Journals / Bankacılar / 2014 / Cilt: 25 Sayı: 88

The evidential value of electronic correspondence between ınitiatives ın ınvestigations carried out by the competition authority

Rekabet Kurumu tarafından yürütülen soruşturmalarda teşebbüsler arası elektronik yazışmaların delil değeri

Pages
27–79
Publication Date
2014-05-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is thought that personal information nested within the information systems of attempters cannot be seized unless the issue is designated clearly by the law on protection of competition with 4054 serial number and the Institution is explicitly authorized.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The present study investigates whether there is legal basis behind in situ searching and seizure processes over personal information/correspondence texts in computer systems of attempters who were subject to inspection conducted by the Competition Authority without any judicial decision, or not; and position of these processes in regard to the freedom of communication, right to a fair trial, and principle of fair and valid evidence collection secured by the Constitution, and the European Human Rights Act.
📊
Key Findings & Data:The present study investigates whether there is legal basis behind in situ searching and seizure processes over personal information/correspondence texts in computer systems of attempters who were subject to inspection conducted by the Competition Authority without any judicial decision, or not; and position of these processes in regard to the freedom of communication, right to a fair trial, and principle of fair and valid evidence collection secured by the Constitution, and the European Human Rights Act.
💡
Conclusion & Impact:It is thought that personal information nested within the information systems of attempters cannot be seized unless the issue is designated clearly by the law on protection of competition with 4054 serial number and the Institution is explicitly authorized.
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The present study investigates whether there is legal basis behind in situ searching and seizure processes over personal information/correspondence texts in computer systems of attempters who were subject to inspection conducted by the Competition Authority without any judicial decision, or not; and position of these processes in regard to the freedom of communication, right to a fair trial, and principle of fair and valid evidence collection secured by the Constitution, and the European Human Rights Act. It is thought that personal information nested within the information systems of attempters cannot be seized unless the issue is designated clearly by the law on protection of competition with 4054 serial number and the Institution is explicitly authorized.

Özet

Bu makalede, herhangi bir hâkim kararı olmaksızın Rekabet Kurumu tarafından yapılan yerinde inceleme ve denetlemelerde, denetime tabi tutulan teşebbüslerin bilgisayar sistemlerindeki kişisel veriler/haberleşme metinleri üzerinde yapılan arama ve el koyma işlemlerinin hukuki dayanağının bulunup bulunmadığı konusu üzerinde durulmakta, bu işlemlerin Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyeti, adil yargılanma hakkı, adil ve geçerli delil elde etme ilkeleri karşısındaki hukuki durumu incelenmektedir. 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkındaki Kanun'da açıkça düzenlenmediği ve Kuruma açıkça yetki verilmediği sürece teşebbüslerin bilişim sistemlerindeki kişilere ait verilere el konulamayacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

Demircioğlu, M. Y. (2014). The evidential value of electronic correspondence between ınitiatives ın ınvestigations carried out by the competition authority. Bankacılar, Cilt: 25 Sayı: 88, 27–79. https://ajindex.com/articles/1197396

References (106)

  1. Akıncı, M. (2001). Ekonomik Kamu Düzeni ve Rekabet Kurumu. Rekabet Dergisi, (5),2-16
  2. Akıllıoğlu, T. (1989). Avrupa İnsan Hakları Hukuku ve İç Hukukumuz, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 44 (3-4),155-173
  3. Akil, C. (2012).Yargıtay Kararları Işığında Medeni Yargılama Hukukunda Hukuka Aykırı Biçimde Elde Edilmiş Delillerin Değerlendirilip Değerlendirilemeyeceği Meselesi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 61 (4) 1223-1270
  4. Akyılmaz, B. (2000). İdari Usul İlkeleri Işığında İdari İşlemin Yapılış Usulü. Ankara: Yetkin Yayınları
  5. Akyılmaz, B., Sezginer, M. ve Kaya, C. (2013). Türk İdare Hukuku. Ankara: Seçkin Yayınları
  6. Aktekin, E. (2013).“Avrupa Komisyonu Yerinde İncelemelere İlişkin Bilgilendirme Notunu Güncelledi” 19.11.2013 tarihinde http://www.rekabet.gov.tr/default.aspx?nsw=ZfqYCjyF53Vh9/ CGKKuOQQH7deC+LxBI8 adresinden erişildi
  7. Akyürek, G. (2012). Ceza Yargılamasında Hukuka Aykırı Delillerin Değerlendirilmesi Sorunu. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (101),61-82
  8. Albayrak, H. (2008). “Elektronik Belgelerin Delil Olarak Değerlendirilmesi” 19.11.2013 tarihinde http://hakanalbayrak.blogspot.com/2008/05/elektronik-belgelerin-delil-olarak.html adresinden erişildi
  9. Anayasa Mahkemesi Kararı, 2009/ 1 E., 2011/82 K sayılı kararı. 18 Şubat 2012 tarih ve 28208 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır
  10. Anayasa Mahkemesi Kararı, Esas Sayısı: 2012/27 Karar Sayısı: 2012/173, Karar Günü: 8.11.2012 R.G. Tarih-Sayı: 28.03.2013-28601
  11. Anayasa Mahkemesi Kararı, Esas Sayısı: 2009/90, Karar Sayısı: 2011/47, Karar Günü: 10.3.2011, R.G. Tarih-Sayı 14.05.2011-27934
  12. Artuk, M.E.,Gökçen, A. ve Yenidünya, C. (2003). Ceza Hukuku Genel Hükümler II. Ankara: Seçkin Yayınevi
  13. Aslan, Y. (2001) Rekabet Hukuku. Bursa: Ekin Kitabevi
  14. Aşçıoğlu Öz, G. (2000). Avrupa Topluluğu ve Türk Rekabet Hukukunda Hakim Durumun Kötüye Kullanılması. Ankara: Rekabet Kurumu. Rekabet Kurumu Yayınları No: 51
  15. Atay, E. E. (2006). İdare Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi
  16. Başlar, K. (2005). Anayasa Yargısında Mahkeme Kavramı. Ankara: Roma Yayınları
  17. Bronckers, M., Vallery, A. (2011). “No Longer Presumed Guilty? The Impact of Fundamental Rights on Certain Dogmas of EU Competition Law”. World Competition Law and Economics Review 10.02.2014 tarihinde http://www.vvgb-law.com/wpcontent/uploads/2013/02/WOCOVol34(4) Marco20BRONCKERSyüzde20Anneyüzde20ALLERY.pdf adresinden erişildi
  18. Budak, A. C. (2004). Rekabet Hukukunda Deliller ve İspat. Rekabet Hukukunda Güncel Gelişmeler Sempozyumu I, 2004. Kayseri içinde (s.45-62). Ankara: Rekabet Kurumu
  19. Budak, A. C. (2004). AT Konsey ve Komisyonunun Yeni Rekabet Tüzükleri ve Rekabet Kanununda Yapılan Değişiklikler Işığında Delillerin Toplanması ve İspat. Rekabet Kurumu Perşembe Konferansları, Mayıs 2004 içinde (ss.137-158). Ankara: Rekabet Kurumu
  20. Bulur, A. (2008). E-İspat. Ankara Barosu Dergisi. 66 (2), 90-105
  21. Can B. (2012). “Rekabet Hukukunda Kartellere İlişkin İspat Standardı” Rekabet Kurumu Uzmanlık Tezleri Serisi. Yayın No 288
  22. Çağlayan, R. (2000). İdari İşlemin Geri Alınması Üzerine. Atatürk Üniversitesi Erzincan Hukuk Fakültesi Dergis, 4 (1-2)
  23. Danıştay Onüçüncü Daire Esas No: 2006/5791 Karar No: 2008/6795
  24. Danıştay Onüçüncü Daire Esas No: 2007/10256 Karar No: 2010/1322
  25. Danıştay Onüçüncü Daire Esas No: 2007/11206 Karar No: 2010/1323
  26. Demirkaya, Vural (2009). Delil Güvenliği. Ankara: Polis Akademisi Güvenlik Bilimleri Enstitüsü Suç Araştırmaları Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi
  27. Devrim, F. (2009). İdare Hukukunda ve Ceza Hukukunda Kartellerle Mücadelede Soruşturma Yöntemleri. Ankara: Rekabet Kurumu. Rekabet Kurumu Uzmanlık Tezleri Serisi No:102
  28. Doğan, Y. H. (2005). Özel Hayata ve Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar. Adalet Dergisi. 24 Şubat 2014 tarihinde www.ceza-bb.adalet.gov.tr/makale/146.doc adresinden erişim sağlandı
  29. Eğerci, A. (2004). Rekabet Kurulu Kararlarının Hukuki Niteliği ve Yargısal Denetim. Ankara: Rekabet Kurumu. Lisansüstü Tez Serisi Yayın No: 12
  30. Erdal, M. (2008). Anayasa Kurallarının Kademelendirilmesi Sorunu. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (76) 165-200
  31. Erdem, E. (2002). Rekabet Hukuku ve Haksız Rekabet İlişkisi. A. Kendigelen (yayına hazırlayan)
  32. Prof. Dr. Ömer Teoman’a 55.Yaş Armağanı (ss.377-398) içinde. İstanbul: Beta Yayınları Erkut, C. (1988) “İdare Hukukunda Yokluk Teorisi”. İdare Hukuku ve İlimler Dergisi, 9 (1-3) 69-91
  33. Erturgut, M. (2004). Elektronik İmza Bakımından E-Belge ve E-İmza. Bankacılar Dergisi. (48) 66
  34. European Commission (2013). “Explanatory note to an authorisation to conduct an inspection in execution of a Commission decision under Article 20(4) of Council Regulation No 1/2003”, 24.02.1014 tarihinde http://ec.europa.eu/competition/antitrust/legislation/explanatory_note.pdf adresinden ulaşılmıştır
  35. Gölcüklü, F., Gözübüyük, Ş. (1996). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması. (İkinci Baskı)
  36. Ankara:Turhan Kitabevi
  37. Gören, Z. (2009) “Anayasa Koyan Erk ve Anayasa Değişikliklerinin Sınırları” İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16) s. 1-15
  38. Günday, M. (2003) İdare Hukuku. Ankara: İmaj Yayıncılık
  39. Günday, M. (2007) Rekabet Kurulu’nun İdari Para Cezalarına İlişkin Kararlarının Yargısal Denetim ve Karşılaşılan Sorunlar, Rekabet Hukukunda Güncel Gelişmeler Sempozyumu-V, içinde (ss.3-10)
  40. Ankara: Rekabet Kurumu
  41. Gündüz, H., Koyuncu, T. (2011). ABD, AB ve Türk Rekabet Hukukunda Tazminat Davalarının Önündeki Usuli Engeller. Rekabet Dergisi. 12 (3) 85-178
  42. Gürkaynak, G. (2003). Türk Rekabet Hukuku Uygulaması İçin Hukuk İktisat Perspektifinden Amaç Tartışması. Ankara: Rekabet Kurumu
  43. Gürkaynak G., Yıldırım K. ve Özgökçen, H. (2009). Rekabet Hukukunda Delil. O.B. Gürzumar (Yay.Haz.) Haluk Konuralp Anısına Armağan (c.3) içinde (s.457-522). Ankara: Yetkin Yayınları
  44. Gürkaynak G., Yıldırım K.,Özgökçen H., Ayın B.(2011). Türk Rekabet Hukukunda Uyumlu Eylemlerin İspatı Odaklı İspat Tartışmaları. Rekabet Dergisi. 12(4), 75-125
  45. Göksu, M. (2011). 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Çerçevesinde Senetle İspat Kuralları ve Bunların İstisnaları. Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 1(1), 53-65
  46. Gözler, K. (1999) Anayasa Normlarının Geçerliliği Sorunu. Bursa: Ekin Kitabevi Yayınları
  47. Gözler, K. (2000) “Türk Anayasa Hukuku Bölüm 21-Yargı” http://www.anayasa.gen.tr/yargiorgani.htm adresinden alınmıştır
  48. Gözler, K. (2009). İdare Hukuku Dersleri. Bursa: Ekin Yayınevi
  49. Gözler, K. (2012). Yorum İlkeleri, Kamu Hukukçuları Platformu, Anayasa Hukukunda Yorum ve Norm Somutlaşması. Ankara: Türkiye Barolar Birliği. Yayın No. 236
  50. Hakeri, H. (2013). Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara: Adalet Yayınevi
  51. Harris, D., Boyle, M., Bates, E., Buckley, C. (2013). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Hukuku (Avrupa Konseyi Ankara Program Ofisi, Türkçe bsk. haz.). Ankara, Oxford University Press. (Orijinali 2009 yılında yayımlanmıştır)
  52. International Competition Network Cartel Working Group (2010). “Anti-Cartel Enforcement Manual, Digital Evidence Gathering”, 19 Kasım 2013 tarihinde http://www.internationalcompetitionnetwork.org/uploads/library/doc627.pdf adresinden ulaşılmıştır
  53. Kalabalık, H. (1997). İdare Hukukunda Takdir Yetkisi Kavramı ve Benzer Kurumlarla Karşılaştırılması, GÜHFD, 1 (2), 205.232
  54. Kanlıgöz, C. (1996). Katılımcı Demokrasi ya da İdari Usul Kanunu Hazırlığı Uluslararası Sempozyumu Üzerine. AÜHFD, 45 (1-4)
  55. Karahanoğulları, O. (2012). İdarenin Hukukla Kavranması: Yasallık ve İdari İşlemler, Yargı Kararlarına Dayalı Bir İnceleme. Ankara: Turhan Kitabevi
  56. Kaya, C. (2011). İdarenin Takdir Yetkisi ve Yargısal Denetim. İstanbul: XII Levha Yayınları
  57. Kekevi G. (2008). ABD, AB ve Türk Rekabet Hukukunda Kartellerle Mücadele. Ankara: Rekabet Kurumu
  58. Koç, E. (2012). 4054 Sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’da Düzenlenen İdari Para Cezaları İçin Öngörülen İdari Usul. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (98), 231-282
  59. Konuralp, H. (2009). Medeni Usul Hukukunda İspat Kurallarının Zorlanan Sınırlar. Ankara: Yetkin Yayınları
  60. Kuru, B., Arslan R., Yılmaz. E. (2011). Medeni Usul Hukuku, Ankara: Yetkin Yayınları
  61. Marolleau Laure (2011). “Use Of Phone Recordings in Proceedings Before The French Competition Authority, 10 Şubat 2014 tarihinde, http://www.theworldlawgroup.com/files/file/docs/Soulier_competition_february_2011.pdf adresinden ulaşılmıştır
  62. Odyakmaz, Z (1997). Hazırlanmakta Olan İdari Usul Kanunu Açısından Demokratikleşme Sürecinde Şeffaflaşma ve Bireye Tanınan Haklar. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1 (2), 1-21
  63. Oğurlu, Y. (2002). Karşılaştırmalı İdare Hukukunda Ölçülülük İlkesi. Ankara: Seçkin Yayıncılık
  64. Oğurlu, Y. (2005). İdari Usul Kanunu Neden Acil ve Zorunludur. Atatürk Üniversitesi Erzincan Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(1-2), 73-88
  65. Özay, İ. H. (2004). Günışığında Yönetim. İstanbul: Filiz Kitabevi
  66. Özbudun, E. (2008). Türk Anayasa Hukuku. Ankara: Yetkin Yayınları
  67. Özekes, M. (2011). Medeni Usul Hukuku, Ankara: Yetkin Yayınları
  68. Öztürk, E. (2003). Türk İdare Sisteminde Rekabet Kurumunun Yeri ve Diğer Bağımsız İdari Otoritelerle Karşılaştırılması. Ankara: Rekabet Kurumu
  69. Pekcanıtez, H (2000). Medeni Usul Hukuku, Ankara: Seçkin Yayınları
  70. Pekcanıtez, H., Atalay, O. ve Özekes, M. (2010). Medeni Usul Hukuku. Ankara: Yetkin Yayınları
  71. Pınar, H. (2011). Avrupa Birliği Rekabet Hukukunda AB Komisyonunun İnceleme Yetkisi. Rekabet Dergisi, 12 (4),127-154
  72. Rekabet Kurulu Kararı, 23.12.2010 tarih, 10-80/1687-640 Sayılı Karar
  73. Rekabet Kurulu Kararı, 12.06.2012 tarih ve 12-32/916-275 Sayılı. s. 19, 44
  74. Rekabet Kurulu Kararı, Karar Sayısı: 07-24/236-76 Karar Tarihi: 16.3.2007
  75. Rekabet Kurulu Kararı, 08.02.2002 tarih ve 02-07/57-26 Sayılı
  76. Rekabet Kurulu Kararı, Karar Sayısı: 13-13/198-100, Karar Tarihi: 08.03.2013
  77. Rekabet Kurulu Kararı, Karar Sayısı: 11-13/243-78, Karar Tarih: 7.3.2011
  78. Rekabet Kurulu Kararı, 16.3.2007 tarih ve 07-24/236-76 Sayılı
  79. Rekabet Kurulu Kararı, 18.04.2011 tarih ve 11-24/464-139 Sayılı
  80. Rekabet Kurulu Kararı, 19.12.2008 tarih ve 08-74/1180-455 Sayılı
  81. Rekabet Kurulu Kararı, 16.03.2007 tarih ve 07-24/236-76 Sayılı
  82. Rekabet Kurulu Kararı, 18.01.2005 tarih ve 05-06/52-21 Sayılı
  83. Rekabet Kurulu Kararı, Karar Sayısı: 13-46/601-M Karar Tarihi: 18.07.2013
  84. Rekabet Kurulu Kararı, Karar Sayısı: 08-74/1180-455 Karar Tarihi: 19.12.2008
  85. Rekabet Kurulu Kararı, Karar Sayısı: 06-36/463-125, Karar Tarihi: 26.5.2006
  86. Sancaktar, O. (2012). İdare Hukuku Teorik Çalışma Kitabı. Ankara: Seçkin Yayınları
  87. Sanlı, K. C. (2000). Rekabetin korunması Hakkındaki Kanunda Öngörülen Yasaklayıcı Hükümler ve Bu Hükümlere Aykırı Sözleşme ve Teşebbüs Birliği Kararlarının Geçersizliği. Ankara: Rekabet Kurumu
  88. Say, K. (2006). Bilişim Suçlarında Elde Edilen Delillerin Olay Yerinden Toplanması ve Laboratuvarda İncelenmesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Scordamaglia, A. (2010). Cartel Proof, Imputation and Sanctioning in European Competition Law: Reconciling Effective Enforcement And Adequate Protection of Procedural Guarantees” The Competition Law Review, Volume 7 Issue 1, ISSN 1745-638X (Online) Şahbaz, İ. (1994). Anayasa Yargısında Yokluk. Ankara Barosu Dergisi, (4), 23-48
  89. Tanrıver, S. (2006). Türk Medeni Usul Hukuku Bağlamında Hukuka Aykırı Yollardan Elde Edilen Delillerin Durumunun İrdelenmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (65), 119-128
  90. Topçuoğlu, M. (2001). Rekabeti Kısıtlayan Teşebbüsler Arası İşbirliği Davranışları ve Hukuk Sonuçları
  91. Ulusoy A. (1999). Türk İdari Teşkilatı İçinde Rekabet Kurumu’nun Yeri. Rekabet Kurumu Perşembe Konferansları, Ankara: Rekabet Kurumu
  92. Ulusoy, A. (2000). Regülasyon Kurumları Hakkında Genel Bir Değerlendirme, Ankara Barosu Dergisi, 2, 45-60
  93. Uyanık, P. (2003). Rekabet Hukuku Açısından Delil. Ankara: Rekabet Kurumu. Uzmanlık Tezleri Serisi No: 34
  94. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2010/5-187 E., 2011/131 K. sayılı ilamı. Bu karar CORPUS İçtihat Bilgi Bankasından alınmıştır
  95. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2011/8-278 E. 2012/96 K. sayılı ilam. Yargıtay Kararları Dergisi, 2013 Ocak. s. 136 vd
  96. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2005/7-144 K. 2005/150 T. 29.11.2005 sayılı ilamı
  97. Yarsuvat, D. (2009). “Ceza Muhakemesi Hukukunda Kanuna Aykırı Elde Edilen Delillerin Geçerliliği” 24.02.2014 tarihinde http://www.yarsuvat-law.com.tr/articles/article2.pdf adresinden erişildi
  98. Yıldırım, R. (2006). İdare Hukuku Kavramları Sözlüğü, Konya: Mimoza Yayınları
  99. Yılmaz, E. (1999). Rekabet Kanunu Uygulamasında Usul ve İspat Sorunları. Rekabet Kurumu Perşembe Konferansları içinde (s. 79-130). Ankara, Rekabet Kurumu
  100. Yılmaz, E. (2004). Rekabet Hukukunda Deliller, Delillerin Toplanması ve Değerlendirilmesi Üzerine Düşünceler, Rekabet Hukukunda Güncel Gelişmeler Sempozyumu II, Kayseri içinde (s. 78-79)
  101. Ankara, Rekabet Kurumu
  102. Yongalık, A. (2011). İstisnalar Dar Yorumlanır Kuralı ve Değerlendirilmesi. AÜHFD, 60 (1)1-15
  103. Anayasa Mahkemesi Kararı, Esas Sayısı: 2012/27 Karar Sayısı: 2012/173, Karar Günü: 8.11.2012 R.G. Tarih-Sayı: 28.03.2013-28601
  104. Danıştay Onüçüncü Daire Esas No: 2006/5791 Karar No: 2008/6795
  105. Danıştay Onüçüncü Daire Esas No: 2007/10256 Karar No: 2010/1322
  106. Danıştay Onüçüncü Daire Esas No: 2007/11206 Karar No: 2010/1323