AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study concludes that eco-vandalism should be conceptually distinguished from traditional patterns of vandalism, that sanctions must be determined according to the principle of proportionality, that it is necessary to establish international standards in this field.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Since 2022, climate activists have adopted a new form of protest targeting world-renowned artworks to draw attention to environmental destruction. These actions, termed eco-vandalism, have moved the phenomenon of vandalism against artworks beyond the domain of criminal damage, bringing a multidimensional debate under human rights law to the fore. In this study, the concept of vandalism against artworks is first placed within a conceptual framework based on the distinction between expressive vandalism and tactical vandalism, and then the unique position of eco-vandalism within this classification is assessed. Vandalism against artworks is examined along the axes of the right to participate in cultural life and freedom of expression. In this context, ECtHR case law is interpreted regarding the regime of limitations on freedom of expression. Judicial decisions concerning vandalism against artworks in the Netherlands, the United Kingdom, France, Germany, Italy, the United States and the Vatican are examined, revealing the divergences in approaches among countries. The study concludes that eco-vandalism should be conceptually distinguished from traditional patterns of vandalism, that sanctions must be determined according to the principle of proportionality, that it is necessary to establish international standards in this field.
Özet
Özellikle 2022 yılından itibaren iklim aktivistleri, iklim değişikliğine ve çevre felaketlerine dikkat çekmek amacıyla müzelerde sergilenen ünlü sanat eserlerini hedef alan yeni bir protesto biçimine yönelmiştir. Eko-vandalizm olarak adlandırılan bu eylemler, sanat eserlerine yönelik vandalizm olgusunu mala zarar verme düzleminin ötesine taşıyarak insan hakları hukuku bağlamında çok boyutlu bir tartışmayı gündeme getirmiştir. Bu çalışmada, sanat eserlerine yönelik vandalizm kavramı öncelikle ifadeci vandalizm ve taktiksel vandalizm ayrımı temelinde kavramsal bir çerçeveye oturtulmuş, ardından eko-vandalizm eylemlerinin bu ayrım içindeki özgün konumu değerlendirilmiştir. Sanat eserlerine yönelik vandalizm eylemleri kültürel yaşama katılma hakkı ve ifade özgürlüğü ekseninde değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, AİHM içtihadı ifade özgürlüğünün sınırlandırılması rejimi bakımından yorumlanmıştır. Birleşik Krallık, Hollanda, Fransa, Almanya, İtalya, ABD ve Vatikan’daki sanat eserlerine yönelik vandalizme ilişkin yargı kararları incelenerek ülkeler arasındaki yaklaşım farklılıkları ortaya konulmuştur. Çalışma, eko-vandalizm eylemlerinin geleneksel vandalizm kalıplarından kavramsal düzeyde ayrıştırılması, yaptırımların orantılılık ilkesine uygun belirlenmesi ve bu alanda uluslararası düzeyde bir standart oluşturulması gerektiği sonucuna ulaşmaktadır.