AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis article examines the debates surrounding mawlid celebrations in the 19th century; in this context, it focuses especially on the debates in Egypt and India, and also evaluates the approaches of the ulema in the Ottoman Empire -which still served as the center of the Islamic World- to this issue.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The legitimacy of mawlid celebrations, organized to commemorate the birth of the Prophet Muḥammad (pbuh), has been debated both in terms of its nature and form since its inception. However, over time, influenced by a kind of social acceptance, the view supporting the permissibility of mawlid has prevailed over others. By the 19th century, these debates reignited. The 19th century marked a new era in the Islamic world, characterized by the acceleration of renewal movements and the spread of modernist discourse. These discourses, which emphasized a return to the sources by focusing on ijtihad, took a critical approach to practices that did not find their source in the texts, and in this context, included mawlid ceremonies among the controversial issues. In the 19th century, debates about mawlid ceremonies first flared up in India, becoming an area of contention, particularly between the Deobandis, Ahl al- Ḥadith, and Birelwi (or Barelvi) movement. During the same period in Egypt, Muḥammad ‘Abduh (d. 1905) and Rashīd al-Riḍā (d. 1935) harshly criticized the practices and beliefs in mawlid ceremonies, declaring the mawlid to be an innovation. The Yemenī scholar al-Shawkānī (d. 1834), one of the important figures of the 19th-century renewal movements, also wrote a treatise on the subject, arguing that celebrating the mawlid was not permissible. During this period, despite criticism from surrounding regions such as Egypt, India, and Yemen, the mawlid was still celebrated with enthusiasm in the Ottoman Empire, and there was no debate regarding its legitimacy. This article examines the debates surrounding mawlid celebrations in the 19th century; in this context, it focuses especially on the debates in Egypt and India, and also evaluates the approaches of the ulema in the Ottoman Empire -which still served as the center of the Islamic World- to this issue.
Özet
Hz. Peygamber’in (s.a.s.) doğumunu anmak amacıyla düzenlenen mevlid kutlamalarının meşruiyeti, tertip edildiği ilk anlardan itibaren hem mahiyet hem de keyfiyet açısından tartışılmış ancak zaman içerisinde bir çeşit toplumsal kabulün de etkisiyle mevlidin cevazı yönündeki görüşler diğerlerine galebe çalmıştır. 19. yüzyıla gelindiğinde ise bu tartışmalar tekrar alevlenmiştir. 19. yüzyılda mevlid merasimleri ile ilgili tartışmalar ilkin Hindistan’da alevlenmiş, özellikle Diyobendîler, Ehl-i hadis ve Birelvîler arasında bir çekişme alanına dönüşmüştür. Aynı dönemde Mısır’da Muhammed Abduh (ö. 1905) ve Reşîd Rıza (ö. 1935), mevlidin bidat olduğunu söyleyerek mevlid merasimlerindeki uygulama ve inanışlara yönelik sert eleştiriler yapmışlardır. 19. yüzyıl tecdid hareketlerinin önemli isimlerinden olan Yemenli âlim Şevkânî (ö. 1834) de konuyla ilgili bir risale telif ederek mevlid kutlamalarının caiz olmadığını savunmuştur. Bu dönemde mevlid, Mısır, Hindistan, Yemen gibi çevre muhitlerden yükselen eleştirilere rağmen Osmanlı Devleti’nde hâlâ iştiyakla kutlanmaktaydı ve mevlidin meşruiyetine dair bir tartışma ortamı henüz yoktu. Bu makale, 19. yüzyılda mevlid kutlamalarına ilişkin tartışmaları incelemekte; bu bağlamda özellikle Mısır ve Hindistan’daki tartışmalara odaklanmakta, ayrıca hâlâ İslâm dünyasının merkezi olma niteliğini taşıyan Osmanlı devletindeki ulemanın konuya yönelik yaklaşımlarını değerlendirmektedir.