AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal a strong prioritization of human capital and economic development, while environmental and infrastructural dimensions remain underemphasized.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The strategic alignment of smart city investments with public governance priorities has become a critical issue in the digital transformation of urban management, especially in developing and non-Western contexts. This study develops a hybrid Analytic Hierarchy Process (AHP)–Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS) model to evaluate smart city initiatives in Konya Metropolitan Municipality in Türkiye. By integrating semi-structured interviews with decision-makers and a multi-criteria decision-making (MCDM) framework, we assess eight smart city dimensions—ranging from Smart People to Smart Environment—across five criteria: technical adequacy, cost-efficiency, integration, sustainability, and citizen impact. The findings reveal a strong prioritization of human capital and economic development, while environmental and infrastructural dimensions remain underemphasized. The analysis highlights persistent gaps in artificial intelligence (AI) adoption, interdepartmental data governance, and participatory citizen engagement, limiting governance maturity and long-term sustainability. Policy recommendations include embedding AI-supported decision-making, institutionalizing open data and interoperability standards, aligning investments with Sustainable Development Goals (SDGs), and designing inclusive cocreation platforms to enhance citizen-centric innovation.
Özet
Akıllı şehir yatırımlarının kamu yönetişim öncelikleriyle stratejik uyumu, özellikle gelişmekte olan ve Batı dışı bağlamlarda kentsel yönetimin dijital dönüşümünde kritik bir mesele haline gelmiştir. Bu çalışma, Türkiye’de Konya Büyükşehir Belediyesi örneğinde akıllı şehir girişimlerini değerlendirmek üzere hibrit bir Analitik Hiyerarşi Süreci (AHP) – İdeal Çözüme Benzerlik Yöntemi (TOPSIS) modeli geliştirmektedir. Karar vericilerle yapılan yarı yapılandırılmış mülakatlar ve çok kriterli karar verme (ÇKKV) çerçevesi kullanılarak, sekiz akıllı şehir boyutu (Akıllı İnsan’dan Akıllı Çevre’ye) teknik yeterlilik, maliyet verimliliği, entegrasyon, sürdürülebilirlik ve vatandaş etkisi kriterleri üzerinden değerlendirilmiştir. Bulgular, insan sermayesi ve ekonomik gelişimin güçlü biçimde önceliklendirildiğini; çevresel ve yapısal boyutların ise görece geri planda kaldığını göstermektedir. Analiz, yapay zekâ (YZ) uygulamaları, birimler arası veri yönetişimi ve katılımcı vatandaşlık süreçlerinde süregelen boşluklara işaret etmekte; bu eksiklikler yönetişim olgunluğunu ve uzun vadeli sürdürülebilirliği sınırlamaktadır. Politika önerileri arasında YZ destekli karar sistemlerinin yerleşik hale getirilmesi, açık veri ve birlikte işlerlik standartlarının kurumsallaştırılması, yatırımların Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (SKA) ile uyumlu hale getirilmesi ve vatandaş odaklı inovasyonu güçlendirmek için kapsayıcı eş-tasarım platformlarının geliştirilmesi yer almaktadır.