olmak üzere ölçekler doldurtulmuştur. Çalışmaya katılanların %76.9’unun evli, %63’ünün 45-59 yaş aralığında, %38.5’inin ev hanımı, %61.5’inin BKİ’sinin yüksek olduğu, %55.4’ünün komorbid hastalığı olduğu, %75.4’ünün normal doğum yaptığı, %52.3’ünün üç ve üzeri doğum yaptığı ve %52.3’ünün iri bebek doğurduğu bulgularda belirlenmiştir. Durumluk Kaygı Ölçeği, Sürekli Kaygı Ölçeği ve İnkontinans Yaşam Kalitesi Ölçeği puan ortalamalarının ameliyat öncesine göre daha düşük olduğu saptanmıştır. Ameliyat sonrası İnkontinans Yaşam Kalitesi Skoru ile Durumluk Kaygı arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı orta dereceli ilişki olduğu saptanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre stres inkontinans tanısında anksiyete ve depresyon gibi psikolojik bozuklukların bir arada değerlendirilmesi ve stres inkontinans yaşam kalitesi göstergelerine yönelik iyileştirici çalışmaların yapılması önerilmektedir.