AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults indicated significant gender differences, with women scoring higher on IER skills (p < .01) and men scoring higher on romantic relationship satisfaction (p < .05).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to examine the relationship between mentalization, interpersonal emotion regulation, and romantic relationship satisfaction during emerging adulthood. The sample consisted of 189 undergraduate students currently in a romantic relationship (151 women, 38 men; M age= 21.34, SD = 1.86). Data were collected using Demographic Information Form, Mentalization Scale, the Interpersonal Emotion Regulation Questionnaire (IERQ), and the Relationship Satisfaction Scale. Analyses included Independent Samples t-tests, Pearson correlations, and Hierarchical Multiple Regression. Results indicated significant gender differences, with women scoring higher on IER skills (p < .01) and men scoring higher on romantic relationship satisfaction (p < .05). A positive significant correlation was found between mentalization and relationship satisfaction (r = .149, p < .05). Additionally, mentalization was correlated positively with enhancing positive affect (r = .198, p < .01) and negatively with perspective taking (r = –.173, p < .05). Hierarchical regression revealed that, after controlling for gender and age, mentalization explained a small but statistically significant proportion of the variance (3%) in relationship satisfaction (p < .05). In contrast, IER skills and subdimensions of IERQ were not significantly related to relationship satisfaction. Findings are discussed in the light of developmental characteristics of emerging adulthood, gender differences, and contextual functions of mentalization and IER.
Özet
Bu araştırmanın amacı, beliren yetişkinlik döneminde zihinselleştirme ve kişilerarası duygu düzenleme becerilerinin romantik ilişki doyumu ile ilişkisini incelemektir. Araştırmaya romantik ilişkisi devam eden 189 üniversite öğrencisi (151 kadın, 38 erkek; yaş ort. = 21.34, SS = 1.86) katılmıştır. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Zihinselleştirme Ölçeği, Kişilerarası Duygu Düzenleme Ölçeği ve İlişki Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler Bağımsız Örneklemler T Testi, Pearson Korelasyon ve Hiyerarşik Çoklu Regresyon analiziyle incelenmiştir. Bulgular, kişilerarası duygu düzenleme becerileri açısından kadınların lehine (p <.01) romantik ilişki doyumu açısından erkeklerin lehine (p < .05) anlamlı farklılaşma olduğunu ortaya koymuştur. Zihinselleştirme ile ilişki doyumu arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur (r = .149, p < .05). Ayrıca zihinselleştirme, kişilerarası duygu düzenlemenin olumlu duyguları artırma stratejisiyle pozitif (r = .198, p < .01), bakış açısı edinme stratejisiyle negatif yönde (r = -.173, p < .05) ilişkili bulunmuştur. Hiyerarşik Çoklu Regresyon analizi, cinsiyet ve yaş kontrol edildiğinde zihinselleştirme becerilerinin ilişki doyumunun sınırlı ancak istatistiksel olarak anlamlı bir varyansını (%3) anlamlı şekilde açıkladığını göstermiştir (p < .05). Buna karşılık, kişilerarası duygu düzenleme becerileri ve alt boyutlarının ilişki doyumu ile anlamlı bir ilişkisi bulunmamıştır. Bulgular beliren yetişkinlik döneminin gelişimsel özellikleri, cinsiyetler arası farklar, zihinselleştirme ve duygu düzenleme süreçlerinin bağlamsal işlevleri çerçevesinde tartışılmıştır.