Journals / Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 41

Effects of different inter-row and intra-row spacing on seed yield and yield components in quinoa

Kinoada değişik sıra arası ve sıra üzeri mesafelerinin tohum verimi ve verim unsurlarına etkisi

Dilan Paydaş(HARRAN ÜNİVERSİTESİ, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)0009-0001-6513-5067
Ayşe Gülgün Öktem(HARRAN ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARLA BİTKİLERİ BÖLÜMÜ, TARLA BİTKİLERİ PR.)0000-0002-7669-5801
Pages
—
Publication Date
2026-02-06
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The most suitable distances for Titicaca variety in Sanliurfa conditions can be recommended as 20 cm inter-row x 10 cm intra-row spacing to one year result.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Quinoa is an important nutrient with its high amount of carbohydrates, quality protein, fat, fiber, vitamins and minerals.
📊
Key Findings & Data:Grain yield in quinoa (Chenopodium quinoa Willd.) cultivation may vary depending on ecological conditions, variety, plant density, planting time, intended use, planting method and soil structure.
💡
Conclusion & Impact:The most suitable distances for Titicaca variety in Sanliurfa conditions can be recommended as 20 cm inter-row x 10 cm intra-row spacing to one year result.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2024 Verileri
⚙️Variables:ekim sıklığı · Şanlıurfa · Tohum verimi

Abstract

Quinoa is an important nutrient with its high amount of carbohydrates, quality protein, fat, fiber, vitamins and minerals. Quinoa is known to have a higher nutritional value than grains. Grain yield in quinoa (Chenopodium quinoa Willd.) cultivation may vary depending on ecological conditions, variety, plant density, planting time, intended use, planting method and soil structure. This study was conducted to determine the impact of various inter- and intra-row spacings on quinoa yield and its components which can be evaluated as an alternative product in the coming periods, in the ecology of Sanliurfa. The study was established in April-August of 2024 according to the split plots experimental design with 3 replications. Titicaca quinoa, an early variety, was used in the research. The main plots in the study were the inter-row spacings, while the sub-plots were the intra-row spacings. The inter-row spacing was arranged at 20, 30, 45 and 70 cm, and the intra-row spacing at 5, 10, 15 and 20 cm. There were four rows in each plot of the trial. As a result of the research, it was determined that there were statistical differences in the examined characteristics in terms of planting density. The highest seed yield was obtained from 20 cm inter-row x 10 cm intra-row spacing (226.63 kg da-1), while the lowest seed yield was at 70 cm inter-row x 20 cm, 15 cm, 10 cm, 5 cm intra-row spacing (192.70 kg da-1, 195.70 kg da-1, 196.10 kg da-1, 193.03 kg da-1, respectively) and were the same statatistical group. The most suitable distances for Titicaca variety in Sanliurfa conditions can be recommended as 20 cm inter-row x 10 cm intra-row spacing to one year result.

Özet

Kinoa içerdiği yüksek miktardaki protein, vitamin, karbonhidrat, yağ, lif ve mineral kapsamı ile önemli bir besin maddesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Kinoanın tahıllardan daha yüksek bir besin değerine sahip olduğu bilinmektedir. Kinoa yetiştiriciliğinde tane verimi; ekolojik koşullar, çeşit, bitki sıklığı, ekim zamanı, kullanım amacı, toprak yapısına ve ekim yöntemi göre değişebilmektedir. Bu çalışma ile önümüzdeki dönemlerde alternatif bir ürün olarak değerlendirilebilecek kinoanın Şanlıurfa ekolojisinde değişik sıra arası ve sıra üzeri mesafelerinin verim ve verim unsurları üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 2024 yılında Nisan-Ağustos aylarında bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada erkenci bir çeşit olan Titicaca kinoa çeşidi kullanılmıştır. Denemede ana parsellerde sıra arası mesafeler, alt parsellerde ise sıra üzeri mesafeler yer almıştır. Sıra arası mesafeler 20 cm, 30 cm, 45cm, 70 cm ve sıra üzeri mesafeler ise 5 cm, 10 cm, 15 cm, 20 cm olarak düzenlenmiştir. Denemede her bir parselde 4 sıra bulunmaktadır. Araştırma sonucunda; sıra arası, sıra üzeri, sıra arası x sıra üzeri mesafeler bakımından incelenen özelliklerde istatistikî olarak önemli farklılıklar tespit edilmiştir. En yüksek tohum verimi 20 cm sıra arası x 10 cm sıra üzeri mesafeden elde edilirken (226.63 kg/da) en düşük tohum verimi değerleri ise 70 cm sıra arası x 20 cm, 15 cm, 10 cm ve 5 cm sıra üzeri mesafelerden (sırasıyla 192.70 kg da-1, 195.70 kg da-1, 196.10 kg da-1, 193.03 kg da -1) elde edilmiş ve aynı istatistiki grupta yer almıştır. Şanlıurfa koşullarında bir yıllık deneme sonuçlarına göre Titicaca çeşidi için 20 cm sıra arası x 10 cm sıra üzeri en uygun ekim sıklığı olarak önerilmiştir.

🔖

Cite This Article

Paydaş, D., Öktem, A. G. (2026). Effects of different inter-row and intra-row spacing on seed yield and yield components in quinoa. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 41. https://doi.org/10.7161/omuanajas.1724282

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Aguilar, P. C., Jacobsen, S. E., 2003. Cultivation of quinoa on the Peruvian Altiplano. Food Reviews International, 19(1-2), 31-41. https://doi.org/10.1081/FRI-120018866
  2. Bertero, H. D., Ruiz, R. A., 2008. Determination Of Seed Number In Sea Level Quinoa (Chenopodium Quinoa.)Cultivars. European journal of agronomy, 28(3): 186-194.
  3. Bhargava, A., Srıvastava, S., 2013. Quinoa, Botany, Productionand Uses, CABI, ISBN-13:978 78064 226 0.
  4. Birden, Ö. F. 2018. Harran Ovası koşullarında kinoa (Chenopodium Quinoa willd.) bitkisinde ana ve ikinci ürün olarak farklı ekim zamanlarının tane verimi ve bazı verim unsurlarına etkisi. Master tezi. Harran Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 50 s, Şanlıurfa
  5. Çiftçi, S., Zulkadir, G., Gökçe, M. S., Karaburu, E., Bozdağ, E., İdikut, L., 2020. The effect of row distances on quinoa yield and yield components in the late planting period. International Journal of Research Publication and Reviewsvol 1(4): 37-42.
  6. Geren, H., Kavut, Y. T., Topçu, G. D., Ekren, S., İştipliler, D., 2014. Akdeniz iklimi koşullarında yetiştirilen kinoa (Chenopodium Quinoa willd.)'da farklı ekim zamanlarının tane verimi ve bazı verim unsurlarına etkileri. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 51(3), 297-305. https://doi.org/10.20289/euzfd.46525
  7. Kalaycı, M. 2005. Örneklerle Jump kullanımı ve tarımsal araştırma için varyans analizi modelleri. Eskişehir Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Yayınları, No:21, Eskişehir
  8. Kaya, Ç. İ. 2010. Akdeniz Bölgesinde Damla Sistemiyle Tatlı Ve Tuzlu Su Kullanılarak Uygulanan Farklı Sulama Stratejilerinin Kinoa Bitkisinin Verimiyle Toprakta Tuz Birikimine Etkileri Ve Saltmed Modelinin Test Edilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 122s, Adana.
  9. Kır, A. E., Temel, S., 2016. Iğdır Ovası kuru koşullarında farklı kinoa (Chenopodium Quinoa Willd.) çeşit ve populasyonlarının tohum verimi ile bazı tarımsal özelliklerinin belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(4), 145-154
  10. Kır, A. E., Temel, S., 2017. Sulu Koşullarda Farklı Kinoa (Chenopodium Quinoa Willd.) Genotiplerinin Tohum Verimi İle Bazı Tarımsal Özelliklerinin Belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(1): 353 361.
  11. Mujica, A.,1977. Tecnologia Del Cultivo De La Quinua. Fondo Simon Bolivar. Ministerio De Alimentación. Zona Agraria Xıı. Puno: IICA. UNTA.
  12. Miranda, M., Vega-Galvez, A., Quispe-Fuentes, I., Rodriguez, M. J. Maureira, H., Martinez, E.A., 2012. Nutritional aspects of six quinoa (Chenopodium quinoa willd.) ecotypes from the geographic areas of chile. Chilean J. Agricultural Res. 72(2): 175-181.
  13. Önkür, H. 2018. Iğdır ekolojik koşullarında kinoa (Chenopodium Quinoa Willd.)’da tane verimi için sıra arası ve sıra üzeri mesafelerinin belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. Iğdır
  14. Prommarak, S. 2014. Response Of Quinoa To Emergence Test And row Spacing İn Chiang Mai-Lumphun Valley Lowland Area. Khon Kaen Agricultural Journal 42(2), 8-14.
  15. Pulvento, C., Riccardi, M., Lavini, A., d’Andria, R., Iafelice, G., Marconi. E., 2010. Field trial evaluation of two chenopodium quinoa genotypes grown under rain‐fed conditions in a typical Mediterranean environment in South Italy. Journal of agronomy and crop science, 196(6), 407-411. https://doi.org/10.1111/j.1439-037X.2010.00431.x
  16. Szilagyi,, L., Jornsgard, B., 2014. Preliminary agronomic evaluation of chenopodium quinoa willd. underclimaticconditions of romania. scientificpapers. Scientificpapers. Series A. Agronomy, 57, 339-343. Şanlıurfa Meteoroloji Bölge Müdürlüğü, 2024. https://www.mgm.gov.tr (Erişim Tarihi: 20.10.2024)
  17. Tan, M., Yöndem, Z., 2013. İnsan ve hayvan beslenmesinde yeni bir bitki: kinoa (Chenopodium quinoa Willd.). Alınteri, 25, 62-66.
  18. Ülgen, N., Yurtsever, N., 1995. Türkiye Gübre ve Gübreleme Rehberi (4. Baskı). T.C. Başbakanlık Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları, Genel Yayın No: 209, Teknik Yayınlar No: T.66, s.230, Ankara
  19. Üke, Ö., 2016. ‘Kinoa ve Teff bitkilerinin hasat zamanının ot verimi ve kalitesi üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
  20. Çiftçi, S., Zulkadir, G., Gökçe, M. S., Karaburu, E., Bozdağ, E., İdikut, L., 2020. The effect of row distances on quinoa yield and yield components in the late planting period. International Journal of Research Publication and Reviewsvol 1(4): 37-42.