AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study represents one of the first electrodiagnostic evaluations of lateral femoral cutaneous nerve conduction in axial spondyloarthritis and demonstrates no significant electrophysiological abnormalities compared with healthy controls, and no consistent associations with clinical disease measures.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This cross-sectional study aimed to evaluate bilateral lateral femoral cutaneous nerve conduction in patients with axial spondyloarthritis using nerve conduction studies and to investigate its relationship with disease activity, functional status, and clinical parameters. Fifty patients diagnosed with axial spondyloarthritis and thirty-eight healthy controls matched for age, sex, and body mass index were included. Demographic and clinical characteristics, including spinal mobility measures, were recorded. Disease-related variables included symptom duration, time since diagnosis, patient and physician global assessments, fatigue, Bath Ankylosing Spondylitis Disease Activity Index, Bath Ankylosing Spondylitis Metrology Index, and Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index. Bilateral lateral femoral cutaneous nerve sensory nerve conduction studies were performed in all participants, and the mean values of the right and left measurements were used in the analyses. Subgroup analyses were also performed according to HLA-B27 status in patients with axial spondyloarthritis. No significant differences were found in lateral femoral cutaneous nerve amplitudes, latencies, or conduction velocities between axial spondyloarthritis patients and healthy controls (all p> 0.05). Similarly, no significant differences were observed between HLA-B27-positive and HLA-B27-negative patients with axial spondyloarthritis. Within the axial spondyloarthritis group, no significant associations were identified between lateral femoral cutaneous nerve electrodiagnostic parameters and disease activity, functional indices, or other clinical variables. This study represents one of the first electrodiagnostic evaluations of lateral femoral cutaneous nerve conduction in axial spondyloarthritis and demonstrates no significant electrophysiological abnormalities compared with healthy controls, and no consistent associations with clinical disease measures.
Özet
Bu kesitsel çalışma, aksiyel spondiloartritli hastalarda bilateral lateral femoral kutanöz sinirin elektrofizyolojik özelliklerini sinir iletim çalışmaları ile değerlendirmeyi ve bu bulguların hastalık aktivitesi, fonksiyonel durum ve klinik parametrelerle ilişkisini araştırmayı amaçlamıştır. Çalışmaya 50 aksiyel spondiloartritli hasta ile yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksi açısından eşleştirilmiş 38 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Tüm katılımcıların demografik ve klinik özellikleri (spinal mobilite ölçümleri dâhil) kaydedilmiştir. Aksiyel spondiloartrit grubunda hastalığa ilişkin değişkenler; semptom süresi, tanı süresi, hasta ve hekim global değerlendirmeleri, yorgunluk, Bath Ankilozan Spondilit Hastalık Aktivite İndeksi, Bath Ankilozan Spondilit Metroloji İndeksi ve Bath Ankilozan Spondilit Fonksiyonel İndeksi içermektedir. Tüm katılımcılarda bilateral lateral femoral kutanöz sinir iletim çalışmaları yapılmış ve analizlerde sağ ve sol taraf ölçümlerinin ortalama değerleri kullanılmıştır. Ayrıca aksiyel spondiloartritli hastalarda HLA-B27 durumuna göre alt grup analizleri yapılmıştır. Aksiyel spondiloartrit hastaları ile kontrol grubu arasında lateral femoral kutanöz sinir amplitüdü, latans ve ileti hızları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır (tüm p > 0,05). HLA-B27 pozitif ve negatif aksiyel spondiloartrit hastaları arasında lateral femoral kutanöz sinir elektrodiagnostik parametreleri açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Aksiyel spondiloartrit grubunda lateral femoral kutanöz sinirin elektrodiagnostik parametreleri ile hastalık aktivitesi, fonksiyonel durum veya klinik değişkenler arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Bu çalışma, aksiyel spondiloartrit hastalarında lateral femoral kutanöz sinir iletiminin elektrofizyolojik olarak değerlendirildiği ilk çalışmalardan biridir ve sonuçlar, sağlıklı bireylerle karşılaştırıldığında, belirgin bir elektrofizyolojik anormallik ya da klinik hastalık parametreleriyle tutarlı bir ilişki göstermemiştir.